γιατί… όσο μεγαλώνουμε χάνουμε την όσφρηση και τη γεύση;

Όταν τρώμε, συχνά συγχέουμε ή συνδυάζουμε τις πληροφορίες από τη γλώσσα και το
στόμα με τις πληροφορίες από τη μύτη (οι οποίες χρησιμοποιούν διαφορετικά
νεύρα).

Η σύγχυση συμβαίνει επειδή η όσφρηση δίνει τις πληροφορίες για τη γεύση. Οι
χημικές ουσίες που περιέχονται στις τροφές εισπνέονται από το στόμα και
εκπνέονται από τη μύτη, όπου αλληλεπιδρούν με ειδικά κύτταρα υποδοχείς, τα
οποία δίνουν πληροφορίες για την όσφρηση. Υπάρχουν περισσότερα από δεκάδες
χιλιάδες μόρια όσφρησης, η οποία όμως μειώνεται με το πέρασμα του χρόνου,
περισσότερο κι απ’ τη γεύση. Αυτό συμβαίνει επειδή τα κύτταρα – αισθητήρες της
όσφρησης που υπάρχουν μέσα στη μύτη μειώνονται κατά τα δύο τρία του αρχικού
πληθυσμού των δέκα εκατομμυρίων.

Ένα διαφορετικό νεύρο παρέχει τις πληροφορίες για τις πικάντικες τροφές. Κι
εδώ, με το πέρασμα του χρόνου, μειώνεται η ευαισθησία, για παράδειγμα, στο
δάγκωμα της κόκκινης πιπεριάς. Γι’ αυτό οι ηλικιωμένοι είναι γενικά λιγότερο
ευαίσθητοι από τους νέους στην πρόσληψη της τροφής και παραπονιούνται συχνά
ότι η γεύση τους δεν είναι όπως παλιά. Ωστόσο, ευτυχώς, υπάρχουν και
εξαιρέσεις: μερικοί ενενηντάχρονοι είναι πιο ευαίσθητοι στις μυρωδιές και από
τους πολύ νεώτερούς τους εικοσάχρονους…