Παραμένει άλυτο το αδιέξοδο

«Αυτή δεν είναι παλαιστινιακή κυβέρνηση, αλλά αμερικανική!», έβαλε τις
φωνές ο Γιάσερ Αραφάτ. «Είναι η λίστα με τους υπουργούς μου και είτε θα τη
δεχτείς είτε θα παραιτηθώ», του απάντησε ο πρωθυπουργός Αμπού Μάζεν. Έτσι,
έμεινε «στον αέρα» η νέα παλαιστινιακή κυβέρνηση.

Γιάσερ Αραφάτ: «Αυτή δεν είναι παλαιστινιακή κυβέρνηση, αλλά αμερικανική!»

Ο εντολοδόχος πρωθυπουργός φεύγοντας βρόντηξε πίσω του την πόρτα,
τερματίζοντας άδοξα τη θυελλώδη συζήτησή του με τον Παλαιστίνιο πρόεδρο, την
περασμένη Κυριακή στη Ραμάλα. Ήταν μία από τις αμέτρητες άκαρπες συναντήσεις
τους για τον διορισμό της νέας παλαιστινιακής κυβέρνησης.

Αποτυχία

Ο Μαχμούντ Αμπάς ή Αμπού Μάζεν ανακοίνωσε χθες την αποτυχία των
διαπραγματεύσεών του με τον Γιάσερ Αραφάτ για τον σχηματισμό κυβέρνησης και
τόνισε ότι δεν σκοπεύει να συζητήσει άλλο μαζί του το θέμα αυτό, δήλωσε
Παλαιστίνιος αξιωματούχος στο Γαλλικό Πρακτορείο. Οι διαπραγματεύσεις «ανάμεσα
σε μένα και τον Αραφάτ ήταν μια αποτυχία. Δεν θα συζητήσω το θέμα αυτό πλέον»,
δήλωσε ο Αμπάς, σύμφωνα με έναν από τους μεσολαβητές που συμμετέχουν στις
προσπάθειες να υπάρξει σύγκλιση απόψεων ανάμεσα στους δύο ηγέτες. Τον ρόλο του
πυροσβέστη φαίνεται να έχουν αναλάβει οι ΗΠΑ. «Είναι σημαντικό για τους
Παλαιστινίους να σημειωθεί πρόοδος στις μεταρρυθμίσεις», δήλωσε ο εκπρόσωπος
του Λευκού Οίκου Άρι Φλέισερ, ο οποίος υπενθύμισε ότι η διορία για τον
σχηματισμό παλαιστινιακής κυβέρνησης λήγει απόψε τα μεσάνυκτα. Ο εκπρόσωπος
του Λευκού Οίκου τόνισε ότι πρόθεση της αμερικανικής κυβέρνησης είναι να δώσει
στη δημοσιότητα τον «οδικό χάρτη» για την ειρηνική διευθέτηση της
ισραηλινοπαλαιστινιακής κρίσης μετά τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης. Με
τηλεφώνημά του στον Αραφάτ, παρενέβη και ο Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ
στο ζήτημα της νέας παλαιστινιακής κυβέρνησης, καλώντας τον Παλαιστίνιο
πρόεδρο να άρει τις αντιρρήσεις του.

«Κουράστηκα πια, πικράθηκα, μπορώ να κάνω και χωρίς αυτό το πόστο»,
εκμυστηρεύτηκε ο Αμπού Μάζεν σε έναν φίλο. Παρ’ όλα αυτά, τίποτα δεν αποκλείει
την επίτευξη συμφωνίας με τον Αραφάτ, έστω και την τελευταία στιγμή.

Ο Παλαιστίνιος πρόεδρος είναι γνωστός για τις υποχωρήσεις που κάνει, ακόμη και
στο «παρά πέντε». Όμως, η διελκυστίνδα ανάμεσα στον πρόεδρο και τον
πρωθυπουργό, που κρατάει εδώ και πέντε εβδομάδες, απειλεί να εκτροχιάσει τον
λεγόμενο «οδικό χάρτη» για το Παλαιστινιακό, δηλαδή το σχέδιο του κουαρτέτου
των διεθνών μεσολαβητών (ΗΠΑ, Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΟΗΕ και Ρωσίας).

Ολέθριες συνέπειες

«Αν ο Αμπού Μάζεν παραιτηθεί», λέει ο Αχμέντ Τίμπι, Άραβας βουλευτής του
Ισραήλ, «οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές». Κυρίως για τους Παλαιστινίους.
Και πιθανότατα και για τον ίδιο τον Αραφάτ. Η ανάθεση της εντολής σχηματισμού
κυβέρνησης στον Αμπού Μάζεν θεωρείται ότι δίνει στον Αραφάτ μια μοναδική
ευκαιρία να επαναρχίσει ο διάλογος με το Ισραήλ και να αποφύγει ένα τέλος
παρόμοιο με του Σαντάμ. Έστω και αν το τίμημα γι’ αυτόν είναι πολύ υψηλό:
εκχώρηση ενός μεγάλου μέρους των εξουσιών του και αποδοχή ενός μάλλον
τελετουργικού και συμβολικού ρόλου.

Μεταρρυθμιστής με κοστούμι και γραβάτα…

Αμπού Μάζεν: «Κουράστηκα πια, πικράθηκα, μπορώ να κάνω και χωρίς αυτό το πόστο»

Αποφασισμένος να θέσει τέρμα στην «ιντιφάντα» και να πατάξει την
κυβερνητική διαφθορά, ο Αμπού Μάζεν θέλει να ξεκαθαρίσει την παλαιστινιακή
εκτελεστική εξουσία από τους ανθρώπους του Αραφάτ και να γυρίσει σελίδα ύστερα
από δύο χρόνια αιματοχυσίας μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων. Όμως, ο Αραφάτ
δεν δείχνει διατεθειμένος να εγκαταλείψει εύκολα το «τιμόνι», ενώ παράλληλα
δεν θέλει να διαταράξει τις σχέσεις με τις ένοπλες παλαιστινιακές οργανώσεις
που ακολουθούν σκληρή γραμμή έναντι του Ισραήλ. Όσο ο Αμπού Μάζεν απειλούσε να
παραιτηθεί, ο Παλαιστίνιος πρόεδρος άφηνε να διαρρεύσει η φήμη ότι προτίθεται
να τον αντικαταστήσει με τον Ναμπίλ Σαάτ, έναν από τους στενότερους συνεργάτες
του.

Ο Αμπού Μάζεν είναι ένας μεταρρυθμιστής με κοστούμι και γραβάτα και όχι ένας
επαναστάτης που πηγαίνει στο γραφείο του με το Καλάσνικοφ. Γι’ αυτό δεν έχει
ιδιαίτερη απήχηση στην κοινή γνώμη – τον προτιμάει μόλις το 2%-3% των
Παλαιστινίων. Μολονότι η δημοτικότητά του βρίσκεται σε πτώση, ο Αραφάτ
εξακολουθεί να προηγείται με 22% στις προτιμήσεις των Παλαιστινίων. Εκεί που
δεν φαίνεται να έχει μεγάλη πέραση πια, είναι στη διεθνή κοινότητα.