Τα νομίσματα αποκαλύπτουν την εξάπλωση των Μακεδόνων

Χρυσός στατήρας του Φιλίππου Β’, που βρέθηκε στο Λέσκοβατς της Νότιας Σερβίας

Ήρθαν στο φως πριν από αρκετές δεκαετίες και ενώ είχαν πολλά να πουν
κανείς δεν ασχολήθηκε μαζί τους.

Μια νέα έρευνα όμως δίνει βήμα στα εκατοντάδες ελληνικά νομίσματα της ύστερης
κλασικής και της ελληνιστικής εποχής που «κρύβονταν» στη γη της Σερβίας και
τους δίνει βήμα να αποκαλύψουν τα μυστικά τους. Από εξήντα διαφορετικές πόλεις
και νομισματοκοπεία, από τη Μασσαλία έως την Αίγυπτο και από τις πόλεις της
Αδριατικής έως τις αποικίες του Ευξείνου Πόντου, τα ελληνικά νομίσματα έφτασαν
στη σημερινή περιοχή της Σερβίας ως «αμοιβή των μισθοφόρων των ισχυρών της
εποχής και αποτελούν απόδειξη για την εξάπλωση του ελληνικού πολιτισμού και
της πολιτικής δύναμης των Μακεδόνων προς Βορρά, κάτι που μέχρι σήμερα ήταν μια
λογική υπόθεση», εξηγεί στα «ΝΕΑ» η αρχαιολόγος Ντουμπράβκα Ούγες, που
διεξάγει τα τελευταία χρόνια τη σχετική έρευνα σε συνεργασία με ελληνικά
ιδρύματα.

«Πρόκειται για νομίσματα που χρονολογούνται από τις αρχές του 4ου αι. έως τα
μέσα του 1ου αι. π.Χ.». Γιατί; «Διότι κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης
περιόδου υπήρξαν εποχές που η εισροή των νομισμάτων από τις περιοχές κοπής
τους προς τη Σερβία ήταν αφθονότερη.

Τούτο προκλήθηκε από τις πολιτικές και στρατιωτικές δραστηριότητες του
μακεδονικού βασιλείου και τις επακόλουθες αλλαγές στην κυκλοφορία του
χρήματος. Από την άλλη μεριά, δύο φαινόμενα οριοθετούν το τέλος της περιόδου.
Τόσο η επιβληθείσα λήξη της κοπής νομισμάτων σε νομισματοκοπεία που ήταν
ενεργά κατά την εποχή της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, στο μέσο του 1ου αι., αλλά και
γιατί το τέλος του 1ου αι. έφερε και την οριστική ήττα των πληθυσμών που
απόμειναν στη συγκεκριμένη περιοχή».