Ναζισμός και πρόσφυγες…

Αν είναι το λάιφσταϊλ να έχει τόση ισχύ στον χώρο του κινηματογράφου, τότε ένα
διεθνές φεστιβάλ ταινιών θα έχει για περιεχόμενο μόνο σαμπάνιες, αγκαλιές και
φιλιά. Όμως, όπως λέει ο διευθυντής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου
Ντίτερ Κόσλικ, μια τέτοια διοργάνωση πρέπει να αντανακλά την πραγματικότητα
της κοινωνίας. Κι έτσι διαχωρίζει τη θέση του από τις φυσαλλίδες της σαμπάνιας
και βουτάει στον πάτο της ζωής με 300 ταινίες που θα φιλοξενήσει η Μπερλινάλε.
Ξεκίνημα στις 6 του μηνός, και με άποψη. Ο διευθυντής ορίζει το πρόγραμμα του
φεστιβάλ μέσα από πολιτικά μηνύματα. Ναζισμός και πρόσφυγες στην πρώτη γραμμή.
Χωρίς όμως να κάνει διεθνείς δημόσιες σχέσεις. Έτσι, η Λατινική Αμερική,
επειδή αντιμετωπίζει τεράστια οικονομικά προβλήματα, έχει πεσμένη
κινηματογραφική παραγωγή από άποψη ποιότητας, γι’ αυτό και ο Κόσλικ την αφήνει
εκτός.

…και το βλέμμα στραμμένο στον δράκο

Στρέφει όμως το βλέμμα του στον δράκο της Ασίας και οργανώνει ένα εργαστήριο
ψηφιακού κινηματογράφου με 500 συμμετοχές νέων κινηματογραφιστών, κυρίως από
το Μπανγκλαντές ή τη Μαλαισία. Όπου το μέλλον του σινεμά θα συναντήσει τις
φυσιογνωμίες του σήμερα, όπως του Βιμ Βέντερς, για ανταλλαγές εμπειριών. Και
το κοινό της Μπερλινάλε; Για όλα φροντίζει ο διευθυντής. Ακόμα και για
εμφανίσεις αστέρων πάνω στο παγωμένο κόκκινο χαλί των μεγάλων προβολών. Έναρξη
με το «Σικάγο» και τη Ρενέ Ζελβέγκερ που παρουσιάζεται με έξωμη τουαλέτα. Για
να έχει το Φεστιβάλ του Βερολίνου ολίγον από θερμή ατμόσφαιρα Καννών και
απονομής των Όσκαρ.