«Κάθε σπίτι και οχυρό!»

Οι ημέρες μας στη Βαγδάτη είναι πλέον γεμάτες με καθημερινές ιστορίες
φρίκης και πολέμου. Η πόλη βομβαρδίζεται νύχτα – μέρα, οι νεκροί ανάμεσα στους
αμάχους πολλαπλασιάζονται και οι κάτοικοι της Βαγδάτης ετοιμάζονται για τα χειρότερα.

Φυσικά, όλοι ξέρουν πια ότι όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά. Και αυτό που
θέλουν να αποφύγουν οι Ιρακινοί είναι να μετατραπεί η χώρα τους σε νέα
Παλαιστίνη ή σε νέο Λίβανο, όπου για χρόνια θα συνεχίζονται σφαγές. Σε σύσκεψη
που έγινε προχθές υπό την προεδρία του Σαντάμ Χουσεΐν, στην οποία
παραβρέθηκαν, εκτός των επιτελών του, η διευθύντρια του γραφείου του Χούντα
Σαλχ Μέγντι Αμάχ και ο δευτερότοκος γιος του Κουζέι, ο επικεφαλής της
προεδρικής φρουράς, αποφασίστηκε να υπάρξουν δύο ζώνες άμυνας στη Βαγδάτη. Η
μία να είναι ένας τεράστιος κύκλος, περιμέτρου 100 χιλιομέτρων, σε απόσταση 30
χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης. Και η δεύτερη να στηθεί σε κάθε σπίτι της
πόλης, όπου υπολογίζει το ιρακινό καθεστώς να μπορέσει να «τραβήξει» τις
βρετανικές και τις αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις και εκεί πλέον να δοθεί
η πραγματική μάχη.

Το Κέντρο Τύπου, που έχει μεταφερθεί στο ξενοδοχείο «Παλαιστίνη», αφού το
παλιό είναι πλέον στόχος – και χθες – των βομβαρδισμών. Την ώρα που ο υπουργός
Εξωτερικών Νάτζι Σάμπρι, στις 2 το μεσημέρι, έδινε συνέντευξη Τύπου, σειόταν
το κτίριο από εκρήξεις.

Σαν να ήταν ο καλύτερος ηθοποιός, δεν έδειξε ούτε μία φορά να ταράζεται. Και
όταν τον ρώτησα για το κόστος που είχαν οι 12 ημέρες του πολέμου, παρατήρησε:
«Νόμιζαν ότι θα κάνουν περίπατο. Νόμιζαν ότι θα μας χωρίσουν με βάση τις
πολιτικές και τις θρησκευτικές μας διαφορές. Και όμως, βρήκαν έναν ιρακινό λαό
ενωμένο. Και να ξέρουν, τόσο οι Αμερικανοί όσο και οι Βρετανοί στρατιώτες, ότι
θα ‘ναι καλύτερα ή να ξαναγυρίσουν στο κράτος με τις μαριονέτες στο Κουβέιτ ή
να παραδοθούν. Διαφορετικά θα πεθάνουν μέσα στην έρημο. Δεν θα τους αφήσουμε».

Οι αιχμάλωτοι

Τα παιδιά του Ιράκ ζουν τη φρίκη, όχι μόνο εξαιτίας των βομβαρδισμών, αλλά και γιατί μαθαίνουν σε τρυφερή ηλικία τα… παιχνίδια του πολέμου

Ο υπουργός ρωτήθηκε για τους κρατουμένους πολέμου. «Δεν θα δώσω στοιχεία τώρα,
που βιώνουμε καταιγισμό βομβαρδισμών. Εφαρμόζουμε, όμως, κατά γράμμα τη
Σύμβαση της Γενεύης και όσα επιτάσσει η θρησκεία μας. Είναι ασφαλείς και
περνάνε καλά», είπε.

Σε ερώτηση των «New York Times», αν μπορεί να φανταστεί ο υπουργός εάν η
Βαγδάτη τις ημέρες των μεγάλων μαχών με τους Αμερικανούς θα θυμίζει το
Στάλινγκραντ του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ή κάτι παρόμοιο, ο κ. Σάμπρι έδειξε
ιδιαίτερα δηκτικός και σχολίασε: «Αυτό το αφήνω σε εσάς να το αποφασίσετε…
».

Και ενώ οι δρόμοι – παρά τους βομβαρδισμούς – δείχνουν πολυσύχναστοι και τα
μαγαζιά δειλά δειλά ανοίγουν, παρατηρείται συνεχής φυγή του πληθυσμού προς την
επαρχία.

«Δεν θέλουμε να ζήσουμε τη μάχη της Βαγδάτης», λέει στα «ΝΕΑ» η 60χρονη Νουρ
Φαζαλί, η οποία μάζευε χθες την πραμάτεια της από την πολυκατοικία απέναντι
από το ξενοδοχείο «Παλαιστίνη». «Θα είναι οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί
“φορτωμένοι” που δεν πέτυχαν τίποτα το ουσιαστικό μέχρι τώρα, θα είμαστε και
εμείς φανατισμένοι και οπλισμένοι πίσω από κάθε παράθυρο, ταράτσα και γωνία…
Και αντιλαμβάνεστε τι μακελειό θα γίνει. Μόνο βολές πυροβόλων όπλων να
υπάρξουν, σκεφθείτε τι θα γίνει με τα κτίρια».

Όσο πλησίαζε το βράδυ τόσο έφταναν οι ειδήσεις για νέα μακελειά, ακόμα και
στην καρδιά της Βαγδάτης.

Στην περιοχή Αμίλ από τους βομβαρδισμούς σκοτώθηκαν αρκετοί Ιρακινοί και
τραυματίστηκαν πολλοί που μεταφέρθηκαν στα νοσοκομεία, σε αρκετές περιπτώσεις
ακρωτηριασμένοι.

Υπό στενό έλεγχο οι δημοσιογράφοι

Το ιρακινό καθεστώς που έχει μεταφέρει και όλα τα δορυφορικά «πιάτα»
στο ξενοδοχείο «Παλαιστίνη», όπου βρίσκεται και η συντριπτική πλειονότητα των
δημοσιογράφων, ακολουθεί σφικτή πολιτική απέναντί τους. Για να κυκλοφορήσουν
στην πόλη πρέπει να δηλώσουν πού και πώς θα πάνε, ενώ την ίδια ώρα οι ιρακινές
υπηρεσίες δεν έχουν στιγμή σταματήσει να αναζητούν ανάμεσα στον δημοσιογραφικό
κόσμο κάποιους που μπορεί – κατά τη γνώμη τους – να παίζουν διπλό ρόλο.