Η πόλη, το πιο σκληρό πεδίο μάχης…

Η απόκτηση από το Ιράκ 1.000 αντιαρματικών πυραύλων ρωσικής τεχνολογίας
Kornet-Ε μέσω «σκοτεινών διαδρόμων» διεθνών εμπόρων όπλων ίσως αποδειχθεί το
μεγαλύτερο όπλο στα χέρια του ιρακινού στρατού και των πολιτοφυλάκων στον
επερχόμενο αστικό πόλεμο της Βαγδάτης.

Ο αντιαρματικός πύραυλος Κορνέτ, ρωσικής τεχνολογίας, θεωρείται από τους Αμερικανούς ως το ισχυρότερο όπλο των Ιρακινών στη μάχη μέσα στην πόλη της Βαγδάτης

Η είδηση πέρασε στα «ψιλά» του διεθνούς Τύπου πριν από 2-3 ημέρες, ωστόσο για
τους αναλυτές του αμερικανικού Πενταγώνου αποτελεί έναν ακόμη μεγάλο
πονοκέφαλο.

Το «σύνδρομο του RPG-7», ενός πολύ παλαιού φορητού αντιαρματικού, επίσης
ρωσικής τεχνολογίας, φαίνεται ότι κυνηγάει από το 1993 τους Αμερικανούς, όταν
στη μάχη της πρωτεύουσας της Σομαλίας, Μογκαντίσου τα ελαφρά, σε σχέση με τα
Κορνέτ, αντιαρματικά είχαν γίνει ο φόβος και ο τρόμος των πιλότων των
ελικοπτέρων Μπλακ Χοκ.

Τα αντιαρματικά RPG αποδείχθηκαν ο εφιάλτης και για τους ίδιους τους Ρώσους
όταν στα χέρια των Τσετσένων καθήλωσαν τα πανίσχυρα τανκς τους Τ-80 στους
δρόμους του Γκρόσνι, δύο χρόνια μετά.

Σήμερα, στον δρόμο ακόμα προς τη Βαγδάτη, τα ίδια παλιά φορητά αντιαρματικά
(και ο φόβος τυχόν χρήσης Κορνέτ) οδήγησαν τους Αμερικανούς να αναθεωρήσουν
την τακτική χρήσης των επιθετικών ελικοπτέρων Απάτσι και Κόμπρα. Το μπαράζ
βολών που υποδέχθηκε ένα σμήνος 30 Απάτσι μέσα από τα χαμόσπιτα ενός οικισμού
στην όχθη του Ευφράτη και η καταστροφή των δύο πρώτων super τανκς Abrams Μ1 σε
άλλη μάχη, έβαλαν σε μαύρες σκέψεις τους Αμερικανούς. Ξέρουν καλά ότι αν στα
χέρια των Ιρακινών υπάρχουν και Κορνέτ, όπως υποπτεύθηκαν ερευνώντας τα
συντρίμμια των δύο Abrams Μ1, τότε αλλάζει σημαντικά και η έτσι και αλλιώς
δύσκολη προοπτική μιας μάχης μέσα στη Βαγδάτη. Ο λόγος είναι απλός: το
αντιαρματικό αυτό κατευθύνεται προς τον στόχο με «επιβατική δέσμη λέιζερ» και
«πάει εν κινήσει όπου πάει το μάτι του σκοπευτή!».

Κατάθλιψη!

Έτσι κι αλλιώς οι σχεδιαστές του Πενταγώνου ξέρουν επίσης πολύ καλά από την
ιστορία ότι οι μάχες των πόλεων οδηγούν σε απώλειες τουλάχιστον 30% για τον
επιτιθέμενο – μόνο οι καλά εκπαιδευμένοι πεζοναύτες μπορεί να έχουν λιγότερες
(10%-15%). Ο εφιάλτης της κάννης του ελεύθερου σκοπευτή πίσω από ένα παράθυρο
ή ενός φορητού ρουκετοβόλου στον μαντρότοιχο ενός σπιτιού έχει υψηλό τίμημα
και στο ηθικό των στρατιωτών. Μελέτη του ρωσικού στρατού σε 1.300 στρατιώτες
που πολέμησαν στο Γκρόσνι έδειξε ότι το 26% απέκτησε μόνιμη μεγάλη κατάθλιψη
και υψηλό στρες. «Μόνο ο πόλεμος στη ζούγκλα είναι πιο δύσκολος από την πόλη»,
λέει βετεράνος Αμερικανός αξιωματικός των πεζοναυτών με διπλή εμπειρία στη
Σομαλία. Τα προβλήματα που καταγράφουν οι επιτελείς του Τόμι Φρανκς για την
περίπτωση που επιλέξουν ή εξαναγκασθούν να δώσουν τη «μάχη της Βαγδάτης» είναι
πολλά: πώς θα στηρίξουν τα ελικόπτερά τους την προώθηση πεζοναυτών; Πώς θα
καλυφθούν, επίσης από αέρος, τα προελαύνοντα στους δρόμους τεθωρακισμένα; Η
αχίλλειος πτέρνα των τανκς Abrams δεν είναι μόνο πίσω. «Από μια ταράτσα
μπορούν να χτυπηθούν άνετα και στο πίσω-πάνω μέρος που η θωράκισή τους είναι
αδύνατη», λέει ειδικός αναλυτής.

Ο αστικός πόλεμος είναι για τους Αμερικανούς η πιο πιθανή «χειρότερη
περίπτωση» στα σενάρια που έχουν επεξεργασθεί οι ειδικοί.

Οι γήλοφοι που υπάρχουν γύρω από τη Βαγδάτη και οι τάφροι με πετρέλαιο
αποτελούν ένα ιδιαίτερα αποτρεπτικό θέατρο πολέμου για τα αμερικανικά και
βρετανικά στρατεύματα. Θα ανακόπτουν, έστω και λίγο, την πορεία των
τεθωρακισμένων ώστε να γίνονται ευκολότερος στόχος από κρυμμένα και οχυρωμένα
«για ώρα ανάγκης» ρυμουλκούμενα πυροβόλα των 155 χιλ.

Πόσο θα αντέξουν

Σε μια τέτοια πολιορκία «στραγγαλισμού» οι δυνάμεις του Ιράκ «μπορούν να
αντέξουν αρκετά – το ερώτημα είναι τι θα κάνουν και πόσο θα αντέξουν οι
κάτοικοι», λέει ανώτερος Έλληνας αξιωματικός που έχει μελετήσει καλά την
ιστορία των πολέμων των πόλεων. Αλλά και να σπάσει η άμυνα γρηγορότερα από
τους σχεδιασμούς των Ιρακινών, τα πράγματα δεν θα είναι πιο εύκολα για τους
Αμερικανούς στην πόλη. Τα σκαμμένα οχυρά, οι δρόμοι, τα σοκάκια, οι γέφυρες,
είναι σημεία αντίστασης – «ακόμα και οι σωροί ερειπίων από τυχόν σαρωτικούς
βομβαρδισμούς θα είναι μεγάλο εμπόδιο στην κίνηση», λέει ο Έλληνας επιτελής.

Τα αδύνατα σημεία των Ιρακινών

Στο «ισοζύγιο» των Αμερικανών αναλυτών καταγράφεται και μια σειρά
«θετικών προοπτικών» αν πραγματοποιηθεί η μάχη «δρόμο προς δρόμο» ή «σώμα προς
σώμα» στη Βαγδάτη.

Μια μελέτη του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών της Ουάσιγκτον (CSIS)
αμφισβητεί ότι ο Σαντάμ μπορεί να βασίζεται στους κατοίκους της Βαγδάτης για
μια τέτοια μάχη. Δεν παραγνωρίζεται ότι οι ιρακινές δυνάμεις «γνωρίζουν
καλύτερα τη μορφολογία και την πολεοδομία», αλλά δεν έχουν τα μέσα να κάνουν
π.χ. νυχτερινό αγώνα. «Τους λείπουν συστήματα νυχτερινής όρασης και προφανώς
οι Αμερικανοί θα κινούνται νύχτα», επισημαίνει ειδικός στη μάχη των πόλεων.

Στα αδύνατα σημεία η έκθεση του CSIS καταγράφει επίσης την ελάχιστη προστασία
που παρέχουν οι στολές των Ιρακινών, η απουσία αεροπορικής κάλυψης και χρήσης
ελικοπτέρων ενώ ιδιαίτερα σημειώνεται «η μειωμένη ευελιξία των μονάδων από τη
στιγμή που θα οχυρωθούν». Επίσης σημειώνεται ότι δεν έχουν εκπαιδευτεί αρκετά
τα τελευταία 10 χρόνια σε τέτοιου είδους επιχειρήσεις.

Το ίδιο το πολεοδομικό σχέδιο της Βαγδάτης, λένε οι Αμερικανοί, τους
διευκολύνει να εξουδετερώσουν όλες τις κυβερνητικές εγκαταστάσεις από τον αέρα
ώστε «να μην υπάρχει έρεισμα» για τους πολιτοφύλακες – έστω και ψυχολογικό.

Τα κυβερνητικά κτίρια είναι μεγάλα και σε ανοιχτές περιοχές και μπορούν να
βομβαρδιστούν – ήδη αυτό γίνεται συστηματικά.