ΚΩΣΤΑΣ ΣΗΜΙΤΗΣ Το ΠΑΣΟΚ θα κερδίσει και την επόμενη εκλογική μάχη

Θα εξαντλήσει την τετραετία η κυβέρνηση, δηλώνει ο κ. Σημίτης και προσθέτει
με βεβαιότητα ότι το ΠΑΣΟΚ θα κερδίσει και την επόμενη εκλογική μάχη. Θεωρεί
τις δημοσκοπήσεις ως συγκυριακές και δηλώνει ότι απορρίπτει το μοντέλο
διακυβέρνησης που έχει ως πρώτο μέλημα τις παροχές στις οποίες εκείνος λέει όχι.

Οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν ως σημαντικότερα προβλήματα της ελληνικής
κοινωνίας, θέματα που εσείς ο ίδιος έχετε κατατάξει κάτω από τον γενικό τίτλο
«καθημερινότητα του πολίτη». Στον χρόνο που απομένει έως τις εκλογές, μπορεί η
κυβέρνηση να λάβει δραστικά μέτρα για τη βελτίωσή της;

Η κυβέρνηση λαμβάνει δραστικά μέτρα και έχει σταθερό προσανατολισμό ως προς
την επίλυση των προβλημάτων αυτών. Έχουν γίνει σημαντικά βήματα. Έχουμε
εξαιρετικά δείγματα, όπως τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών, το πρόγραμμα
«Βοήθεια στο Σπίτι», το «Ολοήμερο Σχολείο» – για να αναφέρω τα πιο
χαρακτηριστικά – και πλήθος άλλων. Οι προσπάθειές μας συνεχίζονται και θα
συνεχιστούν με επιταχυνόμενους ρυθμούς. Σταθερός στόχος μας είναι η ποσοτική
επάρκεια παροχής δημοσίων υπηρεσιών και αγαθών υψηλής ποιοτικής στάθμης προς
τους πολίτες στο πλαίσιο ενός σύγχρονου και αποτελεσματικού κράτους. Δεν θα
θυσιάσουμε τους κόπους και τις θυσίες του ελληνικού λαού στον βωμό
βραχυπρόθεσμων και εντυπωσιακών λύσεων για λόγους φτηνής σκοπιμότητας. Όταν
μιλάμε για μεταρρυθμίσεις, τομές και εκσυγχρονισμό το εννοούμε και το
επιδιώκουμε συστηματικά.

Είναι σε θέση η κυβέρνηση να ανατρέψει αυτήν τη διαφορά των 6-8 μονάδων,
που καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις υπέρ της Ν.Δ.;

Η κυβέρνηση ασφαλώς και λαμβάνει υπόψη της τις διαθέσεις και τάσεις του
εκλογικού σώματος όπως αποτυπώνονται στιγμιαία, μέσα στην εκάστοτε συγκυρία,
από τις δημοσκοπήσεις. Η κυβέρνηση όμως έχει στόχους που επιδιώκει και θα
συνεχίσει να επιδιώκει. Γιατί κριτήριό της είναι τι είναι ωφέλιμο για τον
ελληνικό λαό. Δεν κυβερνά μέσω των δημοσκοπήσεων. Διαφορετικά θα οδηγούμασταν
κατ’ ευθείαν σε μια πολιτική παροχών όπως ακολουθήθηκε πολλές φορές στην
Ελλάδα με αρνητικά αποτελέσματα στην οικονομία και στη διεθνή θέση της χώρας.

Η κυβέρνηση θα ολοκληρώσει τη θητεία της. Και θα παρουσιαστεί ενώπιον του
ελληνικού λαού για να ζητήσει και πάλι την εμπιστοσύνη του όχι μόνο στη βάση
του απολογισμού έργου της, που είναι πλούσιο και σημαντικό, αλλά και στη βάση
κυρίως του προγράμματός της, βασισμένου στις σταθερές κοινωνικές και πολιτικές
μας αξίες, στις οποίες ακράδαντα πιστεύουμε και οι οποίες εμπνέουν την πολιτκή
μας, καθοδηγούν τον προσανατολισμό μας και καθορίζουν τις επιλογές μας προς
όφελος του ελληνικού λαού. Το ΠΑΣΟΚ θα κερδίσει κι αυτήν τη μάχη.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

«Πρέπει να συνεχιστούν οι προσπάθειες για λύση και μετά την ένταξη»

Ο Πρωθυπουργός Κ. Σημίτης συνομιλεί με τον πολιτικό συντάκτη των «ΝΕΩΝ Γιώργο Χρ. Παπαχρήστο, μετά τη συνέντευξη, παρουσία του υφυπουργού Τύπου Τηλ. Χυτήρη

Θα ήταν ολέθριο το Κυπριακό να υποταγεί σε κομματικούς υπολογισμούς,
επισημαίνει ο κ. Σημίτης. Και τονίζει ότι η κυβέρνηση θα επιμείνει στην
προσπάθεια λύσης του πολιτικού προβλήματος στο πλαίσιο του ΟΗΕ.

Σήμερα είναι μια ιστορική ημέρα για τον Ελληνισμό – είναι το τέλος της
μεγάλης πορείας για την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. Πόσο θα επηρεάσει (θετικά
ή αρνητικά) η ένταξη τις προσπάθειες για τη λύση του πολιτικού προβλήματος;

Οι προσπάθειες για την επίλυση του Κυπριακού πρέπει να συνεχισθούν αμείωτες
και μετά την ένταξη της Κύπρου στην Ένωση. Πρώτη φορά στα χρονικά του
Κυπριακού δημιουργήθηκε ύστερα από πολύχρονες προσπάθειες μια πρωτόγνωρη
δυναμική για την επίλυση από τη διεθνή κοινότητα. Αυτή που γνωρίσαμε πριν από
μερικούς μήνες. Πρέπει να δώσουμε συνέχεια, υπό την αιγίδα και πάλι του ΟΗΕ. Η
προοπτική της ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. αποτελεί έναν μοχλό πίεσης στους
αδιάλλακτους της τουρκοκυπριακής πλευράς. Όσον αφορά εμάς, πιστεύουμε ότι η
ένταξη δεν πρέπει να αποτελεί το τέλος της προσπάθειας. Πρέπει η Κύπρος να
ξεκινήσει τη ζωή της στην Ένωση επανενωμένη, ώστε χωρίς τα βάρη και τους
περιορισμούς της διαίρεσης ν’ αναπτύξει την αναγκαία δυναμική της συμμετοχής
της στο γίγνεσθαι της Ένωσης. Επ’ ωφελεία και των δύο κοινοτήτων. Πρέπει ν’
αποτρέψουμε η Κύπρος ως κράτος-μέλος να γίνει όμηρος του πολιτικού προβλήματός
της. Η τουρκοκυπριακή ηγεσία και η Άγκυρα φέρουν την ευθύνη για την αποτυχία
της συνάντησης στη Χάγη. Όμως η Πράσινη Γραμμή που χωρίζει τη Λευκωσία,
χωρίζει και την Άγκυρα από τις Βρυξέλλες.

Υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο γνώρισμα της συμμετοχής της Κύπρου στην Ένωση, που
τη διαφοροποιεί από άλλες ενταξιακές προοπτικές;

Η Κύπρος έχει μια σημαντική γεωστρατηγική θέση στην εύθραυστη ζώνη της ΝΑ
Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής. Έχει συγχρόνως μια οικονομία ιδιαίτερα
ανεπτυγμένη. Αν καταφέρει και λύσει το πολιτικό της πρόβλημα θα μπορέσει να
αξιοποιήσει αυτές τις δύο ιδιότητες, να μεγιστοποιήσει τα ωφελήματα από τη
συμμετοχή της στην Ένωση, να αυξήσει τις δυνατότητες επιρροής της. Είναι μια
ιδιαίτερα καλή συγκυρία για να κατακτήσει η Κύπρος το μέλλον και τη θέση που
της αξίζει.

Η ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. έχει αποτιμηθεί ως ένα από τα πιο ισχυρά
χαρτιά της κυβέρνησης στο εσωτερικό. Πλην όμως φαίνεται ότι κεφαλαιοποιήθηκε
πολιτικά, πολύ πρόωρα. Αναρωτιέται κανείς αν υπάρχουν πολλά περιθώρια για την
ανατροπή του δυσμενούς κλίματος που καταγράφεται για την κυβέρνηση από τις
δημοσκοπήσεις…

Για την κυβέρνηση το θέμα της Κύπρου ήταν πάντοτε και παραμένει εθνικό. Γι’
αυτό και το χειριστήκαμε με σχεδιασμό και με εμμονή στους στόχους μας. Θα ήταν
ολέθριο και για την Ελλάδα και για την Κύπρο εάν η εθνική αυτή υπόθεση
υποτασσόταν σε κομματικούς υπολογισμούς. Αλίμονο εάν η σκοπιά μας ήταν η
εσωτερική αξιοποίηση. Θα ήμασταν ακόμη στην εποχή των ρητορειών και θα είχαμε
απορρίψει το σχέδιο Ανάν, όπως απορρίφθηκαν στο παρελθόν άλλα σχέδια. Γι’ αυτό
ουδέποτε αποτέλεσε για μας θέμα η «πολιτική κεφαλαιοποίηση». Ο λαός βλέπει τα
αποτελέσματα της πολιτικής μας και κρίνει. Αυτό ισχύει και στο θέμα της
Κύπρου. Θα ήταν αφύσικο αν δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο.

ΓΙΑ ΤΟ ΙΡΑΚ

«Θα επιμείνουμε για κεντρικό ρόλο του ΟΗΕ»

Κεντρικό ρόλο στην ανοικοδόμηση του Ιράκ πρέπει να έχει ο ΟΗΕ. Όπως
πρέπει να έχει και στην κατάρτιση του «οδικού χάρτη» για την ειρηνική επίλυση
του Παλαιστινιακού. Αυτό τονίζει ο κ. Σημίτης, με την προσθήκη ότι είναι
υπαρκτός ο κίνδυνος για «εξαγωγή» της τρομοκρατίας αν δεν διευθετηθεί το
Παλαιστινιακό.

Κύριε πρόεδρε, πώς περιμένετε να διαμορφωθεί το μεταπολεμικό τοπίο στην
ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, αν οι ΗΠΑ εμμείνουν στην άρνησή τους να
δεχθούν η ανασυγκρότηση του Ιράκ να τεθεί υπό την αιγίδα του ΟΗΕ;

Η ανατροπή του καθεστώτος Σαντάμ έχει δημιουργήσει μια νέα κατάσταση με νέα
δεδομένα. Ωστόσο, είναι νωρίς ακόμη για να εξάγει κανείς οριστικά συμπεράσματα
σχετικά με τη διαμόρφωση του τοπίου σταθερότητας και ασφάλειας στην περιοχή.
Χρειάζονται συνεννοήσεις μεταξύ όλων των ενδιαφερομένων. Γιατί είναι δυνατοί
διάφοροι ρόλοι για τον ΟΗΕ που εξαρτώνται από τον τρόπο αντιμετώπισης του
προβλήματος. Από την πλευρά μας θα συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας, ώστε τα
Ηνωμένα Έθνη να αποκτήσουν τον κεντρικό ρόλο που πρέπει να διαδραματίσουν
στους τομείς της ανθρωπιστικής βοήθειας και της οικονομικής και πολιτικής
ανασυγκρότησης του Ιράκ. Ο ΟΗΕ θα πρέπει να έχει συμμετοχή και στη δρομολόγηση
του «οδικού χάρτη» για την ειρηνική διευθέτηση του παλαιστιανικού προβλήματος,
το οποίο αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη σταθερότητα της περιοχής. Όσο
μεγαλύτερη η συναίνεση για τις διαδικασίες αυτές τόσο το καλύτερο.

Μιλάτε συχνά το τελευταίο διάστημα για την ανάγκη να αποκατασταθεί η
διεθνής νομιμότητα. Πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτό και να μην ακούγεται μόνον
ως ευχή, τη στιγμή που ουσιαστικά ο ΟΗΕ έχει, μετά τον πόλεμο στο Ιράκ,
καταστεί ανίσχυρος;

Η διαμόρφωση ενός παγκόσμιου συστήματος ασφάλειας και σταθερότητας είναι
ευθύνη όλων. Το διεθνές σύστημα δεν μπορεί να ισορροπήσει και να διασφαλίσει
τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια, χωρίς τη νομιμότητα και τη νομιμοποίηση που
μόνον ο ΟΗΕ παρέχει. Ιδιαίτερα κάτω από τις σημερινές συνθήκες. Μεγάλες
αλλαγές, η διαμόρφωση ενός νέου κόσμου απαιτούν συναίνεση και αποδοχή από την
παγκόσμια κοινωνία που πιστεύει σε αξίες, όπως της δημοκρατίας, της ισότητας,
της ελευθερίας. Παρά τις σοβαρές διαφωνίες που αναδείχθηκαν στη διαχείριση της
κρίσης του Ιράκ, κανείς δεν έχει συμφέρον στην απαξίωση του ΟΗΕ. Άλλωστε, ο
ΟΗΕ έχει συμβάλει πολλές φορές στο να εξομαλυνθούν κρίσεις, παράδειγμα
αποτελεί το Ανατολικό Τιμόρ. Χρειάζεται επομένως διάλογος για να κατακτήσουμε
μια νέα βαθμίδα συνεννόησης. Σ’ αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να κινηθούμε.

Πολλοί προβλέπουν, ότι το τέλος του πολέμου στο Ιράκ ουσιαστικά θα σημάνει
την έναρξη ενός άλλου ανορθόδοξου πολέμου, της τρομοκρατίας που θα πλήξει
περιοχή μεγαλύτερη από αυτήν του σημερινού πεδίου των μαχών. Κι εσείς ο ίδιος
υπαινιχθήκατε κάτι ανάλογο πρόσφατα. Μπορεί να μας αγγίξει κι εμάς αυτού του
είδους η «επέκταση»;

Ο κίνδυνος αυτός είναι υπαρκτός. Εξαρτάται από διάφορα δεδομένα, τις εξελίξεις
στο Ιράκ, το Παλαιστινιακό, τις σχέσεις με τη Συρία. Είναι δύσκολο να γίνουν
εκτιμήσεις γι’ αυτό και δεν είναι σωστό να μπούμε στο παιχνίδι των
πιθανοτήτων. Οι προσπάθειες για την αποκατάσταση μιας πραγματικότητας
ασφάλειας στη Μέση Ανατολή πρέπει να συνεχισθούν. Με διάλογο και συνεργασία.
Με τον σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου. Εμείς, θυμίζω, είχαμε επιδιώξει, πριν
αρχίσει ο πόλεμος του Ιράκ, τη συνεννόηση με τις αραβικές χώρες για την
αποτροπή του πολέμου. Η Ε.Ε. θα αναλάβει πρωτοβουλία για το Παλαιστινιακό
μόλις οριστικοποιηθεί η παλαιστινιακή κυβέρνηση.

Για τα σύνορα

Η Ελλάδα έχει δηλώσει προς κάθε κατεύθυνση ότι τάσσεται κατά της αλλαγής
συνόρων στην περιοχή. Μπορείτε να μου εξηγήσετε γιατί είναι κατ’ ανάγκην κακή
εξέλιξη για την Ελλάδα τυχόν δημιουργία ενός κουρδικού κράτους στην περιοχή
του Βορείου Ιράκ;

Πάγια αρχή της ελληνικής κυβέρνησης υπήρξε η υπεράσπιση του χάρτη των συνόρων
όπως εμπεδώθηκαν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τη θέση αυτή την
υπερασπισθήκαμε σε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’90, όταν η κρίση μετά
την κατάρρευση του σοβιετικού μπλοκ επεκτάθηκε στα Βαλκάνια. Την
υπερασπισθήκαμε στην περίπτωση της Αλβανίας, στην περίπτωση του
κατακερματισμού της Γιουγκοσλαβίας, αργότερα στη FYROM. Και φυσικά στην
περίπτωση της Κύπρου όπου αγωνιζόμαστε για την επανένωσή της. Αλλαγές συνόρων
μπορούν να προξενήσουν άλλες αλυσιδωτές ενέργειες, να δημιουργήσουν κλίμα
εθνικισμού και διαθέσεις επεκτατισμού. Στη σύγχρονη εποχή λύσεις μπορούν και
πρέπει να αναζητούνται χωρίς μετακινήσεις συνόρων. Η διασφάλιση ίσων
δικαιωμάτων σε εθνικές μειονότητες είναι το κύριο βήμα για μια τέτοια
κατεύθυνση ειρηνικής συνύπαρξης εθνικών μειονοτήτων. Σ’ αυτήν τη θέση
επιμένουμε. Αυτήν τη θέση υιοθετήσαμε στην Ένωση, στην τελευταία Σύνοδο
Κορυφής και για την εδαφική ακεραιότητα του Ιράκ.

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΧΗ ΤΗΣ Ε.Ε.

«Δεν υπάρχει ούτε ένας που να μη θέλει να κλείσει το ρήγμα»

Τα προβλήματα στη συνοχή της Ευρώπης οφείλονται στο γεγονός ότι η
Ευρώπη βρέθηκε αδύναμη, ανολοκλήρωτη στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής,
αναφέρει ο κ. Σημίτης. Και αφού εκφράζει τη βεβαιότητα ότι η Ευρώπη δεν έχει
διχαστεί εντελώς, υπογραμμίζει ότι δεν υπάρχει ούτε ένας εταίρος που δεν θέλει
να κλείσει το ρήγμα.

Διάφοροι αναλυτές υποστηρίζουν ότι το πρώτο και μεγαλύτερο θύμα του πολέμου
στο Ιράκ είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία έχει διχαστεί σχεδόν ολοκληρωτικά.
Πιστεύετε ότι το ρήγμα που άνοιξε ο πόλεμος μπορεί να κλείσει; Και με ποιο
τρόπο;

Δεν συμφωνώ ότι η Ευρώπη έχει διχαστεί ολοκληρωτικά. Ας μη συμπαρασυρόμαστε
από την πρόσφατη κρίση. Τα κεκτημένα της επί πενήντα χρόνια, τα συμφέροντα που
τη συνδέουν και οι προοπτικές της είναι πολύ πιο ισχυροί συντελεστές από το
ρήγμα που άνοιξε η κρίση του Ιράκ. Η Ευρώπη στάθηκε αδύναμη εκεί που ήταν
αδύναμη, ανολοκλήρωτη. Στην πτυχή της εξωτερικής της πολιτικής. Δεν υπάρχει
ούτε ένας εταίρος που δεν θέλει να κλείσει το ρήγμα. Το ζήτημα είναι τώρα,
παραμονές των αποφάσεων για το μέλλον της Ευρώπης, με ποιες συναινέσεις και
βέβαια με την πρόσφατη εμπειρία στο Ιράκ να βαραίνει, ποιες θεσμικές αλλαγές
θα αποφασίσουμε, πόσο θα προχωρήσουμε την πολιτική ενοποίηση της Ένωσης. Η
ολοκλήρωση της πολιτικής ενοποίησης είναι ο τρόπος να ξεπερνάμε αντιθέσεις.
Αυτός ο στόχος δεν μπορεί να επιτευχθεί διά μιας. Θα χρειαστεί προσπάθεια,
όπως χρειάσθηκε κάποτε για την ενιαία αγορά, αργότερα για την ΟΝΕ.

Για την πρωτοβουλία των «4»

Η ελληνική κυβέρνηση δείχνει μια επιφυλακτική στάση απέναντι στην
πρωτοβουλία των τεσσάρων χωρών (Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο) για
κοινό αμυντικό δόγμα. Η στάση αυτή έχει να κάνει με σοβαρές επιφυλάξεις για
την πρωτοβουλία των τεσσάρων ή υπαγορεύεται από το γεγονός ότι η Ελλάδα
προεδρεύει της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Είναι βάσιμο να υποθέσει κανείς ότι θα
αλλάξει μετά το τέλος της προεδρίας;

Η Ελλάδα είναι ανεπιφύλακτα θετική σε κάθε πρωτοβουλία ή προοπτική που
ενισχύει την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι θετική και σε μια κοινή αμυντική πολιτική.
Άλλωστε, σε εμάς οφείλεται η τελευταία απόφαση του Συμβουλίου Κορυφής να
διερευνηθεί η στενότερη συνεργασία στον τομέα της αμυντικής τεχνολογίας και η
ενεργοποίηση της ευρωπαϊκής δύναμης ταχείας αντίδρασης στα Σκόπια. Το τόνισα
και στην πρόσφατη ομιλία μου στη Βουλή. Θεωρώ όμως αναγκαίο τέτοια ζητήματα να
συζητούνται στα συμβούλια της Ένωσης, στις θεσμοθετημένες διαδικασίες των
οργάνων. Αυτό και επιδιώκουμε. Αυτήν τη θέση τουλάχιστον επιβάλλει και ο ρόλος
της προεδρίας.