Αποκάλυψη τώρα!

Τη φρίκη της τραγικής θέας δεκάδων διαμελισμένων κορμιών έζησα χθες το
μεσημέρι φθάνοντας στην κεντρική λεωφόρο Σάαρ Άλι Μπιν Αρμπί Ταλίντ, όπου
έπεσαν οι δύο αμερικανικοί πύραυλοι.

Κόλαση του Δάντη… Φωτιά, συντρίμμια και διαμελισμένα πτώματα παντού…

Οι εκρήξεις τους άνοιξαν τεράστιους κρατήρες ενώ είχαν τιναχθεί στον αέρα και
είχαν καεί τουλάχιστον δέκα αυτοκίνητα. Εκει είδα για πρώτη φορά ανθρώπους
τόσο φανατισμένους. Μιλούσαν με μίσος για τον Μπους. Και πολλοί στρατιώτες και
μέλη του Μπάαθ δεν κρατούσαν απλώς το όπλο, αλλά είχαν στο άλλο χέρι γυμνή τη
λόγχη του.

Φώναζαν με πάθος συνθήματα υπέρ του Σαντάμ Χουσεΐν ακόμη κι αν ορισμένοι απ’
αυτούς είχαν ακόμη δάκρυα στα μάτια για τον άνθρωπό τους που έχασαν. Ο Γουασίμ
Αντουάν, μηχανικός, που έζησε την τραγωδία, μου είπε: «Δεν ήμουν ποτέ με τον
Σαντάμ Χουσεΐν, αλλά εδώ έχεις να κάνεις με εγκληματίες. Δεν μπορώ να ανεχθώ
τους Αμερικανούς στην πόλη μου. Γι’ αυτό και ανοίξαμε χιλιάδες ορύγματα και τα
φυλάμε με όπλα. Από πού νομίζουν ότι θα περάσουν οι εισβολείς; Δεν
καταλαβαίνουν ότι τους περιμένουμε;».

Πόνος

Ήταν τόσο το πάθος, το μίσος και ο πόνος που έβλεπα μπροστά μου για πρώτη φορά
σ’ αυτόν τον πόλεμο ώστε δεν έδωσα καμιά σημασία, όπως και οι άλλοι, στη λάσπη
που έβρεχε, στη συνεχιζόμενη αμμοθύελλα ή στον ουρανό που είχε γίνει
κατακόκκινος και έσβηνε σιγά σιγά. Βουτήχτηκα ολόκληρος στα νερά για να περάσω
απέναντι στη λεωφόρο. Σπίτια και μαγαζιά είχαν σαρωθεί και από τις δύο
πλευρές. Τα γυαλιά μου είχαν θολώσει από τη λάσπη που έβρεχε. Αλλά δεν με
ένοιαζε. Ήθελα να ρωτήσω, να μάθω το γιατί. Ήταν όμως τόσο έντονη η οσμή της
καμένης σάρκας που σε έκανε να νιώθεις άθλια ούτως ή άλλως.

Η μεγάλη, όμως, έκπληξη ήταν όταν οι φίλοι μου οι Ισπανοί δημοσιογράφοι
ανακάλυψαν στον δρόμο, πλάι σ’ ένα καμένο αυτοκίνητο, τον κομμένο καρπό ενός
χεριού. Ο Αντόνιο Μπαρνέο, της «Ελ Περιόντικο ντε Κακαλούνια», μού έδειξε…
Δεν είχαν προσέξει στην περισυλλογή των ανθρώπινων μελών και το είχαν ξεχάσει!

Δεν άντεξα… Έτρεξα και μπήκα στο αυτοκίνητο. Δεν ήξερα πώς να αντιδράσω.
Έμεινα εκεί βουβός για δέκα λεπτά χωρίς να ξέρω αν οι αισθήσεις μου
ανταποκρίνονται. Λίγο αργότερα είδα δύο Έλληνες συναδέλφους της τηλεόρασης να
κάνουν το σταντ απ τους μπροστά σε δύο καμένα μαγαζιά με γύρω τους Ιρακινούς
να φωνάζουν υπέρ του Σαντάμ. Έστριψα προς αυτούς το βλέμμα για να ξεχάσω την
προηγούμενη εικόνα. Ο Αντόνιο, που μου έδειξε το κομμένο χέρι, είχε
εξαφανιστεί. Προφανώς είχε πάθει κι αυτός σοκ.

Κραυγές

Γύρω στην αγορά της Ανερίγια έβλεπες παιδικά ποδήλατα καμένα, βομβαρδισμένα
σπίτια, μέλη του κυβερνώντος κόμματος Μπάαθ να κάνουν τον τροχονόμο,
νοσοκομειακά να τρέχουν ιλιγγιωδώς και πολλούς περίεργους να τσαλαβουτούν μέσα
στη λάσπη του δρόμου για να δουν με τα μάτια τους απίστευτες στιγμές από την
Κόλαση του Δάντη. Ενώ προσπαθούσες να συγκεντρώσεις την προσοχή σου στο
ρεπορτάζ που μόλις είχες κάνει, άκουγες από παντού εκτιμήσεις: δεκαπέντε
νεκροί και σαράντα τραυματίες, όχι τριάντα νεκροί και εβδομήντα τραυματίες,
όχι δώδεκα νεκροί και είκοσι πέντε τραυματίες.

Φούντωσε ακόμη περισσότερο η οργή κατά του Μπους, αμέσως μετά τους βομβαρδισμούς. Ακόμη και από αυτούς που ήσαν εναντίον του Σαντάμ

Όταν επέστρεψα στο ξενοδοχείο «Παλαιστίνη» για να γράψω είχα πλέον αποκάμει.
Δεν ήθελα να μετρήσω όλους τους νεκρούς και τους τραυματίες. Μου έφτανε ό,τι
είδα και κυρίως ό,τι άκουγα: έναν αδυσώπητο βομβαρδισμό να συνεχίζεται και να
στοχεύει ακόμη και το πλαϊνό οικόπεδο του καλύτερου ξενοδοχείου της Βαγδάτης
«Ρασίντ», όπου ζούσαμε προ καιρού οι περισσότεροι δημοσιογράφοι!

«Τέσσερις στρατιές θα υπερασπιστούν τη Βαγδάτη»

«Εκείνο που δεν καταλαβαίνουν πολλοί και μεταδίδουν στις τηλεοράσεις
λανθασμένες πληροφορίες είναι ότι η Προεδρική Φρουρά δεν έχει ακόμη μπει στον
πόλεμο. Νόμιζαν μερικοί ότι στον Σαντάμ Χουσεΐν θα έμεναν πιστοί μόνο οι της
Προεδρικής Φρουράς. Αλλά στον Βορρά και στον Νότο, όπου συνεχίζονται με
αγριότητα οι μάχες, δεν υπήρξε ούτε ένας της Προεδρικής Φρουράς».
Αποκαλυπτικός ο διευθυντής του Κέντρου Τύπου χθες…

Τον ρώτησα ποιοι θα αποτελέσουν την άμυνα της Βαγδάτης. «Θα έχουμε πολλές
εκπλήξεις», σχολίασε. «Υπάρχουν τέσσερις επάλληλοι κύκλοι. Ο στρατός αυτός που
πολεμάει τώρα σε διάφορες πόλεις. Έπειτα είναι τα στελέχη και τα μέλη του
Μπάαθ, που βρίσκονται σε κάθε γωνιά, μέσα σε ορύγματα. Μετά είναι η στρατιά Αλ
Κούντος. Τη δημιούργησε ο Σαντάμ Χουσεΐν για να βοηθήσει την απελευθέρωση της
Παλαιστίνης. Πολύ σκληρά εκπαιδευμένοι στρατιώτες, αντάρτες. Και φυσικά είναι
και η Προεδρική Φρουρά, της οποίας προΐσταται ο ίδιος ο γιος του Σαντάμ
Χουσεΐν, ο Κουσάι». Ο δευτερότοκος αυτός γιος του προέδρου του Ιράκ ήταν και
χθες στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων της χώρας. Δεν υπήρχε σύσκεψη που να
συγκάλεσε ο πατέρας του και να μην είναι μέσα, κρατώντας, σε όλες τις
φωτογραφίες όπου απεικονίζεται, ένα μπλοκ σημειώσεων. Είναι φανερό πια ότι ο
Σαντάμ Χουσεΐν δεν τον προορίζει απλώς για διάδοχο ­ όταν επέλθει κατ’ αυτόν η
κατάλληλη στιγμή ­, αλλά θέλει να δείξει στον κόσμο ότι σε περίπτωση που
σκοτωθεί υπάρχει εναλλακτική λύση για το καθεστώς.