Ο κύκλος έκλεισε (5)

Η κάθαρση: Οι ευρωπαϊκές οργανώσεις ένοπλης προπαγάνδας αποτελούν παρελθόν.
Εκτός ελαχίστων – μικρής εμβέλειας και διάρκειας – ένοπλων αποπειρών, το
ευρωπαϊκό αντάρτικο πόλης, ήδη απομονωμένο και ηττημένο πολιτικά, εξαρθρώθηκε
αστυνομικά στην Ιταλία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ισπανία.

Στην Ελλάδα, η 17Ν και ο ΕΛΑ, οργανώσεις με σημαντικές διαφορές αλλά πλούσια
και πολύχρονη ένοπλη δράση, έχουν εξαρθρωθεί. Όπως και στις αντίστοιχες
ευρωπαϊκές περιπτώσεις, η «πάταξη της τρομοκρατίας» δεν είναι πολιτικά
ουδέτερη: ταυτίζεται με μια ευρείας έκτασης και έντασης επιχείρηση
αμφισβήτησης ή και ωμής καταπάτησης δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, η
οποία προσπαθεί να νομιμοποιηθεί στο κοινωνικό πεδίο ως αναγκαία διαδικασία
προκειμένου να εξαρθρωθεί πλήρως η τρομοκρατία και να τιμωρηθούν οι
τρομοκράτες.

Έχω τη γνώμη ότι η δράση των ένοπλων οργανώσεων στην Ελλάδα δεν αποτέλεσε
κοινωνικό πρόβλημα· δεν προκάλεσε κλίμα φόβου στους πολίτες, ούτε τέτοιου
μεγέθους πολώσεις και ρήγματα, που να δικαιολογούν την οξύτητα της ιδεολογικής
απαξίωσης και της ποινικής καταστολής τους, όπως κλιμακώνονται από την
πολιτική εξουσία και τις διωκτικές αρχές. Ασφαλώς, η δράση τους θα κολαστεί
ποινικά, όμως αυτό πρέπει να γίνει χωρίς δαιμονοποιήσεις, αναγνωρίζοντας
αμιγώς πολιτικό χαρακτήρα των ενεργειών αυτών των οργανώσεων και τα μη ταπεινά
και ιδιοτελή κίνητρα όσων αποδειχθεί ότι διέπραξαν αυτές τις ενέργειες.

Μετά τα όσα, πρωτοφανή και σκανδαλωδώς αντιδικονομικά, συνέβησαν κατά τη
σύλληψη, την προφυλάκιση και την παραπομπή σε δίκη των φερομένων ως μελών της
17Ν, είδαμε τα ακόμη προκλητικότερα με τους τέσσερις κατηγορούμενους για
συμμετοχή στον ΕΛΑ (ανύπαρκτα στοιχεία, φαιδρές καταθέσεις, δίωξη με τον
«αντιτρομοκρατικό» ενώ είναι δεδομένο ότι ο ΕΛΑ είχε πάψει να λειτουργεί πολύ
πριν από την ψήφισή του κ.λπ.).

Για να φτάσουμε στην εξοργιστική – νέα – δίωξη των τελευταίων ημερών εις βάρος
του Μιχάλη Κασσίμη, η οποία, κατά τη γνώμη μου, συμπυκνώνει την οριστική
μετάβαση της διαδικασίας απονομής Δικαιοσύνης σε υποθέσεις τρομοκρατίας από το
προηγούμενο πεδίο των προσχηματικών – και σχετικά ευέλικτων – δικαστικών
μεθοδεύσεων σε ένα νέο στάδιο, αυτό της ωμής κατασταλτικής επιβολής.

Ο Νίκος Γιαννόπουλος είναι μέλος του Δικτύου για τα Πολιτικά και
Κοινωνικά Δικαιώματα.