Τα χρέη τον έριξαν στη στεριά

Κάποτε «όργωνε» το Αιγαίο με το καΐκι του. Σήμερα περνάει όλη του την ημέρα
στο λιμάνι της Σαλαμίνας – φύλακας στο κατασχεμένο του σκάφος, για να μην
βάλει η τράπεζα κάποιον άλλον στη θέση του…

Μελέτης Φραττης. Ο καπετάνιος που κάποτε «όργωνε» το Αιγαίο, τώρα είναι φύλακας στο κατασχεμένο από την τράπεζα σκάφος του

Όλα ξεκίνησαν το 1987, όταν στα εξήντα του χρόνια ο καπετάν Μελέτης δέχτηκε να
αποσύρει το 11μετρο ξύλινο οικογενειακό καΐκι, το «Μαργαρίτα». Αποφάσισε να
πάρει δάνειο και να ναυπηγήσει ένα σύγχρονο 25μετρο σιδερένιο αλιευτικό, το
«Καπετάν Ηλίας».

Την ώρα που το ηλικίας 52 χρόνων ξύλινο καΐκι κοβόταν δεν μπορούσε να
συγκρατήσει τα δάκρυά του, βλέποντας να καταστρέφεται το σκάφος πάνω στο οποίο
έμαθε από τον πατέρα του να ψαρεύει. Έκανε όμως κουράγιο και ήλπιζε πως με το
καινούργιο σκαρί θα έρχονταν καλύτερες ημέρες γι’ αυτόν και τα δυο του
παιδιά…

«Το 1987 πήρα δάνειο 172.300 ευρώ (58,7 εκατομμύρια δραχμές). Αν και η
παράδοση του αλιευτικού καθυστέρησε από το ναυπηγείο δύο χρόνια, εντούτοις η
τράπεζα απαιτούσε την αποπληρωμή του δανείου πριν ακόμη το σκάφος πέσει στη
θάλασσα. Σήμερα μού ζητάνε από τόκους και πανωτόκια, μαζί με την εγγυητική
επιστολή του Δημοσίου, γύρω στα 880.410 ευρώ (300 εκατομμύρια δραχμές)», λέει
ο κ. Μελέτης Φραττης.

Βλέπει το σκουριασμένο αλιευτικό και βάζει τα κλάματα. Κατάφερε να το δουλέψει
μόνο για ένα χρόνο μέχρι το 1990. Πριν από μερικούς μήνες η καρδιά του δεν
άντεξε από τη στενοχώρια και υπέστη καρδιακό επεισόδιο. «Πριν πάρω το δάνειο
όλοι έταζαν επιδοτήσεις και διευκολύνσεις. Μετά, έκαναν τα αδύνατα δυνατά να
κατασχέσουν το αλιευτικό», συμπληρώνει. «Δεν μου έχει απομείνει τίποτα άλλο
παρά να περνάω όλο μου τον χρόνο εδώ…».

Το «Καπετάν Ηλίας» δεν είναι το μοναδικό αλιευτικό που σαπίζει λόγω χρεών στο
λιμάνι της Σαλαμίνας. «Δεν είναι υπερβολικό να πούμε ότι το νησί έχει
μετατραπεί σε νεκροταφείο αλιευτικών, αφού 15 κατασχεμένα σκάφη σαπίζουν στο
λιμάνι», λέει ο γενικός γραμματέας του συνεταιρισμού γρι-γρι «Άγιος Ανδρέας»,
κ. Θεόδωρος Μίχας.

Ο στόλος των γρι-γρί (σ.σ.: είναι τα αλιευτικά που ψαρεύουν τα αφρόψαρα,
δηλαδή γαύρο, γόπες και κολιούς) της Σαλαμίνας απαριθμεί σήμερα 40 καΐκια. Ο
αριθμός τους έχει μειωθεί σχεδόν στο μισό από τη δεκαετία του ’80. Και όπως
λένε οι ψαράδες «αν δεν αλλάξει η υπάρχουσα κατάσταση, να μας αποζημιώσουν και
να φύγουμε από το επάγγελμα».

Πουλάμε φθηνά τα ψάρια μας

Οι ίδιοι θεωρούν ότι τα εισαγόμενα ψάρια είναι ο κύριος λόγος της χρεοκοπίας
τους. «Η αγορά έχει γεμίσει εισαγόμενα ψάρια και εμείς, τις περισσότερες
φορές, αναγκαζόμαστε να πετάμε τα δικά μας που μένουν απούλητα», εξηγεί ο
πρόεδρος του συνεταιρισμού κ. Σπύρος Γαβριήλ. «Εμείς πουλάμε το τελάρο (17-18
κιλά ψάρια) 5 ευρώ, και ο κόσμος τα αγοράζει το κιλό 5 ευρώ».

Από την πλευρά του, ο διευθυντής της Ιχθυόσκαλας Κερατσινίου, κ. Μιχάλης
Βασιλάκης αναγνωρίζει ότι η μικρή αλιευτική περίοδος αλλά και οι δυσκολίες του
Αιγαίου έχουν σαν αποτέλεσμα ορισμένες φορές τα ελληνικά ψάρια να είναι πιο
ακριβά από τα εισαγόμενα. Σύμφωνα με στοιχεία από την Ιχθυόσκαλα, το 2001
διακινήθηκαν 19.000 τόνοι εγχώρια ψάρια, 4.200 τόνοι από χώρες της Ε.Ε. και
19.000 τόνοι από τρίτες χώρες. Το 2002 διακινήθηκαν 17.500 τόνοι εγχώρια
ψάρια, 3.500 τόνοι από χώρες της Ε.Ε. και 2.000 τόνοι από τρίτες χώρες.

Ο πρώην γενικός γραμματέας των ιχθυεμπόρων, κ. Μιχάλης Σόρος θεωρεί ότι «οι
Έλληνες ψαράδες έχουν μείνει τουλάχιστον μία δεκαετία πίσω σε σχέση με τους
Ιταλούς και τους Ισπανούς, σε ό,τι αφορά τον τρόπο ψαρέματος, συσκευασίας και
μεταφοράς, και αυτός είναι ο λόγος που τα προϊόντα τους δεν είναι το ίδιο ανταγωνιστικά».