ΕΓΡΑΨΑΝ


Αλέξης Παπαχελάς
(ο αρθρογράφος, για τη Συρία και το Ιράν)
«Τόσο το Ιράν όσο και η Συρία θα μπορούσαν εύκολα να πέσουν στην παγίδα και να
προσφέρουν την κατάλληλη «αφορμή» στα «γεράκια» της Ουάσιγκτον. Η Τεχεράνη
είναι πιθανό να επιχειρήσει να χρησιμοποιήσει τους Σιίτες για να προκαλέσει
προβλήματα στις αμερικανικές δυνάμεις στο Ιράκ και η Δαμασκός να έχει πέσει σε
μια παγίδα «τύπου Οτσαλάν» σε σχέση με στελέχη του καθεστώτος του Σαντάμ.
Και οι δυο αισθάνονται τώρα την «ασφυκτικά κοντινή ανάσα» της αμερικανικής
πολεμικής μηχανής. Οι Αμερικανοί αναλυτές πιστεύουν ότι κατέρριψαν το
στερεότυπο του μέσου Άραβα πως «οι ΗΠΑ είναι αδύναμες και ανίκανες να πάρουν
σοβαρά ρίσκα». Οι αρχιτέκτονες του δόγματος Μπους δεν είχαν κρύψει ποτέ την
άποψή τους: «Αν το παράδειγμα του Ιράκ δεν αλλάξει τη συμπεριφορά της Συρίας ή
του Ιράν, τότε θα γίνουν οι επόμενοι στόχοι του δόγματος». Ή, όπως πολύ καθαρά
έγραφε ο Ρίτσαρντ Περλ, «το Ιράκ είναι ένα μόνο επεισόδιο ενός ευρύτερου
πολέμου, όχι ένας πόλεμος από μόνος του».
(«Το Βήμα της Κυριακής»)











