ο υποψήφιος ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΑΣ Αναγκαία, η καλή επικοινωνία με τον πελάτη

Ένας από τους μύθους της Αρχιτεκτονικής, ο Άρης Κωνσταντινίδης, του
μίλησε τόσο «δυνατά» γι’ αυτήν, την έντυσε με τόση ομορφιά, που δεν μπόρεσε να
αντισταθεί στη γοητεία της. «Υπέκυψε» και καθόλου δεν το μετάνιωσε.

Ο Ανδρέας Κούρκουλας, επιτυχημένος αρχιτέκτων σήμερα, θεωρεί ότι η
Αρχιτεκτονική είναι η πιο μαγική δουλειά που μπορεί να κάνει κάποιος.

Δύο είναι οι προϋποθέσεις – εργαλεία στη δουλειά ενός αρχιτέκτονα, κατά τον κ.
Κούρκουλα:«Η πρώτη προϋπόθεση – και ταυτόχρονα εργαλείο δουλειάς – είναι η
φαντασία. Ο αρχιτέκτονας δουλεύει σε δύο διαφορετικές διαστάσεις. Αυτό που
φτιάχνει, αυτό που δημιουργεί στη μικροκλίμακα, στο χαρτί, στο σχέδιο ή στην
οθόνη του υπολογιστή, θα πρέπει να έχει την ικανότητα να το φανταστεί να
λειτουργεί στις πραγματικές του διαστάσεις, στη ζωή, να εντάσσεται στην
καθημερινότητα.

Η δεύτερη προϋπόθεση είναι η ικανότητα επικοινωνίας προς δύο κατευθύνσεις. Η
μια κατεύθυνση είναι με τους συνεργάτες και η δεύτερη κατεύθυνση είναι με τον
“πελάτη”. Η ιδέα που μπορεί να έχει ακόμη ο κόσμος για έναν αρχιτέκτονα, που
κάθεται μόνος στο σχεδιαστήριο και δημιουργεί, δεν ανταποκρίνεται πλέον στην
πραγματικότητα.

Πρώτον, ο αρχιτέκτονας δεν δουλεύει μόνος. Εδώ και αρκετά χρόνια η δουλειά του
αρχιτέκτονα είναι περισσότερο, για να μην πω κυρίως, προϊόν ομάδας και
συλλογικής προσπάθειας. Άρα όπως ο σκηνοθέτης στο γύρισμα μιας ταινίας έχει
πολύ μεγάλη, καθοριστική θα έλεγα σημασία, να μπορεί να “επικοινωνεί” για την
υλοποίηση όσων έχει φανταστεί και σχεδιάσει, με τον διευθυντή φωτογραφίας, με
τον σεναριογράφο και με τόσους άλλους, έτσι και ο αρχιτέκτων πρέπει να μπορεί
να “επικοινωνεί” με τους συνεργάτες του.

Δεύτερον, ο αρχιτέκτονας πρέπει να μπορεί να “επικοινωνεί” με τον πελάτη,
γιατί μην ξεχνάτε ότι η αρχιτεκτονική ως επάγγελμα φτιάχτηκε, αν μπορούμε να
το πούμε έτσι, για να κάνει πραγματικότητα το όνειρο του καθενός. Έχει λοιπόν
τεράστια σημασία η ικανότητα επικοινωνίας. Όταν ο άλλος σου απευθύνεται για να
δημιουργήσεις το σπίτι του, έχει στο μυαλό του ορισμένα πράγματα. Εσύ
παράλληλα έχεις για τα ίδια πράγματα την ειδική γνώση που εκείνος στερείται.
Είναι στη δική σου ευθύνη να τον οδηγήσεις στις ορθές επιλογές από αισθητική
και λειτουργική άποψη με τις λιγότερες μεταξύ σας δυνατές τριβές. Ένα πρακτικό
παράδειγμα: είναι άλλο πράγμα μια κουζίνα στην οποία μπαίνω και απλά μαγειρεύω
και άλλο πράγμα μια κουζίνα με τέτοιο τρόπο σχεδιασμένη, που να μετατρέπει τη
μαγειρική σε απόλαυση. Η εργονομία, τα χρώματα, τα υλικά θα παίξουν τον
καθοριστικό ρόλο γι’ αυτό το “κλικ”, που κάνει τη διαφορά στην ποιότητα ζωής».

Οι ωραιότερες σπουδές

Μέχρι να φτάσει βέβαια ο σημερινός υποψήφιος να γίνει αρχιτέκτονας θα πρέπει
να περάσει από τις αρχιτεκτονικές σπουδές. Σπουδές που ο κ. Κούρκουλας θεωρεί
ότι σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται να πάνε χαμένες, στην περίπτωση που
κάποια στιγμή ο φοιτητής ή ο απόφοιτος αισθανθεί ότι δεν του ταιριάζει η
ενασχόληση με την Αρχιτεκτονική γιατί, όπως επισημαίνει, «είναι οι ωραιότερες
σπουδές γενικού περιεχομένου, καθώς περιλαμβάνουν φιλοσοφία, ιστορία,
ψυχολογία και τόσα άλλα, ενώ παράλληλα προσφέρουν μια μεγάλη “ευρυχωρία” όσον
αφορά την τελική επαγγελματική ενασχόληση. Με άλλα λόγια οι αρχιτεκτονικές
σπουδές ανοίγουν ορίζοντες, χωρίς να κλείνουν πόρτες. Η Αρχιτεκτονική
εμπλέκεται στον χώρο των τεχνών αλλά και στον χώρο των θετικών επιστημών,
χωρίς να έχει την ακρίβεια και την απολυτότητά τους αλλά και δίχως να είναι
αυθαίρετη».

Ωστόσο αυτή η εμπλοκή με τις θετικές επιστήμες κάνει τα Μαθηματικά και τη
Φυσική να επέχουν θέση διαβατηρίου για την εισαγωγή ενός υποψηφίου στην
Αρχιτεκτονική, ενώ στη θέση της απαραίτητης βίζας εισόδου – στις Πανελλήνιες
Εξετάσεις – τοποθετείται το ελεύθερο και γραμμικό σχέδιο.

«Κι όμως αν το “να πιάνει το χέρι” του υποψηφίου είναι απαραίτητο προσόν για
να εισαχθεί στη Σχολή δεν έχει πλέον την ίδια βαρύνουσα σημασία για να
συνεχίσει επαγγελματικά», λέει ο κ. Κούρκουλας σημειώνοντας ότι «τώρα πλέον
δεν υπάρχει… σχεδιαστήριο, υπάρχει ο υπολογιστής και η οθόνη του, που
μπορούν να αποτυπώσουν πολύ γρήγορα και με πολύ περισσότερη ακρίβεια το
δημιούργημα που έχει στο κεφάλι του ο αρχιτέκτονας. Επομένως το βασικό
στοιχείο – οδηγός για να καταλάβει ένας υποψήφιος, από νωρίς, αν κάνει ή δεν
κάνει για το επάγγελμα του αρχιτέκτονα είναι το αν τον απασχολούν τα
συναισθήματα, που μπορεί να προκαλέσουν οι υλικές κατασκευές, αν τον απασχολεί
το πώς ένα κτίριο μπορεί να δημιουργήσει τις ιδανικές συνθήκες για πάσης
φύσεως δραστηριότητες των ανθρώπων εντός και εκτός του».

Δεν υπάρχει ανεργία στον κλάδο

«Σήμερα δεν υπάρχει ανεργία στον κλάδο και οι βασικοί τομείς απασχόλησης είναι
το ελεύθερο επάγγελμα, ο δημόσιος τομέας και οι μεγάλες μελετητικές και
κατασκευαστικές εταιρείες. Όσο για τις εξειδικεύσεις υπάρχουν πολλές, όπως
π.χ. στον φωτισμό, στην ηχητική, στις τεχνικές λεπτομέρειες των κτιρίων, στην
περιβαλλοντική συμπεριφορά των κτιρίων και δημιουργούνται συνεχώς νέες»,
αναφέρει ο κ. Κούρκουλας, υπογραμμίζοντας ότι «άλλο πράγμα είναι η σπουδή κι
άλλο πράγμα το επάγγελμα. Όταν αποφασίζεις να κάνεις σπουδές στην
Αρχιτεκτονική ή σε οποιονδήποτε άλλο τομέα παίρνεις ταυτόχρονα και το ρίσκο.
Μόνο που με την Αρχιτεκτονική αυτό το ρίσκο είναι σαφώς μικρότερο, καθώς ο
απόφοιτος μπορεί να επιλέξει χίλια δυο γοητευτικά επαγγελματικά μονοπάτια σε
αντίθεση με την Ιατρική για παράδειγμα, που η επαγγελματική οδός είναι πολύ
συγκεκριμένη με μια ή δυο… παράπλευρες το πολύ».