6 μέρες

1. ΣΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ του Κασέμ, το 1958, ο ώς τότε πανίσχυρος Νούρι ες Σάιντ
προσπάθησε να ξεφύγει μεταμφιεσμένος σε γυναίκα. Τον αντιλήφτηκαν, τον
ευνούχισαν, τον ακρωτηρίασαν, τον πάτησαν με λεωφορείο, και έσερναν μέρες τα
απομεινάρια του στους δρόμους της Βαγδάτης, όπως καλή ώρα ο Ιρακινός το κεφάλι
του αγάλματος. Ο Σαντάμ έχει λόγους να κρύβεται, αν ζει.

2. ΤΡΕΙΣ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ, ο υπουργός Πληροφοριών Μαχάμεντ Σαέντ Αλ Σαχάφ ήταν το
πρόσωπο του ιρακινού καθεστώτος. Κέρδισε τη μάχη της επικοινωνίας. Εκτός από
πειστικά, τα ψέματά του ήταν και διδακτικά. Η παγκόσμια κοινή γνώμη σχημάτισε
μια πλήρη εικόνα για το ζωικό βασίλειο της ερήμου. Και ύστερα, εξαφανίστηκε,
όμοια ηθοποιός που μόλις τελειώσει η παράσταση αλλάζει ρούχα και απέρχεται.

3. ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΜΕΡΕΣ στην πρώτη γραμμή είναι πολύς καιρός και για ύπνο δεν
μπορεί να γίνει λόγος, γράφει ο Ρεμάρκ στον «Ουδέν νεώτερον από το δυτικόν
μέτωπον». Αυτό το διάστημα βρέθηκαν όμως στην πρώτη γραμμή οι πεζοναύτες της
φωτογραφίας, έτσι απαιτούσε ο κεραυνοβόλος πόλεμος (Μπλιτσκρίγκ) του στρατηγού
Φρανκς. Οι πολυθρόνες στα παλάτια του Σαντάμ στην ανάπαυλα της μάχης,
αποδείχτηκαν αξεπέραστη πρόκληση…

4. ΘΑ ΑΡΓΗΣΟΥΝ να υπογράψουν τα συμβόλαια ανασυγκρότησης του Ιράκ, για τα
οποία σφάζονται οι αμερικανικές εταιρείες. Όταν τα περιπολικά της αστυνομίας
γίνονται αντικείμενο λεηλασίας, για ποια ανοικοδόμηση μιλάμε; Οι κατακτητές
πρέπει πρώτα να αποκαταστήσουν την τάξη. Στη Βοσνία δεν τα έχουν καταφέρει
ακόμα, πόσον καιρό θα χρειαστούν σε μια Βοσνία με είκοσι εκατομμύρια
κατοίκους;

5. MESSPOT (καζάνι γεμάτο χάος) αποκαλούσαν οι Βρετανοί στρατιώτες τη
Μεσοποταμία το 1920, όταν η κυβέρνησή τους προσπαθούσε να μετατρέψει την
περιοχή σε αποικία. Απηύδησαν και έφυγαν, και κάποια στιγμή οι Αμερικανοί θα
κάνουν το ίδιο. Μήπως το διαισθάνεται ο αντισυνταγματάρχης Ράσεκ Ρίπτο ότι η
υπόθεση δεν άξιζε τη ζωή του γιου του;

6. ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΑ ζωγραφισμένη στα μάτια της, η νεαρή μητέρα προσπαθεί να
προστατέψει τα παιδιά, που σφίγγονται τρομαγμένα στον κόρφο της. Εκατοντάδες
παιδιά έχασαν τη ζωή τους από τις «ανθρωπιστικές σφαίρες» των «απελευθερωτών».
Παράξενοι χριστιανοί στην Ουάσιγκτον, που προσφέρουν τα παιδιά θυσία στον βωμό
του «εκδημοκρατισμού του Ιράκ».