Πρόσωπα «Τα βιβλία με κράτησαν στη ζωή»

Η χούντα της Νιγηρίας την είχε ρίξει στη φυλακή. Κι αν οι ΗΠΑ απειλούσαν να
επέμβουν για να βάλουν τέλος στη δικτατορία και να καταλάβουν τις
πετρελαιοπηγές, τι θα έλεγε η Κριστίν Ανιάνγου;

Κριστίν Ανιάνγου: Υποστηρίζω οτιδήποτε μπορεί να βάλει τέλος σε μια δικτατορία…

Η 53χρονη Νιγηριανή δημοσιογράφος είναι πασίγνωστη στη χώρα της, αλλά και
μεταξύ των ανά τον κόσμο υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Αρχισυντάκτρια του εβδομαδιαίου νιγηριανού περιοδικού «The Sunday Magazine»,
καταδικάστηκε το 1995 σε 15 χρόνια κάθειρξη επειδή αποκάλυψε ότι η χούντα του
στρατηγού Σάνι Αμπάσα είχε κατασκευάσει μια υποτιθέμενη απειλή πραξικοπήματος
για να ρίξει στη φυλακή αντιπολιτευόμενους πολιτικούς.

Τελικά έμεινε στη φυλακή μόνο τρία χρόνια, επειδή ο δικτάτορας πέθανε το 1998.
Μόλις αποφυλακίσθηκε, έφυγε για τις ΗΠΑ όπου είχε καταφύγει η οικογένειά της,
και επέστρεψε στη Νιγηρία το 2000. «Οι εκλογές σήμερα αγοράζονται από εκείνους
που διοικούσαν άλλοτε τον στρατό, τους χουντικούς που ήλεγχαν τους πόρους της
χώρας», υπογραμμίζει μιλώντας στο εβδομαδιαίο ελβετικό περιοδικό «dimanche.
ch». «Τουλάχιστον όμως υπάρχει ελευθερία της έκφρασης», προσθέτει. Όταν βέβαια
δεν σκοντάφτει στον φονταμενταλισμό που κυριαρχεί σε ορισμένες περιοχές της
χώρας αυτής των 120 εκατομμυρίων ανθρώπων, της πιο πολυάνθρωπης της Αφρικής.
Τον ερχόμενο μήνα η Ανιάνγου, που το 1997 είχε τιμηθεί από την UNESCO με το
παγκόσμιο βραβείο για την ελευθερία του Τύπου, θα αρχίσει να διευθύνει στην
Αμπούζα, την πρωτεύουσα της Νιγηρίας, τον Spectrum FM, τον πρώτο ενημερωτικό
ραδιοσταθμό της χώρας.

Στη φυλακή, η Ανιάνγου κρατούσε ημερολόγιο, το οποίο εξέδωσε το 2001 σε βιβλίο
με τίτλο «Ημέρες Τρόμου». «Το γράψιμο ήταν για μένα μια κάθαρση», εξηγεί.
«Έπρεπε να γράφω, αλλιώς θα πέθαινα στη φυλακή… Εκμεταλλευόμουν κάθε
ευκαιρία για να δουλεύω. Ο διευθυντής είχε επιτρέψει να μου φέρνει η αδελφή
μου βιβλία, έτσι διάβασα όλα όσα είχα συγκεντρώσει και δεν είχα βρει χρόνο να
διαβάσω. Τα βιβλία ήταν εργαλεία επιβίωσης. Διάβασα βιβλία για τον Χίτλερ, για
τον Στάλιν, ήθελα να μάθω τα πάντα για τους δικτάτορες, να καταλάβω τι υπάρχει
στο κεφάλι τέτοιων τύπων, γιατί κάνουν τέτοια πράγματα». Κι αν ο Αμπάσα δεν
πέθαινε, κι αν οι ΗΠΑ απειλούσαν τη Νιγηρία να επέμβουν στρατιωτικά για να
βάλουν τέλος στο καθεστώς και να καταλάβουν τις πετρελαιοπηγές της, τι θα
έλεγε η δημοσιογράφος; «Ως Νιγηριανή ή ως φυλακισμένη του Αμπάσα; Είναι ένα
δύσκολο ερώτημα, αλλά πιστεύω πως αν ο μοναδικός τρόπος για να εγγυηθεί κανείς
την ειρήνη είναι να κάνει πόλεμο, τότε πρέπει να το σκεφτεί. Ας εξαντλήσουμε
όμως προηγουμένως τα άλλα μέσα. Υποστηρίζω οτιδήποτε μπορεί να βάλει τέλος σε
μια δικτατορία, εφόσον έχει εγκριθεί από τα Ηνωμένα Έθνη».