ο υποψήφιος ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΘΕΟΔΟΣΙΟΥ Ο στρατιωτικός δεν είναι «Ράμπο»

«Δεν είναι ούτε οι “Αέρινες σιωπές”, ούτε η ταινία “Λούφα και
παραλλαγή”, η καθημερινότητα του στρατιωτικού. Διαφέρει πολύ από τις ταινίες
του Χόλιγουντ. Ο στρατιωτικός δεν είναι “Ράμπο”, ούτε “matrix”. Δεν διαφέρει
από τον απλό άνθρωπο. Όπως όλοι οι εργαζόμενοι περνά ορισμένες ώρες στη
δουλειά του, ίσως περισσότερες από τον υπάλληλο ενός γραφείου και βιώνει την
καθημερινότητα όπως όλοι μας: ελεύθερος χρόνος, οικογένεια, διασκέδαση,
διακοπές…». Έτσι περιγράφει τη ζωή του στρατιωτικού ο αντισυνταγματάρχης Ι.
Παπαθεοδοσίου, εκπρόσωπος Τύπου του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ),
διαλύοντας μύθους και προσγειώνοντάς μας στην πραγματικότητα.

Ενθουσιασμένος ο αντισυνταγματάρχης ΔιαβιβάσεωνΙ. Παπαθεοδοσίου
από τη δουλειά του ομολογεί ότι την επέλεξε στην τελευταία τάξη του σχολείου
και αφού προηγουμένως είχε… φλερτάρει με την Ιατρική. Καταλυτικό ρόλο στην
απόφασή του έπαιξε ο πατέρας του, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού.

Στους νέους και τις νέες που σκέπτονται να ακολουθήσουν το επάγγελμα του
στρατιωτικού ο κ. Παπαθεοδοσίου επισημαίνει ότι «το κίνητρο δεν μπορεί να
είναι ο “σίγουρος μισθός”, τον οποίο παίρνουν από την πρώτη ημέρα που
κατατάσσονται στη Σχολή, γιατί αν υπολογίσουν μόνον αυτό, θα αποτύχουν και θα
δυστυχήσουν. Στρατιωτικός δεν είναι το τρίπτυχο “στολή, μισθός, εξουσία”.
Απέχει πολύ απ’ αυτό. Στρατιωτικός σημαίνει συνέπεια, αυτοσεβασμός,
αυτοπειθαρχία και αρκετή ψυχική δύναμη, και μετά ακολουθούν τα σωματικά
χαρακτηριστικά και οι δεξιότητες, που μπορεί να αποκτήσει καθένας με κατάλληλη
εκπαίδευση. Για να σταδιοδρομήσει κάποιος στον Στρατό πρέπει “να το λέει η
ψυχή του”. Να μπορεί να επικοινωνεί με ανθρώπους διαφορετικούς, να χειρίζεται
ψύχραιμα απρόβλεπτες καταστάσεις, με γνώμονα το δίκαιο και τη λογική. Θα
πρέπει να μπορεί να παίρνει πρωτοβουλίες και αποφάσεις και να αναζητά διαρκώς
τη γνώση, π.χ. ξένες γλώσσες και νέες τεχνολογίες, που είναι απαραίτητες για
τον στρατιωτικό του σήμερα».

Όσον αφορά τα υπέρ και τα κατά του επαγγέλματος, ο κ. Παπαθεοδοσίου
επισημαίνει: «Εξαρτάται τι θεωρεί ο καθένας πλεονέκτημα ή μειονέκτημα στο
επάγγελμά του. Κατά γενική ομολογία πάντως “κατά” είναι οι συχνές
μετακινήσεις.

Ωστόσο πρόσφατα διάβασα, πως μια πρωτοετής σπουδάστρια της Σχολής Ευελπίδων
θεωρούσε τις συχνές μετακινήσεις πλεονέκτημα. Συνήθως όμως οι συχνές
μετακινήσεις έχουν επιπτώσεις στην οικογένεια και κυρίως στα παιδιά, που
πρέπει να αλλάζουν συνεχώς φίλους, σχολεία και συνήθειες. Στα θετικά του
επαγγέλματος είναι η δυνατότητα που δίνεται στον στρατιωτικό, από τα πρώτα του
χρόνια μάλιστα, να σπουδάσει σε πανεπιστήμια και σχολές στην Ελλάδα και στο
εξωτερικό και να αποκτήσει εμπειρίες εντός και εκτός συνόρων».

«Ο Στρατός – καταλήγει ο κ. Παπαθεοδοσίου – είναι μικρογραφία της κοινωνίας
μας. Διαθέτει μεγάλη γκάμα ειδικοτήτων. Υπάρχουν στρατιωτικοί γιατροί,
δικηγόροι, πολιτικοί μηχανικοί, κομπιουτεράδες, τεχνίτες, πιλότοι, καταδρομείς
κ.λπ. Ο στρατιωτικός υπηρετεί σε γραφείο, στο ύπαιθρο, σε μεγάλες πόλεις, σε
μικρά χωριά, στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό. Υπηρετεί παντού, οπουδήποτε χρειαστεί».

ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ

Διαρκείς μετεκπαιδεύσεις εντός και εκτός Ελλάδος

Ηλίας Καραγιαννάκης, προϊστάμενος Γραφείου Από Αέρος Ελέγχου των Ραδιοβοηθημάτων της Πολεμικής Αεροπορίας

«Συνειδητή επιλογή μου ήταν να ενταχθώ ως τεχνικός υπαξιωματικός στους κόλπους
της Πολεμικής Αεροπορίας» τονίζει ο ανθυπασπιστής Ηλίας Καραγιαννάκης,
προϊστάμενος Γραφείου Από Αέρος Ελέγχου των Ραδιοβοηθημάτων της ΠΑ της
112ΠΜ/ΔΥΠ, επισημαίνοντας ότι μετά τη διετή φοίτησή του στη ΣΤΥΑ «με διαρκείς
μετεκπαιδεύσεις εντός και εκτός Ελλάδος, όπως η πλειονότητα των τεχνικών του
Σώματος, ελάμβανα τις απαραίτητες γνώσεις στις πιο επίκαιρες συναφείς
τεχνολογίες, ώστε να διατηρώ το απαραίτητο γνωστικό επίπεδο για την υποστήριξη
του μοντέρνου και σύγχρονου υλικού της ΠΑ».