Υπερδυνάμεις του πρωτοκόλλου

Ωραία η «οικογενειακή» φωτογραφία στη Στοά του Αττάλου – και ακόμα
ωραιότερες οι προσδοκίες που γεννήθηκαν για μία Ευρώπη ενωμένη σε όλα τα
επίπεδα, με Ευρωπαίους κεφάτους σαν να γυρίζουν απ’ του Βερόπουλου. Στο μυαλό
των πιο ρομαντικών, οι «25» αντιπροσωπεύουν ήδη μία… υπερδύναμη σε αναμονή –
εν ολίγοις, κάτι αντίστοιχο με τη Ν.Δ., για να το δούμε με βάση τα δικά μας
πρότυπα…

Η Σύνοδος της Αθήνας τα είχε όλα: άψογη διοργάνωση και χαρούμενους πολιτικούς
συμβιβασμούς. Αμέσως μετά, ο κ. Χ. Σολάνα έσπευσε να πάρει αγκαλιά τον κ. Κ.
Σημίτη, ο οποίος, μάλιστα, έδειξε και να το χαίρεται, μέχρι ενός σημείου. Ο κ.
Ζακ Σιράκ «έσκισε» στα χειροφιλήματα, ο κ. Ρ. Πρόντι στις υποκλίσεις. Οι
«καινούργιοι» εμφανίστηκαν σεμνοί. Στα τελετουργικά, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι
πραγματικά μία υπερδύναμη. Αλλά ο μοναδικός Ναπολέων στη Σύνοδο Κορυφής, ήταν
ο γνωστός σεφ του Μεγάρου Μαξίμου…

… μερίδιο λείας

Όμως τις ώρες που οι ηγέτες δεν είχαν να αντιμετωπίσουν τα φλας, αλλά
την πραγματικότητα, τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά. Ο πόλεμος εναντίον
του Σαντάμ τελείωσε και οι πρώην ειρηνόφιλοι αναζητούν τρόπους για να
μαλακώσουν τη δυσαρέσκεια των Αμερικανών, προκειμένου να διασφαλίσουν ότι οι
εταιρείες τους δεν θα αποκλεισθούν από την «ανασυγκρότηση» του Ιράκ, δηλαδή
από το μερίδιο της λείας που θεωρούν ότι τους αναλογεί. Η ομοφωνία που πέτυχε
η ελληνική προεδρία για το σχετικό κείμενο ήταν περίπου αναγκαστική…

… τα συμφέροντα

Υπερδύναμη; Ποια υπερδύναμη; Τα συμφέροντα των μεγάλων χωρών της Ένωσης
δεν ήταν ποτέ κοινά – και είναι πολύ δύσκολο να γίνουν στο προβλεπτό μέλλον.
Τουλάχιστον όσο η ικανοποίηση του ενός σημαίνει «ρίξιμο» του άλλου – και όσο
εκείνοι που αποφασίζουν για το ποιος θα κερδίσει και ποιος θα χάσει, είναι οι
Αμερικανοί. Οι οποίοι, ειρήσθω εν παρόδω, είναι και στα τελετουργικά
άφθαστοι…