Η καταψήφιση του Ελ. Βενιζέλου

Με αφορμή τους «Προβολείς» του Αθ. Έλλις («ΤΑ ΝΕΑ», 27-2-2003, σελ. 6), ο
κ. Γιώργος Χιωτάκης, δικηγόρος, π. βουλευτής Δωδεκανήσων, γράφει μεταξύ άλλων:

«Ο κ. Έλλις (…) ελησμόνησε να αναφερθεί στο κορυφαίο ιστορικό γεγονός που
σημάδεψε αρνητικά και επί περίπου έναν αιώνα την πορεία της σύγχρονης Ελλάδας.
Πρόκειται για την καταψήφιση τον Νοέμβριο του 1920 του πραγματικού Εθνάρχη του
Ελληνισμού και του αναμφισβήτητα μεγαλύτερου πολιτικού της νεώτερης Ελλάδας,
του Ελευθερίου Βενιζέλου. Αν και με τιτάνιες διπλωματικές και πολιτικές
προσπάθειες, υπερπηδώντας τεράστια εμπόδια που οφείλονταν στην εχθρική
συμπεριφορά του τότε μονάρχη και της “παρέας” του, ο Ελευθ. Βενιζέλος,
κηρύσσοντας επανάσταση και βάζοντας τη “μισή” Ελλάδα στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο,
καταφέρνει σαν ισότιμος με τους ηγέτες των Μεγάλων Δυνάμεων να αποσπάσει τη
Συνθήκη των Σεβρών, αλλά και τη Συμφωνία με την Ιταλία (Συμφωνία Τιτόνι –
Βενιζέλου), με την οποία αποδίδοντο από τότε τα Δωδεκάνησα στη μητέρα Ελλάδα,
όπως και η Θράκη, τα νησιά του Αιγαίου, η Κρήτη, η Σμύρνη και η Ιωνία. Εν
τούτοις, αυτόν τον πολιτικό ο παρασυρμένος και συναισθηματικά ασταθής
ελληνικός λαός τον καταψηφίζει στις εκλογές του 1920».