γιατί… Τα θαλάσσια θηλαστικά αντέχουν στις μεγάλες αλλαγές πίεσης

Κατ’ αρχάς, οι μεγάλες αλλαγές πίεσης αφορούν κυρίως τα θηλαστικά που
ταξιδεύουν από την επιφάνεια της θάλασσας σε μεγάλα βάθη, και συγκεκριμένα τις
φάλαινες. Σύμφωνα με τις μετρήσεις, οι φάλαινες καταδύονται σε βάθος
μεγαλύτερο του ενός μιλίου κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και μπορούν να
αντέξουν έως και δύο ώρες σ’ αυτό το βάθος χωρίς να αναδυθούν. Τα περισσότερα
κήτη έχουν μεγάλες ευσταχιανές σάλπιγγες που επικοινωνούν με το τύμπανο του
αυτιού και διευκολύνουν την εξισορρόπηση της πίεσης του αέρα ανάμεσα σ’ αυτούς
τους χώρους.

Ακόμη ένα όργανο που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στα μεγάλα βάθη είναι οι
πνεύμονες, λόγω της ανταλλαγής αερίων μεταξύ πνευμόνων και αίματος, η οποία
μπορεί να έχει ναρκωτικές επιδράσεις στον δύτη. Όμως, οι φάλαινες και οι
φώκιες βασίζονται στο οξυγόνο που βρίσκεται αποθηκευμένο στο αίμα και στους
μυς τους. Λόγω αυτού, διαθέτουν όγκο αίματος τρεις ή τέσσερις φορές μεγαλύτερο
από τον αντίστοιχο των υπόλοιπων θηλαστικών, διπλάσια συγκέντρωση σε σχέση με
τους ανθρώπους της πρωτεΐνης που μεταφέρει το οξυγόνο στο αίμα, αλλά και
μεγάλη συγκέντρωση της πρωτεΐνης που αποθηκεύει το οξυγόνο στους μυς τους.