«Ξαφνικά το κανόνι στράφηκε εναντίον μας»

Λίγα λεπτά μετά τις 12 το μεσημέρι, ήρθε η ώρα τα αμερικανικά πυρά να
στραφούν εναντίον των δημοσιογράφων που βρίσκονται στο ξενοδοχείο «Πάλεσταϊν».
Είχε μόλις φτάσει ο υπουργός Τύπου κ. Σαχάφ για να δώσει συνέντευξη Τύπου,
αλλά δεν πρόλαβε… Το ξενοδοχείο όπου ήμασταν αποκλεισμένοι χθες λόγω των
σφοδρών βομβαρδισμών, ξαφνικά σείστηκε συθέμελα.

Το ξενοδοχείο «Πάλεσταϊν» ξαφνικά σείστηκε συθέμελα. Η έκρηξη διέλυσε μπαλκόνια και δωμάτια. Δύο δημοσιογράφοι τραυματίσθηκαν θανάσιμα…

Όσοι ήμασταν κάτω στο προαύλιο του ξενοδοχείου και ακούσαμε τον τρομερό
θόρυβο, βλέποντας ότι το κακό δεν έχει γίνει δίπλα μας σε απόσταση λίγων
μέτρων, στον κήπο από όπου κάνουν ζωντανές μεταδόσεις οι συνάδελφοι των
τηλεοπτικών σταθμών, καταλάβαμε αμέσως ότι χτυπήθηκαν δωμάτια στους ορόφους.

Τρέξαμε αλαφιασμένοι, καταλαβαίνοντας πλέον ότι η συμφορά είχε ακουμπήσει την
πόρτα συναδέλφων. Τρία δωμάτια, το 1603, το 1503 και το 1403, επτά, οκτώ και
εννέα ορόφους πάνω από το δικό μου – το 703 – διαλύθηκαν.

Ο Ουκρανός κάμεραμαν του Ρώυτερ Τάρας Πρότσιουκ στο 1503 σκοτώθηκε.
Μεταφέρθηκε αρχικώς βαρύτατα τραυματισμένος στο νοσοκομείο, όπου και
εξέπνευσε. Και στο ακριβώς από κάτω δωμάτιο ο Ισπανός κάμεραμαν του Tele 5, ο
φίλος μου ο Χοσέ Κούσο, τραυματίστηκε βαρύτατα, για να διασωθεί αρχικά από
τους Ιρακινούς γιατρούς οι οποίοι αναγκάστηκαν να του κόψουν το δεξί του πόδι,
αλλά να μην αντέξει στη συνέχεια και να πεθάνει στις 4 το απόγευμα.

Στον 16ο όροφο, στο 1603 δωμάτιο ο δημοσιογράφος Χαβιέ Μελάντο και ο κάμεραμαν
της μεξικανικής τηλεόρασης Τελεβίζα γλίτωσαν από θαύμα. Ενώ λίγο νωρίτερα,
απηύθυναν αστειευόμενοι χαιρετισμό στο αμερικανικό άρμα που ήταν πάνω στη
γέφυρα Γκουν Χουρία – το έβλεπαν καθαρά με τον τηλεφακό της κάμερας – και
έφυγαν από το μπαλκόνι όταν είδαν πως γυρίζει το κανόνι του και παίρνει θέση
εναντίον του ξενοδοχείου μας.

«Στόχευσαν κατά πάνω μας», λέει στα «ΝΕΑ». «Εμείς όμως αφήσαμε την κάμερα να
δουλεύει και μπήκαμε μέσα, όχι τόσο για να προφυλαχθούμε, αφού δεν πιστεύαμε
ότι οι Αμερικανοί θα ρίξουν κατά δημοσιογράφων. Μάλιστα είπαμε ας αφήσουμε την
κάμερα να τραβάει κι εμείς ας δούμε ένα βίντεο που είχαμε τραβήξει από ένα
πάρτι το οποίο είχαμε διοργανώσει πριν από ένα μήνα στο προηγούμενο ξενοδοχείο
μας, το “Ρασίντ”. Δεν πέρασαν παρά δύο λεπτά, όταν το μπαλκόνι και το δωμάτιό
μας έγιναν θρύψαλα. Εμείς ευτυχώς είχαμε μαζευτεί στο διπλανό δωμάτιο, γιατί
είχαμε νοικιάσει και το 1603 και το 1602 και τα είχαμε σαν σουίτα».

Στον πιο κάτω όροφο όμως, ο Ουκρανός κάμεραμαν ήταν άτυχος. Δεν ήθελε να χάσει
ούτε μια από τις μετακινήσεις των Αμερικανών πάνω στη γέφυρα. Έτσι μαζί με τον
φωτογράφο, τον Λιβανέζο Σαριά Αγαχούλ, και τον Ιρακινό δημοσιογράφο Φακσέ
Κεϊμπέρ – και οι τρεις του Ρώυτερ – κατέγραφαν όλες τις αμερικανικές κινήσεις
στο πλέον νευραλγικό σημείο της πόλης.

Η έκρηξη διέλυσε το μπαλκόνι. Το συνεργείο του Ρώυτερ βρέθηκε στο δάπεδο. Όλοι
έδειχναν αρχικά τραυματισμένοι. Φώναζαν σε βοήθεια. Ο άτυχος Ουκρανός όμως
ήταν πιο βαριά από όλους. Τους μετέφεραν και τους τρεις στο νοσοκομείο, όπου ο
Ουκρανός έχασε τη ζωή του.

Περισσότερο παθιασμένος με τη δουλειά του ήταν ο φίλος μου, ο Ισπανός
κάμεραμαν του Tele 5, στον 14ο όροφο, ο Χοσέ Κούσο. Προχθές το πρωί μάς
διηγούνταν τα κατορθώματά του όταν είχα ανεβεί στο δωμάτιό του μαζί με τους
φίλους μου του «EFE» και της «Ελ Παΐς».

«Είναι η πρώτη παρουσία Αμερικανών στον Τίγρη, μπροστά στα παλάτια», μας έλεγε
καμαρώνοντας για τα πλάνα που είχε τραβήξει και επεδείκνυε…

Χθες από το πρωί, όταν είδε ότι τα αμερικανικά τανκς ήταν έτοιμα πλέον να
περάσουν και στη δική μας όχθη του Τίγρη, δεν άφηνε λεπτό που να μη φιλμάρει.

Η φωτιά τον βρήκε στο καθήκον. Την ώρα που ήταν προσηλωμένος με την κάμερά του
στο θέμα. Ο δημοσιογράφος του Tele 5, o Χολ Σιστάνγκα, που ήταν δίπλα του,
μπήκε για λίγα δευτερόλεπτα στο δωμάτιο για να αλλάξει παντελόνι γιατί είχε
αρχίσει να κάνει ζέστη.

Ο Κούσο τραυματίστηκε βαρύτατα. Το δεξί του πόδι σχεδόν κρεμόταν και τα αίματα
πλημμύρισαν το δωμάτιο. Ο Σιστάνγκα τον έβγαλε από το δωμάτιο και με τη
βοήθεια συναδέλφων τον μετέφεραν με αυτοκίνητο – δεν υπήρχε εκείνη την ώρα
ελεύθερο νοσοκομειακό αφού σε όλη την πόλη γινόταν χαμός – στο νοσοκομείο.
Εκεί έγιναν προσπάθειες να γλιτώσει τον ακρωτηριασμό, αλλά αυτό δεν έγινε
τελικώς εφικτό.

Λευκές σημαίες στα μπαλκόνια

Οι δημοσιογράφοι του ξενοδοχείου «Παλαιστίνη», μετά τη σφαγή των
συναδέλφων τους συγκεντρώθηκαν στον κήπο. Άναψαν κόκκινα και λευκά κεριά.
Τήρησαν ενός λεπτού σιγή για τους σκοτωμένους δημοσιογράφους. Φώναξαν
συνθήματα υπέρ της ειρήνης και κατά του πολέμου. Την ίδια ώρα, οι βομβαρδισμοί
συνεχίζονταν και τα αμερικανικά αεροπλάνα πετούσαν πάνω από τα κεφάλια μας.

Στο μεταξύ, ορισμένοι δημοσιογράφοι τοποθέτησαν στα μπαλκόνια των δωματίων
τους σεντόνια για να φαίνονται ως λευκές σημαίες, ύστερα από τις δηλώσεις
αμερικανού στρατηγού ότι πιθανώς το ξενοδοχείο να ξαναγίνει στόχος.