Αρχαιοελληνική μόδα στο Μουσείο

Ο Χάρολντ Κόντα, επιμελητής της έκθεσης «Θεά», εξηγεί για τη δημιουργία του Εμανιέλ Ουνγκαρό ότι η απήχηση του κλασικού φορέματος στη σύγχρονη μόδα έχει συνδυασθεί με τις μακριές τουαλέτες και με δεκάδες μέτρα πτυχώσεων γύρω από το σώμα

Η μόδα όταν έχει κενά έμπνευσης στηρίζεται στην αρχαία ελληνική τέχνη για να
δημιουργήσει ρούχα που μεταμορφώνουν τις γυναίκες σε αρχαίες θεές. Είναι η
κεντρική ιδέα στην έκθεση «Θεά» που ξεκίνησε στο Ινστιτούτο Ενδύματος
του Μητροπολιτικού Μουσείου της Νέας Υόρκης και παρουσιάζει κομμάτια από
συλλογές σχεδιαστών, υφάσματα, φωτογραφίες και διακοσμητικά έργα τέχνης από
τον 18ο αιώνα μέχρι τις ημέρες μας.

Σκοπός της έκθεσης είναι να παρουσιάσει τους πολλαπλούς τρόπους με τους
οποίους το ύφος μιας κλασικής τουαλέτας, που βασίζεται στα ενδύματα της
ελληνικής αρχαιότητας, αποκτάει διαχρονική αξία. Η Τζένιφερ Λόπεζ στα βήματα
της θεάς Αφροδίτης, η Κάιλι Μινόγκ ως απεικόνιση της θεάς του κυνηγιού
Αρτέμιδος, ο Βαλεντίνο και ο Χάλστον ερμηνευτές του αρχαιοελληνικού πέπλου και
ο Αλεξάντερ Μακουίν γοητευμένος από τους βρεγμένους χιτώνες των Νηρηίδων, που
συνόδευαν τον Ποσειδώνα…

Πέπλος, χιτώνας, μανδύας. Είναι ένα μάθημα στο οποίο διέπρεψαν όλοι οι μετρ
της υψηλής ραπτικής, από τον Μάριο Φορτούνι του τέλους του 19ου αιώνα, τη
Μαντάμ Γκρε, τη Μαντλέν Βιονέ και τον Πολ Πουαρέ των αρχών του 20ού μέχρι τον
Ιβ Σεν Λοράν και τους σύγχρονους Αλεξάντερ Μακουίν, Τομ Φορντ, Τζον Γκαλιάνο.
Αλλά και τους Ιάπωνες Ισέι Μιγιάκε και Γιόζι Γιαμαμότο, οι οποίοι σε μια
ανταλλαγή πολιτισμικών αγαθών εντόπισαν στις φόρμες των αρχαιοελληνικών
ενδυμάτων τη σχέση που αποκτάει το σώμα με τις πτυχές ενός υφάσματος που δεν
έχει ραφές.

Ο τίτλος της έκθεσης «Θεά» έχει και μία συμβολική έννοια. Οι πρωταγωνίστριες
της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, θεές ή ημίθεες, ήταν βουτηγμένες στον πόθο,
το αίμα, τον φθόνο, την προδοσία, το πάθος, αλλάζοντας συχνά μέχρι και φύλο,
όπως επισημαίνει η φεμινίστρια συγγραφέας Καμίλ Πάλια για τις μεταμορφώσεις
της Αθηνάς στην «Οδύσσεια». Την αίσθηση σεξουαλικής συντριβής, που τόσο έντονα
ανέπτυξε η αρχαία τραγωδία, παρουσιάζει ο Χάρολντ Κόντα στην έκθεση του
Μετροπόλιταν με δύο κομμάτια από την τρέχουσα ανοιξιάτικη συλλογή τού
Αλεξάντερ Μακουίν και του Τομ Φορντ για τον Yves Saint Laurent. Η Νηρηίδα του
του Μακουίν φοράει ένα μακρύ φόρεμα από μεταξωτό κρεπ στο χρώμα του δέρματος
με κομμάτια και λωρίδες υφάσματος να τυλίγονται κουρελιασμένα γύρω από το
στήθος της και να πέφτουν μέχρι κάτω σε ξεφτισμένα, τρυπημένα και ασύμμετρα
τελειώματα, δίνοντας στη δημιουργία το παρατσούκλι «Φόρεμα Ναυάγιο».

Το ψυχόδραμα που βιώνει μία γυναίκα, όπως η Ιοκάστη ή η Κλυταιμνήστρα,
ο Τομ Φορντ το παρουσίασε στον ερωτισμό ενός ασύμμετρου μήκους φορέματος σε
καφέ μουσελίνα, το οποίο σφίγγει γύρω από το στήθος σε ένα σχέδιο που θυμίζει
τα γκέμια που φορούσαν στα άλογα τον καιρό του Δούρειου Ίππου.

Θησαυροφυλάκιο έμπνευσης

Η Άρτεμις της Αρκαδίας ή η Ντιάνα των Ρωμαίων, η αναδυόμενη από τα κύματα
της Πάφου Αφροδίτη, αλλά και οι «Τρεις Χάριτες» του Μποτιτσέλι και ο θρίαμβος
της Απτέρου Νίκης.

Τα αγάλματα των γυναικείων θεοτήτων της ελληνικής μυθολογίας που γοήτευσαν
αρχικά τους αναγεννησιακούς καλλιτέχνες και στη συνέχεια τους ρομαντικούς
συγγραφείς και ζωγράφους του 18ου αιώνα είναι για τους δημιουργούς και τους
σχεδιαστές μόδας το πολύτιμο θησαυροφυλάκιο έμπνευσης για να δημιουργήσουν
ρούχα για τις σύγχρονες θεές του κινηματογράφου, της μουσικής, του κόσμου.