Πετζετάκις: πληρώνει ακριβά το άνοιγμα στις ξένες αγορές

Μέσα στη διετία 2000 – 2001 κατάφερε να εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο,
δημιουργώντας οκτώ μεγάλες μονάδες σε τρεις ηπείρους (Ευρώπη, Αμερική, Αφρική)
και απασχολώντας πάνω από 1.700 εργαζόμενους. Έφτασε να συγκαταλέγεται μεταξύ
των 10 μεγαλύτερων «παικτών» του κλάδου παγκοσμίως, ελέγχοντας ή συμμετέχοντας
σε 17 παραγωγικές μονάδες. Μετά, όμως, ήρθαν τα δύσκολα. Το 2002, η Α.Γ.
Πετζετάκις είδε τις πωλήσεις της να μειώνονται κατά 17% και τις ζημίες να
φτάνουν στα 13,6 εκατ. ευρώ. Αιτία, σύμφωνα με στελέχη της, η εμπορική
πολιτική που ακολούθησε η εταιρεία στην εγχώρια αγορά, αλλά και ο υψηλός
δανεισμός που είχε αναλάβει για τις εξαγορές στο εξωτερικό. Ο δανεισμός αυτός
κατέστη ληξιπρόθεσμος, λόγω της μη πληρωμής δόσης του κοινοπρακτικού δανείου
στο τέλος του περασμένου Σεπτεμβρίου, πυροδοτώντας την αναταραχή γύρω από το
μέλλον της Α.Γ. Πετζετάκις και του ομώνυμου ομίλου.

Το αποκορύφωμα της κρίσης ήρθε στις αρχές Μαρτίου, όταν η εταιρεία κατάφερε
την τελευταία στιγμή να αποφύγει την υπαγωγή της στις υπό επιτήρηση, πείθοντας
τη διοίκηση του Χρηματιστηρίου ότι η κατάστασή της είναι αναστρέψιμη και ότι η
κάμψη των αποτελεσμάτων της οφείλεται σε συγκυριακούς μόνο λόγους.

Πώς χάθηκαν οι πελάτες

Το εργοστάσιο της Πετζετάκις Βορείου Ελλάδος, στη Θεσσαλονίκη. Ο υψηλός δανεισμός είναι το μεγαλύτερο «αγκάθι» για την εταιρεία

Σήμερα, ο κ. Γιώργος Πετζετάκις ανασκουμπώνεται. Μετά την ανάληψη, από τον
ίδιο, τον περασμένο Νοέμβριο, της θέσης του διευθύνοντος συμβούλου, η εταιρεία
ελπίζει ότι θα γυρίσει σελίδα με ένα πακέτο μέτρων που αγγίζουν όλο το φάσμα
της λειτουργίας της. Το κυριότερο αφορά την προσπάθεια επαναπροσέγγισης των
πελατών της, με στόχο την ανάκτηση του χαμένου εδάφους. Η ανεπιτυχής, κατά τα
ίδια στελέχη της εταιρείας, εμπορική πολιτική του 2002 έστρεψε πολλούς
εμπόρους (πελάτες της Πετζετάκις) στον ανταγωνισμό. Αυτό συνέβη όταν η
εταιρεία πήρε την απόφαση να περικόψει τις εκπτώσεις, με τις οποίες αγόραζαν
τα προϊόντα της, σε μια προσπάθεια περιστολής του κόστους της. «Καταφέραμε με
τα λάθη μας να σπρώξουμε στην αγκαλιά των ανταγωνιστών μας εμπόρους που τους
είχαμε παραδοσιακούς πελάτες από το 1960», λέει χαρακτηριστικά στέλεχος της
εταιρείας.

Η τιμολογιακή πολιτική που εφαρμόσθηκε απέναντι στους χονδρεμπόρους – οι
οποίοι παραδοσιακά παίζουν τον ρόλο του μεσάζοντα μεταξύ της βιομηχανίας και
του τελικού καταναλωτή, ελέγχοντας ένα σημαντικό κομμάτι της αγοράς – έκανε
απαγορευτική γι’ αυτούς την προώθηση των ειδών της Πετζετάκις στη λιανική,
υποστηρίζουν στελέχη της εταιρείας. Την κίνηση αυτή πλήρωσε ακριβά η Α.Γ.
Πετζετάκις, καθώς είδε τα αποθέματά της να αυξάνονται από 140 σε 160 ημέρες,
αφού συνέχιζε να αγοράζει πρώτες ύλες και να παράγει προϊόντα, τα οποία, όμως,
συσσωρεύονταν απούλητα στις αποθήκες, χωρίς να μπορεί να τα προωθήσει.

Ο στόχος, σήμερα, είναι μέρος από αυτά τα αποθέματα να μεταφερθούν σε
θυγατρικές του εξωτερικού (Ν. Αφρική και Ευρώπη) και να διατεθούν στις εκεί
αγορές, στον βαθμό που αυτό είναι δυνατό. Τα αποθέματα που θα κριθεί ότι δεν
έχουν δυνατότητες να πουληθούν, θα πάρουν τον δρόμο της ανακύκλωσης,
προκειμένου να αξιοποιηθούν ως πρώτες ύλες για τη παραγωγή νέων προϊόντων.
Επιπλέον, στις θυγατρικές του εξωτερικού μεταφέρονται και ορισμένες από τις
γραμμές παραγωγής της μητρικής εταιρείας.

Προκειμένου, δε, να βελτιώσει τη ρευστότητά της η Α.Γ. Πετζετάκις ζητάει στο
εξής προκαταβολές από τους πελάτες της για μεγάλες παραγγελίες, κάτι που δεν
συνέβαινε μέχρι πρότινος. Ακόμη, θα επιχειρηθεί να μειωθεί ο χρόνος είσπραξης
των υποχρεώσεων που έχουν οι πελάτες απέναντι στην εταιρεία και που σήμερα
πλησιάζει τις 140 ημέρες.

Λιτότητα σε μισθούς, μπόνους, παροχές

Από την αυστηρή περιστολή λειτουργικών εξόδων η Πετζετάκις αναμένει μόνο για
φέτος εξοικονόμηση 6 εκατ. ευρώ. Η εταιρεία εισέρχεται σε περίοδο αυστηρής
λιτότητας, τα στελέχη της χάνουν τα μπόνους των παλιών καλών καιρών, τα έξοδα
δημοσίων σχέσεων και τα ταξίδια μειώνονται, ενώ ο αριθμός του προσωπικού έχει
περιοριστεί. Ήδη, από τους 450 εργαζόμενους της μητρικής έχουν απομείνει 370.
Οι περισσότεροι από αυτούς που έφυγαν ανήκαν στα υψηλόβαθμα διοικητικά
στελέχη.

«Μισθοί των 4 και 5 εκατομμυρίων δραχμών αποτελούν, πλέον, παρελθόν», λέγεται
χαρακτηριστικά. Ας σημειωθεί ότι την τελευταία διετία (2001 – 2002) στην
εταιρεία άλλαξαν τρεις διευθύνοντες σύμβουλοι και τρεις οικονομικοί
διευθυντές. Πάντως, το γεγονός ότι πολλά στελέχη ήλθαν και έφυγαν από την
εταιρεία χωρίς να προλάβουν να φέρουν εις πέρας τα πλάνα τους, λέγεται ότι
δημιούργησε προβλήματα συντονισμού και ότι ήταν μία από τις αιτίες που την
οδήγησαν σε κρίση.

Τα πάγια

Από την πολιτική των περικοπών δεν θα μπορούσε να εξαιρεθεί η εκποίηση παγίων,
τα οποία δεν έχουν άμεση σχέση με το αντικείμενο της εταιρείας. Ήδη, εννέα
μεγάλα ακίνητα (κυρίως αγροτεμάχια στην Αττική και στην περιφέρεια) βρίσκονται
στο στάδιο της πώλησης. Ας σημειωθεί ότι είχε προηγηθεί η πώληση της
συμμετοχής στη βιομηχανία χρωμάτων ΒΕΧΡΩ, μειώνοντας τα τραπεζικά δάνεια κατά
17,5 εκατ. ευρώ, αλλά και η πώληση μέρους των ιδίων μετοχών στον Όμιλο
Βαρδινογιάννη.

«Το σχέδιο αυτό», λέει στέλεχος της εταιρείας, «έχει ήδη εγκριθεί από τις
τράπεζες και ο στόχος μας για φέτος είναι ο συνολικός δανεισμός της μητρικής,
που σήμερα ανέρχεται σε 110 εκατ. ευρώ, να έχει μειωθεί κατά 10 εκατ. ευρώ».
Όπως επισημαίνεται, «αυτή τη στιγμή, όλη η διαθέσιμη ρευστότητα της Α.Γ.
Πετζετάκις κατευθύνεται προς την εξυπηρέτηση των δανείων της».