Έκτακτη Σύνοδος Κορυφής για την κρίση με το Ιράκ

Στις 17 Φεβρουαρίου πρόκειται να πραγματοποιηθεί εκτός απροόπτου η
έκτακτη Σύνοδος Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την κρίση με το Ιράκ, υπό
την προεδρία του Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη. Η απόφαση αναμένεται να ληφθεί
σήμερα, μετά την απόφαση του Πρωθυπουργού να «βγάλει» την ελληνική προεδρία
από τη… λογική του κλητήρα και να της ξαναπροσδώσει τον θεσμικό της ρόλο.

Σήμερα, στο Μέγαρο Μαξίμου, θα γίνει ευρεία σύσκεψη με τη συμμετοχή του κ.
Σημίτη, του κ. Παπανδρέου, του κ. Γιαννίτση και των αρμόδιων συμβούλων του
Πρωθυπουργού – κι επί τάπητος θα τεθούν όλα τα δεδομένα, όπως διαμορφώθηκαν
τις τελευταίες ημέρες: η ρήξη στους κόλπους των «15», που εμφάνισε την
ελληνική προεδρία να μην παίζει κανέναν απολύτως ρόλο, η ρήξη στους κόλπους
του ΝΑΤΟ – όπου η Ελλάδα συμπαρατάσσεται με τους Αμερικανούς -, η αυξανόμενη
ενόχληση των ΗΠΑ με τον γαλλογερμανικό άξονα.

Μετά τις πρώτες σκέψεις για Σύνοδο Κορυφής, η ελληνική προεδρία… υποχώρησε
ατάκτως, εκτιμώντας πως δεν θα είναι προς όφελος της Ευρώπης η «επίσημη»
καταγραφή των έντονων διαφωνιών μεταξύ Σιράκ – Σρέντερ, από τη μια, και Μπλερ
– Μπερλουσκόνι, από την άλλη. Στο μεταξύ, όμως, διαπιστώθηκε πως η έμμεση αλλά
σαφής στήριξη που παρείχε κατά τις περιοδείες του ο Γιώργος Παπανδρέου προς
την Ουάσιγκτον – τονίζοντας πως μόνος τρόπος αποφυγής του πολέμου είναι η
συμμόρφωση του Σαντάμ – δεν «κεφαλαιοποιήθηκε» προς όφελος είτε της Αθήνας
είτε της προεδρίας. Αντιθέτως, παρά τις 48ωρες διαβουλεύσεις που
πραγματοποιήθηκαν μεταξύ Αμερικανών και προεδρίας στην Αθήνα, οι κ.κ. Μπους
και Πάουελ αρνήθηκαν να δώσουν ραντεβού είτε στον προεδρεύοντα Κώστα Σημίτη
είτε στον Γιώργο Παπανδρέου (ο τελευταίος είδε τον Αμερικανό ομόλογό του
στο… όρθιο, στα Ηνωμένα Έθνη).

Την ίδια στιγμή – θέμα που επίσης θα συζητηθεί σήμερα στο Μαξίμου – η Άγκυρα
συνέδεσε ευθέως τη στήριξη που θα παράσχει στους Αμερικανούς με τη στήριξή
τους στο θέμα της Κύπρου – κάτι που δεν είναι καθόλου προς όφελος είτε της
Αθήνας είτε της Λευκωσίας.

Τα παραπάνω στοιχεία έχουν προσανατολίσει την κυβέρνηση σε μια… αλλαγή ρότας
– στην οποία οι «ευαίσθητες ισορροπίες», μεταξύ Αμερικανών και Γαλλογερμανών,
δεν χωρούν. Συγκεκριμένα, κρατούσα άποψη πλέον είναι ότι η επισημοποίηση, σε
επίπεδο κορυφής, των διαφωνιών μεταξύ των Ευρωπαίων δεν είναι κάτι τόσο
επιβλαβές – τη στιγμή που δημοσίως Βερολίνο, Παρίσι, Λονδίνο και Ουάσιγκτον
ανταλλάσσουν δηλητηριώδη βέλη. Θα έχει, όμως, ένα όφελος – ότι η προεδρία θα
φανεί να ασκεί τον ρόλο της, ξεφεύγοντας από την ανυπαρξία και τον ρόλο τού…
κλητήρα, όπως λέγεται χαρακτηριστικά.

Στο σκεπτικό αυτό έχουν προστεθεί δύο βαρύνοντα στοιχεία: το ένα είναι ότι
τόσο ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, Πατ Κοξ, όσο και Ευρωπαίοι ηγέτες – όπως
ο Βέλγος Πρωθυπουργός Γκι Βερχόφσταντ – έχουν ζητήσει από τον κ. Σημίτη την
ανάληψη πρωτοβουλίας. Το δεύτερο είναι ότι 40 μέρες μετά την ανάληψη της
προεδρίας – και παρά τις προσδοκίες του Μεγάρου Μαξίμου – η εικόνα του κ.
Σημίτη ως ηγέτη ευρωπαϊκού διαμετρήματος δεν έχει φανεί ακόμη.

Σε ό,τι αφορά τον χρόνο σύγκλησης της Συνόδου Κορυφής – εφόσον αποφασισθεί
σήμερα – είναι βέβαιο ότι θα γίνει μετά την παρουσία των επιθεωρητών Μπλιξ και
Ελ Μπαραντέι στο Συμβούλιο Ασφαλείας – στις 14 Φεβρουαρίου.