Από το 1980 είχαν «δώσει» στην Αστυνομία το όνομα του Αγαπίου

Εδώ και 23 χρόνια ήταν γνωστός στις διωκτικές αρχές ο Κώστας Αγαπίου. Τον
κατονόμαζε ανώνυμη επιστολή-«κάρφωμα» που είχε σταλεί το 1980 στην Αστυνομία.

Πληροφορίες για τους δράστες είχε η Αστυνομία από τη δεκαετία του ’70

Υπηρεσιακό έγγραφο, που παρουσιάζουν «ΤΑ ΝΕΑ», αποκαλύπτει πληροφορίες τις
οποίες είχαν οι ελληνικές διωκτικές αρχές για το ξεκίνημα της ελληνικής
τρομοκρατίας. Το έγγραφο, που είναι απόρρητο, χρονολογείται από τα τέλη της
δεκαετίας του ’90 και πάντως πριν από τις εκλογές του 2000. Καταγράφει
ενδιαφέροντα στοιχεία σε σχέση με την πρώτη εμφάνιση της 17Ν και του ΕΛΑ, τις
δολοφονίες Γουέλς, Μάλλιου, Μπάμπαλη και Πέτρου, Σταμούλη, καθώς και το
περιστατικό της AEG, που στοίχισε τη ζωή του Χρήστου Κασσίμη.

Από την επισκόπηση που κάνει ο υπηρεσιακός συντάκτης, το πιο αξιοσημείωτο
στοιχείο, με την οπτική των τελευταίων ημερών, αφορά τον κατηγορούμενο ως
στέλεχος του ΕΛΑ και κρατούμενο ήδη στον Κορυδαλλό, Κώστα Αγαπίου. Το όνομα
του Αγαπίου περιήλθε σε γνώση των αρχών από ανώνυμη επιστολή – κοινώς
«κάρφωμα» – που ελήφθη τον Φεβρουάριο του 1980! Τότε – επί κυβερνήσεως Ν.Δ. –
ενεγράφη αυτός για πρώτη φορά στο παζλ των ερευνών για την ελληνική
τρομοκρατία.

Κατάθεση μάρτυρα.Η πληροφορία συσχετίζεται στο έγγραφο με κατάθεση
μάρτυρα που βρέθηκε επί τόπου μετά τη δολοφονία του Π. Μπάμπαλη το 1979 και
διασταυρώθηκε με δύο αγνώστους διερχόμενους άνδρες, ακούγοντας τον έναν να
λέει στον άλλον: «Κώστα, από εδώ».

Όπως φαίνεται από το έγγραφο, το όνομα «Αγαπίου» έρχεται για τρίτη φορά στην
επιφάνεια, μια δεκαπενταετία αργότερα, όταν οι ελληνικές αρχές λαμβάνουν γνώση
των αρχείων της Στάζι. Ο συντάκτης του εγγράφου είναι σχεδόν βέβαιος ότι
πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο που φέρει το ψευδώνυμο «Φιλίπ» και αναφέρεται ως
σύνδεσμος μεταξύ της ομάδας Κάρλος και του ΕΛΑ. Αυτά είναι τα τρία
ορόσημα στο νήμα της 23χρονης διαδρομής που οδήγησε στην προσαγωγή και δίωξη
του Αγαπίου την περασμένη Τρίτη.

Π. Μπάμπαλης. Δολοφονήθηκε με 45άρι και επιχειρησιακή τακτική πανομοιότυπη με εκείνη της δολοφονίας Μάλλιου

Το έγγραφο καταγράφει ενδείξεις, πληροφορίες και στοιχεία, στο πλαίσιο μιας
έρευνας. Είναι αξιοσημείωτο ότι το υλικό αυτό δεν έλαβε χαρακτήρα αποδεικτικού
υλικού. Πράγματι, σύμφωνα με όσα δήλωναν οι αρχές και δημοσιεύτηκαν στον Τύπο
την προηγούμενη εβδομάδα, ο Αγαπίου προσάγεται με βάση διαφορετικά τεκμήρια
(αποτυπώματα και άλλα) που προήλθαν από μεταγενέστερη έρευνα. Από την άποψη
αυτή, το έγγραφο δεν είναι επίκαιρο και παρουσιάζει καθαρά ιστορική αξία, ως
μαρτυρία των πολύχρονων προσπαθειών για την εξάρθρωση των τρομοκρατών.

Με τη σκοπιά αυτή, ενδιαφέρον παρουσιάζει και η αναφορά σε πολυσυζητημένα
πλέον σημεία της όλης ιστορίας. Έτσι, ο συντάκτης επισημαίνει ότι οι έρευνες
περί την παράδοση της προκήρυξης-γένεσης της 17Ν δεν απέδωσαν κάτι ιδιαίτερο.
Αν και αυτό δεν διευκρινίζεται στο κείμενο, τις έρευνες αυτές, όπως έχει ήδη
γραφτεί, έκαναν επιμόνως οι Αμερικανοί.

Η πρακτική.Ο συσχετισμός της προκήρυξης για τη δολοφονία Πέτρου –
Σταμούλη με τις διαδηλώσεις που βιαίως κατέστειλαν τα ΜΑΤ, είναι μια πρώτη
ένδειξη της επίμονης σχολαστικής ανάγνωσης των κειμένων της 17Ν. Ήταν μια
πρακτική που ακολουθήθηκε μέχρι το 2002. Ίσως οι προκηρύξεις ΕΛΑ και 17Ν να
είναι τα πιο πολυδιαβασμένα πολιτικά κείμενα της Μεταπολίτευσης, αφού πολλοί
αναζήτησαν μάταια σε αυτά το «αποτύπωμα» των συντακτών τους. Εν προκειμένω,
διαπιστώνεται ότι οι δράστες της δολοφονίας Πέτρου – Σταμούλη ήταν «κάπου εκεί
γύρω» στις τότε διαδηλώσεις ή, με την ψυχολογική διατύπωση του συντάκτη, τις
«βίωσαν».

Τέλος, το κείμενο επιβεβαιώνει την πεποίθηση των αρχών ότι ο Χρ. Τσουτσουβής
συμμετείχε στη συμπλοκή της AEG.

«Είναι μάλλον βέβαιο πως ο Κώστας Αγαπίου είναι ο Φιλίπ»

Κ. Αγαπίου. Ασκήθηκε δίωξη εναντίον του έπειτα από 23 χρόνια

«1. Η 17Ν εμφανίζεται την 23-12-1975, με τη δολοφονία του Αμερικανού
διπλωμάτη (Σταθμάρχη της CIA στην Αθήνα), R. WELCH στο Παλαιό Ψυχικό. Η
δολοφονία έγινε με πιστόλι των 0,45 (που έμελλε να αποτελέσει «ταυτότητα» της
οργάνωσης), ύστερα από μακρά παρακολούθηση του θύματος και επαγγελματισμό
πρωτόγνωρο για νεοεμφανιζόμενη οργάνωση.

– Με προκηρύξεις της οργάνωσης, που στάλθηκαν σε ελληνικές εφημερίδες αλλά και
στη γαλλική LIBERATION, χωρίς να δημοσιευθούν, η 17Ν αναλάμβανε την ευθύνη της
ενέργειας. Κεντρικά δικαιολογητικά σημεία ήταν ο ρόλος των Αμερικανών στην
Ελληνική Χούντα, το Κυπριακό και η μεταπολίτευση, που εθεωρείτο ως απλή
κυβερνητική αλλαγή.

– Αρχές και ΜΜΕ θεώρησαν αρχικά την υπόθεση ως “πόλεμο πρακτόρων”,
“ξεκαθάρισμα στα εσωτερικά της CIA”, “προβοκατόρικη ενέργεια” ή “ενέργεια
πρώην αντιδικτατορικών στοιχείων” ή και ακροδεξιών.

– Μεταγενέστερα στοιχεία κατέδειξαν ότι:

α. Ο αρχικός σχεδιασμός της οργάνωσης αφορούσε τη δολοφονία του
προκατόχου του R. WELCH (STALCY HULLS) και είχε τεθεί σε εφαρμογή από τον
Μάρτιο του ιδίου έτους.

– Την ίδια περίπου εποχή (Μάρτιος 1975), ο ΕΛΑ επιχειρεί εμπρησμό αμερικανικών
αυτοκινήτων στην Ελευσίνα (εναρκτήρια πράξη).

β. Η μετά έτος δολοφονία του απότακτου αστυνόμου Ε. ΜΑΛΛΙΟΥ
(κατονομασθέντος ως βασανιστή της χούντας), με το ίδιο πιστόλι της 17Ν,
κατέδειξε και στους αμφιβάλλοντες τότε, ότι η χώρα βρισκόταν πια μπροστά σε
ένα «ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΠΟΛΕΩΝ», φαινόμενο δηλαδή που είχε ήδη αναπτυχθεί και κορυφωθεί
στις χώρες της Δύσης.

γ. Η Γαλλική LIBERATION, ουσιαστικά εγγυήθηκε έστω και με έρευνα έτους,
την ύπαρξη ελληνικής επαναστατικής οργάνωσης με την επωνυμία “17Ν”.

– Κατά καιρούς αναλύθηκαν πληροφορίες, χωρίς ωστόσο να επιβεβαιωθούν ή να
απορριφθούν, ότι αποδέκτης των αρχικών προκηρύξεων της “ΕΟ 17Ν” ήταν ο τότε
Διευθυντής της LIBERATION, ΣΕΡΖ ΖΙΛΙ, που με τη σειρά του έλαβε τα
“ντοκουμέντα” από τον γνωστό Γάλλο φιλόσοφο ΖΑΝ ΠΩΛ ΣΑΡΤΡ, στον οποίο δόθηκαν
από Έλληνες “προοδευτικούς”. Για τους Έλληνες “προοδευτικούς” διατυπώθηκαν
κατά καιρούς διάφορες θεωρίες, χωρίς ποτέ να τεκμηριωθούν ή να απορριφθούν.

2. Τον Ιανουάριο 1979 δολοφονήθηκε ο – επίσης κατηγορηθείς ως
αρχιβασανιστής της χούντας – απότακτος αστυνόμος Π. ΜΠΑΜΠΑΛΗΣ, με 45άρι
πιστόλι, και επιχειρησιακή τακτική πανομοιότυπη με εκείνη της δολοφονίας
ΜΑΛΛΙΟΥ.

– Την ευθύνη της ενέργειας ανέλαβε ομάδα με την επωνυμία “ΙΟΥΝΗΣ 78” που κατά
τις τότε εκτιμήσεις των Αρχών θεωρήθηκε ως υπο-ομάδα του “ΕΛΑ”, γεγονός που
πολύ αργότερα (1986) επιβεβαίωσε η ίδια η οργάνωση.

– Η μεταγενέστερη ανάληψη της ευθύνης αποδόθηκε από τον ΕΛΑ “σε προβλήματα και
αναγκαιότητες της οργάνωσης”, χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις.

– Μάρτυρας, που βρέθηκε κοντά στον τόπο της δολοφονίας αυτής και διασταυρώθηκε
με άγνωστο άνδρα που απομακρυνόταν από το σημείο, τον άκουσε να φωνάζει σε
κάποιο προπορευόμενο: «Κώστα, από εδώ». Δεν αποκλείεται ο μάρτυρας να
αντιλήφθηκε τους δράστες της δολοφονίας.

3. Την 16-1-1980 δολοφονήθηκε από την 17Ν ο Υποδιοικητής των ΜΑΤ
ΠΕΤΡΟΥ και ο οδηγός του ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Αιτιολογία ήταν η στάση των ΜΑΤ σε
προκληθείσες διαδηλώσεις – συγκρούσεις, τις οποίες η οργάνωση, σύμφωνα με τη
σχετική προκήρυξη, δείχνει να “βίωσε” προσωπικά. Το “βίωμα” αποδεικνύεται από
χαρακτηριστικά αποσπάσματα της προκήρυξης, όπου η οργάνωση αναφερόμενη στο
πρόσωπο του ΠΕΤΡΟΥ, σημειώνει: “… ο κύριος αυτός, μεταξύ άλλων, κατεύθυνε ο
ίδιος τις λυσσασμένες δυνάμεις του, τόσο στη διαδήλωση της 9 Αυγούστου όπου με
τον ραδιοασύρματο στο χέρι, έδινε διαταγές για το ξυλοφόρτωμα των διαδηλωτών,
όσο και σ’αυτή της 25ης Οκτώβρη, όπου πάλι έκανε την ίδια δουλειά, όντας σε
συνεχή επικοινωνία με τον διοικητή που την είχε αράξει μαζί με άλλους αρχηγούς
στον θάλαμο επιχειρήσεων της αστυνομικής διεύθυνσης…”.

– Εν σχέσει με τη δολοφονία αυτή σημειούνται τα ακόλουθα:

– Με ανώνυμη επιστολή, που στάλθηκε στην τότε ΥΓΑ Αθηνών (13-2-1980)
καταγγέλλεται ως σχετιζόμενος με τη δολοφονία κάποιος “ΑΓΑΠΙΟΥ Κώστας”, 30-36
ετών, κοντός, με μούσι, μέλος της Ν. ΛΑΜΠΡΑΚΗ και μετά τη μεταπολίτευση του Ρ.
ΦΕΡΑΙΟΥ.

Πέτρου – Σταμούλης. Η σχετική προκήρυξη της 17Ν φανερώνει την παρουσία των δραστών σε διαδηλώσεις που δέχθηκαν την επίθεση των ΜΑΤ

– Είναι μάλλον βέβαιο ότι ο κατά τα ως άνω καταγγελλόμενος είναι ένα και το
αυτό πρόσωπο με τον – μετά παρέλευση 15ετίας περίπου – αποκαλυφθέντα από τα
αρχείας της «STAZI» συνεργάτη του CARLOS – εκπρόσωπο του ΕΛΑ – ΑΓΑΠΙΟΥ Κων/νο
(«PHILIPPE»).

4. Την 19/20-10-1977, τέσσερις τρομοκράτες επιχείρησαν να πυρπολήσουν
το εργοστάσιο της AEG στην περιοχή ΡΕΝΤΗ, για συμπαράσταση προς τα μέλη της
RAF που είχαν αυτοκτονήσει στις Γερμανικές Φυλακές («Λευκά κελλιά»).

– Οι δράστες έγιναν αντιληπτοί από τυχαίως διερχόμενη αστυνομική περίπολο και
ακολούθησε συμπλοκή, με αποτέλεσμα:

α. Τον τραυματισμό των δύο Αστυνομικών

β. Τον θανάσιμο τραυματισμό του ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΣΙΜΗ, ενός εκ των τρομοκρατών.

γ. Τη σύλληψη, λίγες μέρες αργότερα, του Γ. ΣΕΡΙΦΗ, ο οποίος εργαζόταν με
ψευδώνυμο στην AEG και την παραπομπή του σε δίκη για συμμετοχή στην εν λόγω
συμπλοκή.

δ. Την έτη αργότερα οικειοθελή αποκάλυψη του ΕΛΑ (με προκήρυξη 22-5-85) ότι:

(1) Ο Χρήστος ΚΑΣΙΜΗΣ ήταν ιδρυτικό μέλος του ΕΛΑ και εκδότης του παράνομου
προπαγανδιστικού εντύπου «ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ».

(2) Ο Χρήστος ΤΣΟΥΤΣΟΥΒΗΣ, ως μέλος του ΕΛΑ, συμμετείχε στην επιχείρηση της
AEG.

– Φυσικά ο ΕΛΑ δεν αποκάλυψε κάτι για τους άλλους δύο της τετραμελούς
τρομοκρατικής ομάδας.

– Τέλος, χωρίς καμία αξιολογική αναφορά, επισημαίνεται ότι η τρομοκρατική
ομάδα του ΕΛΑ στην AEG, για προσέγγιση στον χώρο, χρησιμοποίησε κλεμμένο
αυτοκίνητο FIAT, στο οποίο είχε τοποθετήσει πλαστές πινακίδες και είχε αλλάξει
τον χρωματισμό του…».