«Ποιος σάς διόρισε να φονεύετε, κύριε;»

Ο διάλογος του προέδρου με τον Δημήτρη Κουφοντίνα ήταν από τα στοιχεία
που συζητήθηκαν από όλους τους παράγοντες της διαδικασίας, ακόμη και στα
πηγαδάκια που σχηματίστηκαν στη διακοπή της δίκης.

Κατηγορούμενος: Παρά τη γνώση που έχετε τη βαθιά του Αριστοτέλη, νομίζω
ότι…

Πρόεδρος: Ακούστε να δείτε, ένα παιδί ξεκίνησα από την ελληνική
κοινωνία. Έμαθα πέντε γράμματα, μέτρια κι αυτά. Δεν είμαι ούτε ο θεωρητικός ο
μεγάλος, ούτε τίποτα. Δεν ήρθα με τέτοιο profile εδώ μέσα, για να πούμε και
μία ξένη λέξη.

Κατηγορούμενος: Μπορώ να πω πάντως για τις δυσκολίες που έχετε και αυτό
είναι από το γεγονός ότι κινείστε σε ένα περιβάλλον τεράστιων πιέσεων.

Πρόεδρος: Τις έχω συνειδητοποιήσει τις δυσκολίες μου. Εγώ δεν έχω καμία
πίεση από κανέναν, ούτε έχει κανένας ποτέ διανοηθεί να με πιέσει.

Κατηγορούμενος: Υπάρχουν πιέσεις και πολλαπλές εξαρτήσεις…

Πρόεδρος: Εγώ τι εξαρτήσεις να έχω ο καημένος; Ισόβιος δεν είμαι από το
Σύνταγμα; Τι εξάρτηση να έχω;

Κατηγορούμενος: Δεν θα ήθελα να το κουβεντιάσουμε τώρα αυτό. Μετά από
όλα αυτά, νομίζω ότι η μόνη συνεπής πρόταση που νομίζω ότι θα έπρεπε να
αποδεχθείτε είναι της παραίτησης. Αλλιώς θα τερματίσετε την καριέρα σας ως ο
διορισμένος πρόεδρος ενός ειδικού δικαστηρίου, το οποίο όντας υποχρεωμένο να
δικάσει βάσει ειδικού νόμου θα επιβάλει βαρύτατες ποινές με ανύπαρκτα
στοιχεία.

Πρόεδρος: Τώρα διορισμένο θα με πεις; Διορισμένος έγινα κατόπιν
εξετάσεων. Με διορίσανε μία φορά πριν από 30 χρόνια.

Γ. Μαύρος (συνήγορος πολιτικής αγωγής Ιω. Παλαιοκρασσά): Εσάς ποιος σάς
διόρισε να φονεύετε, κύριε;