«4.000 μάρτυρες για το Ιράκ»

Δημοσιογράφοι από όλο τον κόσμο είμαστε μάρτυρες μιας απίστευτης τραγωδίας
με εκατόμβες θυμάτων στον άμαχο πληθυσμό που προξενούν οι αμερικανοβρετανικοί
βομβαρδισμοί στο Ιράκ.

Ιρακινοί μεταφέρουν τον τραυματισμένο συμπατριώτη τους προς το νοσοκομείο. Είχε την ατυχία να βρεθεί κοντά στο κτίριο των τηλεπικοινωνιών την ώρα που βομβαρδιζόταν…

Τα τελευταία 24ωρα τρέχουμε συνεχώς σε μια γη που τραντάζεται ασταμάτητα να
προλάβουμε το ένα μετά το άλλο τις σφαγές που στιγματίζουν τη σύγχρονη
ανθρωπότητα και τον 21ο αιώνα.

Ζούμε παράλληλα τη γέννηση και την ανάπτυξη ενός φοβερού μίσους κατά των
Αμερικανών και των Βρετανών μεγάλου τμήματος του ιρακινού πληθυσμού. Μίσος που
ευνοεί ­ όσο κανείς πριν από τον πόλεμο δεν φανταζόταν ­ τον πολλαπλασιασμό
των καμικάζι που έχουν αποφασίσει να θυσιαστούν για να σκοτώσουν ξένους
στρατιώτες. Ο ίδιος μάλιστα ο αντιπρόεδρος της χώρας έδωσε το Σάββατο το βράδυ
σε συνέντευξη Τύπου την ευχή για να πληθύνει αυτή η ομάδα «των μαρτύρων», όπως
τους αποκάλεσε, που αριθμεί γύρω στους 4.000 ανθρώπους-βόμβες προερχόμενους
από διάφορες αραβικές χώρες.

«Αρχαία τραγωδία»

Στη φτωχή περιοχή της αγοράς τής Σόολα στη Βαγδάτη, όπου ακόμα καθαρίζουν τους
δρόμους από τα αίματα αθώων σιιτών, έζησα χθες το μεσημέρι απίστευτες σκηνές.
Έφερναν στο νου αρχαία τραγωδία. Στις πρόχειρες τέντες που στήθηκαν για τα
συλλυπητήρια στους συγγενείς των νεκρών της Παρασκευής, άκουγες θρήνους και
οδυρμούς αλλά και κατάρες για τον Μπους και τον Μπλερ. Έβλεπες πρόσωπα
παραμορφωμένα από τον πόνο να σε κοιτάνε με απορία που καταγράφεις την
τραγωδία τους.

«Βαρεθήκαμε από τη συμπαράστασή σας. Τον πόλεμο μπορείτε να τον σταματήσετε;»,
με ρώτησε ο 76χρονος δάσκαλος Νατζίφ Σαχίν. «Αν και οι εικόνες αυτής της
φρίκης», συνέχισε, «που κάνουν τον γύρο του κόσμου δεν μπορούν να ξεσηκώσουν
την ανθρωπότητα, τότε εμείς οι φτωχοί τι να κάνουμε; Θέλω μόνο να ξέρετε ότι
εμείς οι σιίτες που έχουμε λογαριασμούς από παλιά με τον Σαντάμ Χουσεΐν βάλαμε
το θέμα του στο ράφι. Έκαναν μεγάλο λάθος οι Αμερικανοί υπολογίζοντας στη δική
μας εξέγερση κατά των σουνιτών και των χριστιανών. Μετά τη σφαγή στη Σόολα και
τις άλλες σφαγές δεν θα βρουν ούτε έναν που να μην τους πολεμήσει».

Τα δάκρυα

Έσφιξα μερικά χέρια. Με φίλησαν αρκετοί σταυρωτά τρεις φορές. Φωτογράφισα
χωρίς να τα καταφέρω να μη δακρύσω, μέχρι που «χόρτασε» η ψυχή μου από τον
ανθρώπινο πόνο…

Η γιατρός Ινάμ Άμετ, που ήταν στην έξοδο μιας τέντας όπου είχαν μαζευτεί φίλοι
και συγγενείς μιας οικογένειας που έχασε και τα δυο της παιδιά, με είδε
σοκαρισμένο και με πλησίασε.

«Κι εγώ κλαίω, κι ας μην πρέπει να χάνω την ψυχραιμία μου. Οι νεκροί – μαζί με
τα παιδιά που δεν προλάβαμε να σώσουμε στο νοσοκομείο – έφτασαν στη γειτονιά
μας στη Σόολα τους 62».

Και όταν τη ρώτησα τι της έκανε περισσότερο εντύπωση, μου απάντησε: «Από όλη
την ιστορία μού έχουν μείνει οι εικόνες από τον 5ο θάλαμο του νοσοκομείου Νουρ
όπου εργάζομαι. Νιώθω κι εγώ υπεύθυνη γιατί το 16μηνο κοριτσάκι, η Σέντα
Τζάφε, που χτυπήθηκε στην κοιλιά από τον βομβαρδισμό, δεν μπορούμε παρά τις
δικές μου προσπάθειες και των άλλων γιατρών να το σώσουμε. Κάθε ώρα που περνά
αισθανόμαστε ότι το χάνουμε. Και δεν ξέρω ποιο θύμα θα πονέσω περισσότερο. Τη
μικρή ή τον 20χρονο Σαντάμ Τζάσερ ο οποίος νοσηλεύεται στο διπλανό κρεβάτι με
κομμένο το αριστερό του χέρι σύρριζα από τον ώμο;».

Ένοπλοι στις ταράτσες

Τα παιδιά είναι τα μεγαλύτερα θύματα αυτού του άγριου πολέμου, αφού ακόμα και αν γλιτώνουν από τις βόμβες, ο εφιάλτης χαράζεται ανεξίτηλα στη μνήμη τους

Όση ώρα μιλάγαμε, η γη συνέχιζε να τραντάζεται, αλλά κανείς δεν έδινε
σημασία… Στο γυρισμό μέτρησα τα διπλάσια ορύγματα από όσα είχα δει προχθές
κάνοντας την ίδια διαδρομή. Και παρατήρησα ότι σε πολλές πλέον ταράτσες έχουν
τοποθετηθεί ένοπλοι προδικάζοντας ότι αν ποτέ φτάσουν οι Αμερικανοί στη
Βαγδάτη, η μάχη που θα ζήσουν θα έχει απίστευτες διαστάσεις που κανείς σήμερα
δεν μπορεί να φανταστεί.

Έξι Έλληνες γιατροί δίνουν τη δική τους μάχη

Διεθνή κατακραυγή και έκφραση συμπαράστασης απ’ όλο τον κόσμο προκαλεί
η τραγωδία του λαού της Μεσοποταμίας. Έτσι, μέσα στον κοσμοχαλασμό των
βομβαρδισμών, έξι Έλληνες γιατροί της οργάνωσης «Γιατροί Καρδιάς» έφτασαν με
δικά τους έξοδα, αργά το βράδυ του Σαββάτου, στη δοκιμαζόμενη πόλη του
Μανσούρ, για να μοιράσουν φάρμακα αξίας 20 εκατομμυρίων.

Οι κ.κ. Ξενοφών και Αλεξάνδρα Γιαταγάνα, Γιάννης και Ελένη Σωτηρίου, Παντελής
και Μαίρη Υψηλάντη, έκαναν ήδη χθες πολλές επαφές με επισήμους στη Βαγδάτη.

«Στόχος μας δεν είναι απλά να μοιράσουμε τα φάρμακα», λέει στα «ΝΕΑ» ο
καθηγητής κ. Ξ. Γιαταγάνας. «Θέλουμε να δούμε με τους ιθύνοντες τι άλλες
ανάγκες υπάρχουν και πού αλλού μπορούμε να βοηθήσουμε».