Η… πολύχρωμη στρατιά του Μπους

Άνθρωποι από κάθε φυλή και θρησκεία απαρτίζουν την πολύχρωμη στρατιά του
προέδρου Μπους που θα μπει στο Ιράκ. Οι Αμερικανοί στρατιώτες δεν διαφέρουν
μόνο στις πεποιθήσεις, αλλά ακόμη και στο φαγητό τους.

Το βασικό μενού (κοτόπουλο ή μπιφτέκι, τυρί, γλυκό και καφές) μπορεί να είναι
για τους περισσότερους, αλλά δεν είναι για όλους. Τα αμερικανικά στρατιωτικά
μαγειρεία ετοιμάζουν και εβραϊκό μενού (με κρέας «κόσερ») και ισλαμικό (χωρίς
χοιρινό). Το πρόσωπο του αμερικανικού στρατού έχει αλλάξει σημαντικά τα
τελευταία χρόνια. Η στρατιά που μάζεψε ο Μπους και ο Ράμσφελντ για να αλλάξει
με αυτήν το ιρακινό καθεστώς είναι κάτι σαν καθρέφτης των σημερινών ΗΠΑ. Όμως,
αν κοιτάξει κανείς καλύτερα, θα διαπιστώσει ότι στην πορεία των χρόνων
σημειώθηκε μια μεγάλη ανατροπή. Σήμερα, στην πρώτη γραμμή του μετώπου
πηγαίνουν κυρίως οι λευκοί, ενώ οι μαύροι περιορίζονται συνήθως σε βοηθητικούς
ρόλους. Στην εποχή του Βιετνάμ, η «τροφή για τα κανόνια» προερχόταν από τους
Αφροαμερικανούς. Σκοτώνονταν σε πολύ μεγαλύτερους αριθμούς από ό,τι οι λευκοί.
Μόνον ύστερα από παρεμβάσεις των ηγετών των μαύρων άλλαξαν τα πράγματα, με
αποτέλεσμα στο τέλος του οι μαύροι που είχαν σκοτωθεί να ανέρχονται στο 12%,
ποσοστό που βρισκόταν κοντά στην αναλογία των μαύρων στον γενικότερο πληθυσμό.

Σήμερα, το πολεμικό σκηνικό έχει ανατραπεί. Στην πρώτη γραμμή, κυριαρχεί το
λευκό χρώμα. Θα μπορούσε να υποπτευθεί κανείς μια μορφή ρατσισμού, σύμφωνα με
τη «Ρεπούμπλικα». Όμως ο Τεξανός κοινωνιολόγος Τζέιμς Μπερκ δίνει μια άλλη
ερμηνεία. Αυτό που ζητούν η μαύροι στον στρατό, λέει, είναι μια επαγγελματική
καριέρα, ενώ οι λευκοί τα παραπανήσια χρήματα που μπορούν να κερδίσουν
αναλαμβάνοντας μάχιμες αποστολές.

Σύμφωνα με μελέτη του ερευνητή Τσάρλι Μόσκος, το 1956 από τους 750
διπλωματούχους του Πανεπιστημίου Πρίνστον οι 400 είχαν καταταγεί στον στρατό.
Το 2001, από τους 1.000 αποφοίτους του ίδιου Πανεπιστημίου μόνο 3 τίμησαν το
χακί. Έτσι, στις ένοπλες δυνάμεις του Μπους, που απέφυγε τον στρατό
προτιμώντας να καταταγεί στην Εθνοφρουρά, ένα ακόμη πράγμα γίνεται φανερό: πως
όποιοι και αν είναι οι στρατιώτες του, μαύροι ή λευκοί, προέρχονται ολοένα και
περισσότερο από τις κατώτερες κοινωνικά τάξεις.

Μουσουλμάνοι εναντίον… μουσουλμάνων

Τα τελευταία χρόνια, το Πεντάγωνο αντιμετωπίζει άλλο ένα πρόβλημα: τις
θρησκευτικές πεποιθήσεις των στρατευμένων. Αυτήν τη στιγμή υπάρχουν 15.000
μουσουλμάνοι στα αμερικανικά στρατεύματα που καλούνται να χτυπήσουν Ιρακινούς
μουσουλμάνους. Και εκτός από αυτούς, υπάρχουν και καθολικοί, Εβραίοι,
προτεστάντες. Έτσι, το Πεντάγωνο υποχρεώθηκε να επεξεργαστεί έναν κώδικα
συμπεριφοράς για τον σεβασμό των διαφορετικών ημερών και ωρών προσευχής των στρατιωτών.

Πολλοί οι κίνδυνοι κατά τη χερσαία επέμβαση

Η νίκη των Αμερικανοβρετανών στο Ιράκ διαγράφεται βέβαιη, αλλά η
εκστρατεία τους μπορεί να κρύβει πολλές εκπλήξεις και κινδύνους.

Σε περίπτωση που μεγάλος αριθμός Ιρακινών στρατιωτών θα έσπευδαν να
παραδοθούν, ακόμη και αυτό θα μπορούσε να αποδειχθεί προβληματικό για τους
εισβολείς, αφού θα χρειαζόταν να ασχοληθεί μαζί τους ένα μεγάλο μέρος από τον
κύριο όγκο των δυνάμεών τους.

Αν υπάρξουν πολλά θύματα μεταξύ των αμάχων, αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει
διεθνή κατακραυγή κατά των ΗΠΑ και της Βρετανίας.

Οι αμμοθύελλες και ο καύσωνας είναι οι μεγαλύτεροι εχθροί των σύγχρονων
ηλεκτρονικών όπλων.

Τα άρματα μάχης Τσάλεντζερ-2 μπορεί να αχρηστευτούν αν πάει άμμος στους
κινητήρες τους. Οργανώσεις της ιρακινής αντιπολίτευσης, όπως αυτή του
αντικαθεστωτικού Αχμάντ Τσαλαμπί, θα μπορούσαν να περιπλέξουν την κατάσταση,
αν εμπλακούν σε έριδες για τον έλεγχο της κατάστασης.

Σε περίπτωση που η φρουρά της Βαγδάτης αντέξει στην πολιορκία, η κατάσταση θα
μπορούσε να εξελιχθεί όπως στη μάχη του Στάλινγκραντ, με βαριές απώλειες και
για τις δύο πλευρές.

Τέλος, αν οι αμερικανοβρετανικές δυνάμεις αποτύχουν να σκοτώσουν ή να
συλλάβουν τον Σαντάμ, ο Ιρακινός ηγέτης θα μπορούσε να γίνει ένα σύμβολο
έμπνευσης στις μαχητικές ισλαμικές οργανώσεις της Μέσης Ανατολής.