[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Εμείς ήμασταν που διαδηλώναμε πριν από λίγο καιρό κατά του πολέμου; Που
κάναμε έκκληση για ειρήνη καταδικάζοντας τους βομβαρδισμούς; Μάλλον. Εμείς, ο
πιο αντιφατικός λαός. Ο λαός που θρηνεί θύματα κάθε χρόνο στο όνομα της
παράδοσης. Ο λαός που διασκεδάζει με την ανταλλαγή πυρών, που γίνεται
εμπρηστής για να τηρήσει το έθιμο και ευφραίνεται στο άκουσμα του ήχου των
εκρηκτικών. Το στοίχημα των πολεμοχαρών, οι οποίοι κατά τα άλλα μπορεί να
είναι φιλήσυχοι οικογενειάρχες πιστοί στην υποχρέωση να μεταφέρουν τα ήθη (ή
το ήθος τους) στις επόμενες γενιές, είναι ένα: Βαρελότα εναντίον Χριστός
Ανέστη! Όποιος θέλει οπωσδήποτε να το ακούσει, ας καθήσει σπίτι του, σου λένε.
Στην τηλεόραση. Διαφορετικά, ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Οι περίβολοι των εκκλησιών
– ακόμη και των πιο απόμερων – μετατρέπονται σε πεδία μάχης. Δεν ξέρεις από
πού να φυλαχτείς. Τα ουρλιαχτά των μικρών παιδιών, ο πανικός των μεγαλύτερων
και τα εκκωφαντικά μπαμ μπουμ που επιμένουν, συνθέτουν μια εικόνα που,
δυστυχώς, δεν απέχει πολύ από εκείνες, τις τραγικές, τις οποίες πρόσφατα μάς
μετέφεραν οι δορυφόροι. Ακόμη και ο απολογισμός της επόμενης μέρας, με τους
νεαρούς, συνήθως, τραυματίες να αφηγούνται την περιπέτειά τους από το κρεβάτι
του νοσοκομείου, παραπέμπει πίσω, στα ολέθρια αποτελέσματα του πολέμου που –
έστω και από μακριά – ζήσαμε. Είναι μια μικρογραφία, μια μακέτα, για μας που
παρακολουθούμε από απόσταση ασφαλείας. Για το παιδί που έχασε τα δυο του χέρια
ή τον επαγγελματία που βλέπει το μαγαζί του να καίγεται (για να μην αναφέρουμε
περισσότερα παραδείγματα) οι διαστάσεις είναι ίδιες. Με τη διαφορά ότι συνήθως
τα θύματα του πολέμου των εκρηκτικών δεν πληρώνουν τις επιλογές άλλων. Των
ισχυρών που ρίχνουν βόμβες στους αμάχους. Υφίστανται τις συνέπειες της δικής
τους επιπολαιότητας. Το έχουν ακούσει. Δεν μπορεί. Ότι το παιχνίδι με τη φωτιά
είναι επικίνδυνο. Η παράδοση όμως τους θέλει ήρωες, μπουρλοτιέρηδες (κάτι
θυμούνται και από την Ιστορία), δεν είναι δυνατόν να την προδώσουν. Μόνο που
οι πρόγονοί μας θυσίασαν τη ζωή τους για την ελευθερία. Όχι για πλάκα. Ας τους
το πει κάποιος αυτό.