Κάθε 5 δευτερόλεπτα και μία βόμβα!

«Δεν προλάβαιναν τα ασθενοφόρα να πηγαίνουν και να ‘ρχονται. Τέτοιο
εφιαλτικό πρωινό δεν ξανάζησα. Να σφυρίζουν τα αυτοκίνητα, κόσμος να κλαίει,
άλλοι να τρέχουν να προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες», λέει στα «ΝΕΑ» ο γιατρός
Μαχμούτ Ναγκίμπ.

Ο 15χρονος Αλί νοσηλεύεται με εγκαύματα τετάρτου βαθμού. Δίπλα του η γιαγιά του, προσπαθεί να ανακουφίσει τους πόνους του

«Πετάχτηκα από το σπίτι να προσφέρω τις υπηρεσίες μου, αλλά δεν ήταν εύκολο.
Είχε ήδη πεταχτεί ο κόσμος στους δρόμους, υπήρχε συνωστισμός. Μεταφέραμε τους
τραυματίες όπως όπως και μετά πήγα κι εγώ στο νοσοκομείο… Αλλά οι τραυματίες
ήταν πια τόσοι πολλοί που δεν μου κάνει πλέον τίποτα εντύπωση».

Πάντως στη Βαγδάτη, όλα φαίνεται ότι έχουν μπει – ούτως ή άλλως – στην τελική
ευθεία.

Το αμερικανικό Πεντάγωνο υποστηρίζει ότι στρατεύματα και επίλεκτες μονάδες
έφθασαν στο αεροδρόμιο και τα προάστια της Βαγδάτης, όπως ενημέρωσαν χθες
δημόσια στο Κέντρο Τύπου τους Αμερικανούς δημοσιογράφους… Είναι άραγε
αλήθεια;

Οι Ιρακινοί ιθύνοντες όχι απλώς διέψευδαν όλα αυτά ή ειρωνεύονταν τους
Αμερικανούς υπουργούς, αλλά τόνιζαν πως τα αμερικανικά στρατεύματα βρίσκονταν
χιλιάδες – χιλιάδες μίλια μακριά από την πρωτεύουσα, κάνοντας μόνον ορισμένα
τρικ και σκηνοθετώντας «την ανύπαρκτη παρουσία τους ακόμα και στο κέντρο της
Βαγδάτης».

Η πρωτεύουσα του Ιράκ – κι εμείς μαζί της – άρχισε να ζει από το βράδυ της
Τετάρτης έναν μακάβριο χορό βομβαρδισμών και συνεχών καταστροφών που κανείς
δεν ξέρει πού θα βγάλει. Και το μεγάλο ερώτημα είναι πόσο θα κρατήσει αυτή η
περιβόητη «μάχη της Βαγδάτης»… Την ώρα που έγραφα αυτές τις γραμμές – ημέρα,
μεσημέρι Πέμπτης – μετρούσα με το ρολόι: κάθε πέντε δευτερόλεπτα και μία
βόμβα, ένα αντιαεροπορικό βλήμα που έσκαγε… Όλο και κάποια έκρηξη που σε
τράνταζε λίγο ή πολύ.

Ότι κάτι άλλαξε πια στη ζωή μας τις τελευταίες ώρες κανείς δεν το αμφισβητεί.
Ακόμα και ο ρυθμός των συνεντεύξεων Τύπου που έδιναν τα κυβερνητικά στελέχη
βομβαρδίζοντας τους δημοσιογράφους, έχει ελαττωθεί. Μετά και τους τελευταίους
βομβαρδισμούς που δεν άφησαν όρθιο κανένα σημαντικό κυβερνητικό κτίριο, οι
υπουργοί παίρνουν ιδιαίτερα μέτρα ασφαλείας στις μετακινήσεις τους.

«Δεν θέλουμε να είμαστε εδώ την ώρα της μεγάλης σφαγής»

Ιρακινοί στρατιώτες φωτογραφίζονται έξω από το αεροδρόμιο «Σαντάμ» για να διαψεύσουν τις φήμες ότι οι Αμερικανοί το κατέλαβαν. Αργά χθες το βράδυ οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι το ελέγχουν εν μέρει

Χαρακτηριστικό της χθεσινής ημέρας για όποιον μπόρεσε να περπατήσει στη
Βαγδάτη, ήταν η φυγή πολλών οικογενειών στην επαρχία.

«Χωρίς τηλέφωνο και με την πιθανότητα να καταστραφεί το δίκτυο του ηλεκτρικού
και του νερού, δεν έχει νόημα να μένουμε πλέον στην πόλη», λέει στα «ΝΕΑ» η
δικηγόρος Νατζίπ Χασάν, η οποία οδηγούσε χθες το βαρυφορτωμένο με
κλινοσκεπάσματα αυτοκίνητό της δυτικά της Βαγδάτης. «Εάν αρχίσουν και οι
μάχες, έχετε σκεφθεί τι θα γίνει αν σκάνε τα κανόνια και τα πολυβόλα των
τανκς; Ποιο σπίτι θα σταθεί όρθιο; Ο άνδρας μου έχει εντολή από το κόμμα να
υπερασπιστεί μαζί με άλλους τη γειτονιά του. Κυκλοφορεί με το Καλάσνικοφ και
τους διπλούς γεμιστήρες. Έτσι πήρα την πρωτοβουλία κυρίως για να σωθούν τα
παιδιά μας. Πήρα και τους γονείς μου μαζί και φεύγουμε. Δεν θέλουμε να είμαστε
εδώ την ώρα της μεγάλης σφαγής» πρόσθεσε.

Η Νατζίπ Χασάν είναι και ποιήτρια. «Έχω ζήσει και την τραγωδία του
ιρακινοϊρανικού πολέμου. Έχασα τον αδελφό μου. Ήρθε μετά και η Καταιγίδα της
Ερήμου. Έχασα δύο αγαπημένα μου ξαδέλφια. Δεν θέλω κι αυτή τη φορά να χάσω
αγαπημένα μου πρόσωπα. Λυπάμαι που αφήνω τον άνδρα μου στη Βαγδάτη. Αλλά
νομίζω ότι κι αυτός το καταλαβαίνει πως έτσι η οικογένειά μας θα είναι
καλύτερα».