Χάρτινος πύργος το σχολείο

Περισσότεροι από 100 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους χθες στην Τουρκία, όταν
ισχυρός σεισμός έπληξε τις νοτιοανατολικές περιοχές της χώρας. Μάχη με τον
χρόνο δίνουν τα συνεργεία διάσωσης για τη σωτηρία δεκάδων μαθητών που
παγιδεύτηκαν στα συντρίμμια σχολικών κοιτώνων.

Τα συνεργεία διάσωσης έσκαβαν χθες απεγνωσμένα ανάμεσα στα συντρίμμια του σχολικού κοιτώνα, προσπαθώντας να σώσουν όσα μπορούσαν περισσότερα

Η σεισμική δόνηση, μεγέθους 6,4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, σημειώθηκε τις
πρώτες πρωινές ώρες χθες, με επίκεντρο τα περίχωρα της πόλης Μπινγκόλ, περίπου
700 χιλιόμετρα ανατολικά της Άγκυρας. Ο υπουργός Οικισμού Ζεκί Εργκεζέν δήλωσε
ότι οι νεκροί μπορεί να ξεπεράσουν τους εκατόν πενήντα, ενώ περισσότεροι από
1.000 είναι οι τραυματίες. Σύμφωνα με τον δήμαρχο της πόλης, τουλάχιστον 25
κτίρια και μία γέφυρα έχουν καταρρεύσει στο κέντρο της Μπινγκόλ, που έχει
250.000 κατοίκους. Υλικές ζημιές είναι ορατές παντού, ενώ οι τρομοκρατημένοι
κάτοικοι έχουν βγει στους δρόμους. Από τον σεισμό έχουν υποστεί βλάβες τα
τηλεφωνικά και ηλεκτρικά δίκτυα. Ο σεισμός, που έγινε αισθητός στις επαρχίες
Ερζινγκιάν, Τουντσελί, Ερζερούμ, Καΐσερι και Σίβας, διήρκεσε 17 δευτερόλεπτα.

Τα συνεργεία διάσωσης έσκαβαν χθες απεγνωσμένα στα συντρίμμια ενός σχολικού
κοιτώνα, στο χωριό Τσελτίκσουγιου, όπου πιστεύεται ότι έχουν παγιδευτεί 100
παιδιά. Οι άνδρες των συνεργείων κατόρθωσαν να ανασύρουν ζωντανά δεκάδες άλλα
παιδιά μέσα από τα ερείπια – τουλάχιστον 72, σύμφωνα με τις αρμόδιες αρχές -,
ενώ 25 παιδιά ανασύρθηκαν νεκρά. Εκατοντάδες απελπισμένοι γονείς είχαν
συγκεντρωθεί εκεί όπου άλλοτε ορθωνόταν το κτίριο, ικετεύοντας τους
εκπροσώπους των αρχών για να μάθουν την τύχη των παιδιών τους. Μέχρι χθες το
απόγευμα μπορούσε να ακούσει κανείς γοερές παιδικές φωνές κάτω από τα ερείπια
του τετραώροφου οικήματος. «Ελπίζουμε να μπορέσουμε να σώσουμε άλλους 50
μαθητές», δήλωσε ο Μουσίν Μπαλγί, μέλος του συνεργείου διάσωσης. Σύμφωνα με
τον διευθυντή των κοιτώνων, 198 παιδιά ηλικίας από 7 έως 16 ετών κοιμούνταν
εκεί όταν έγινε ο σεισμός. Οι περισσότεροι μαθητές που χρησιμοποιούν τους
κοιτώνες είναι από φτωχά γειτονικά χωριά που δεν έχουν σχολεία.

Ο Ερντογάν

Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος επισκέφθηκε την πληγείσα
περιοχή, δήλωσε ότι δεν έγιναν οι ενδεδειγμένοι έλεγχοι από τις κρατικές
υπηρεσίες και ότι χρησιμοποιήθηκαν ελαττωματικά οικοδομικά υλικά για την
ανέγερση των κοιτώνων. «Θα διεξαχθούν έρευνες και οι ένοχοι θα τιμωρηθούν»,
είπε ο Τούρκος πρωθυπουργός. Χιλιάδες ελαττωματικά κτίρια είχαν καταρρεύσει το
1999, σε δύο ισχυρούς σεισμούς που είχαν πλήξει τη Δυτική Τουρκία, με
αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους περίπου 18.000 άνθρωποι.

Εκκλήσεις για βοήθεια απηύθυναν οι γιατροί του κρατικού νοσοκομείου της
Μπινγκόλ. Το κτίριο έχει υποστεί σοβαρές ζημιές από τον σεισμό και εκατοντάδες
τραυματίες δέχθηκαν τις πρώτες βοήθειες στους προαύλιους χώρους του.
«Χρειαζόμαστε κάθε είδους βοήθεια», λέει ο Ιλάν Τζοκαμπάι, αρχίατρος του
νοσοκομείου. «Ιατρικά εφόδια, ανθρώπους, οτιδήποτε».

Ο δήμαρχος της Μπινγκόλ δήλωσε ότι η πόλη χρειάζεται και άλλες μεγάλες σκηνές.
Η Ερυθρά Ημισέληνος έστειλε 2.100 μεγάλες σκηνές, 13.000 κουβέρτες, φορητές
κουζίνες, γεννήτριες, ασθενοφόρα και τέσσερις τόνους τρόφιμα.

«Οι φίλοι μου περιμένουν βοήθεια εκεί κάτω»

Όσο οι φωνές των συμμαθητών του ακούγονταν κάτω από τα συντρίμμια, τόσο
δυνάμωνε η απόγνωση του δωδεκάχρονου Βεϊσέλ Νταγντελέν. «Οι φίλοι μου
περιμένουν βοήθεια εκεί κάτω. Μου φώναζαν να τους βοηθήσω, την ώρα που τα
συνεργεία με τραβούσαν έξω». Σε ό,τι έχει απομείνει από τους σχολικούς
κοιτώνες, στρατιώτες, άνδρες των συνεργείων διάσωσης και κάτοικοι του χωριού
σκάλιζαν ανάμεσα στα κομμάτια από μπετόν και σίδερο με γερανούς και τρυπάνια,
αναζητώντας επιζώντες. Ολόγυρα από το ισοπεδωμένο κτίριο δεκάδες
τραυματισμένοι μαθητές δέχονταν τις πρώτες βοήθειες ξαπλωμένοι πάνω σε
στρώματα. Αλλόφρονες γονείς έτρεχαν κοντά στους στρατιώτες κάθε φορά που
έβλεπαν να κουβαλούν κάποιον μαθητή ζωντανό πάνω σε φορείο, με την ελπίδα πως
ήταν το δικό τους παιδί. Τα πυρά των γονέων που ήταν συγκεντρωμένοι εκεί
στρέφονταν κατά των ανθρώπων που είχαν κατασκευάσει την οικοδομή. «Ο στάβλος
που έχτισα δεν έπεσε, το σχολείο έγινε συντρίμμια» έλεγε οργισμένος ο
Αμπντουλάχ Γκουνάλα, πατέρας ενός μαθητή που έτυχε να σωθεί. Μια γυναίκα από
το χωριό Τσελτίκσουγιου, που βρίσκεται στις φτωχές κουρδικές περιοχές της
Τουρκίας, έκλαιγε απαρηγόρητη και προσευχόταν για τους δύο γιους της. «Μόνο ο
Θεός ξέρει πόσο υποφέρω».