Οι πολλοί και οι λίγοι

ΟΥΦ, ΤΕΛΕΙΩΣΕ η καταμέτρηση: τα κυβερνητικά στελέχη είναι 48 – κι ένας
ο Πρωθυπουργός, 49. Παρά ένας, πενήντα. Χρειαζόταν άραγε να τους μετρήσει ο κ.
Σωκρ. Κοσμίδης για να αρχίσουμε να συζητούμε μήπως είναι πολλοί; Αλλά ήταν και
ανάγκη να παρέμβει ο Πρωθυπουργός κατά του συνεργάτη του για να αντιληφθούμε
ότι και η αναδόμησή τους έχει ελάχιστη αξία σε αυτή τη φάση;

Περίπου ένας στους τρεις της κυβερνητικής πλειοψηφίας μετέχει αυτή την περίοδο
στο κυβερνητικό σχήμα και τα υπόλοιπα δύο τρίτα περιμένουν τη σειρά τους. Όσοι
περνούν πιο συχνά από το γραφείο του γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου –
όπου βρίσκεται η αναπαυτική καρέκλα του κ. Κοσμίδη – έχουν αντικειμενικά
περισσότερες πιθανότητες να δουν το όνειρό τους να γίνεται πραγματικότητα ένα
χαρούμενο πρωινό των αρχών του Ιουλίου.

… φιλοδοξίες

Η ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ των υφυπουργικών φιλοδοξιών θα είναι και το τέλος του
δρόμου για τους περισσότερους από τους τυχερούς. Μετά την ορκωμοσία, θα τους
παραλάβουν οι προϊστάμενοι υπουργοί. Θα τους μιλήσουν γλυκά, θα τους
υποσχεθούν αρμοδιότητες που δεν θα σκοπεύουν να εκχωρήσουν και μετά… θα
έλθει το φθινόπωρο και θα αρχίσει η οκτάμηνη προεκλογική σεζόν.

Τι θα προσφέρουν στο εκλογικό σώμα οι καινούργιοι; Μία ή δύο ημέρες συνήθως
κακεντρεχών σχολίων, κάποιες δημόσιες δηλώσεις για τη μεγάλη αξία του
Πρωθυπουργού και άφθονες – κάτω – από – το – τραπέζι υποσχέσεις στην
περιφέρειά τους.

… τα καθήκοντα

ΣΥΝΗΘΩΣ, ένας βουλευτής που μπαίνει στην κυβέρνηση χρειάζεται έναν
εύλογο χρόνο κάποιων μηνών για να ενημερωθεί σχετικά με τα καθήκοντά του. Οι
καινούργιοι του Ιουλίου θα πρέπει ταυτόχρονα να ασχοληθούν με την κανονική
τους δουλειά, που είναι η επανεκλογή τους.

Και πού είναι το δύσκολο; Ότι θα πρέπει στις ελεύθερες ώρες τους να
προπαγανδίζουν τις αρετές ενός μικρού και ευέλικτου κυβερνητικού σχήματος,
όπως το θέλει ο κ. Κοσμίδης…