Επιμένει στα λάθη του

Σήμερα κιόλας, πρωί-πρωί, ο Σρέτσκο Κάτανετς πρέπει να κατέβει στην Πλατεία
Αλεξάνδρας και αφού βγάλει τις γεμάτες χάρη φωτογραφίες με φόντο την πλαζ
Βοτσαλάκια ή παίζοντας με τον σκύλο, να χτυπήσει την πόρτα του προέδρου. «Θέλω
μεταγραφές» να επαναλάβει, μήπως και συγκινηθεί ο Σ. Κόκκαλης και βάλει το
χέρι στην τσέπη. Δύσκολο εγχείρημα…

Μήπως όμως είναι ευκολότερο από το να προσπαθήσει να βάλει τάξη στο άναρχο
σύνολο που κατέβασε χθες στη Ριζούπολη ο κόουτς; Γιατί τώρα, τελευταία, δεν
μας τα λέει καλά ο Κάτανετς. Στο ντέρμπι με τον ΠΑΟ, μπολιασμένος για τα καλά
με ελληνικές συνήθειες, είτε σηκωνόταν από τον πάγκο είτε φρόντιζε να
διαμαρτυρηθεί από απόσταση ανάσας στον επόπτη. Και στο φινάλε τα βέλη
συγκέντρωσε ο εύκολος στόχος, ο διαιτητής Βασσάρας. Στον Αγγελάκη, όμως, τι να
πει ο Κάτανετς; Για τα λεπτά της καθυστέρησης; Εδώ τρία έδειξε ο «τέταρτος»,
κοντά στο πεντάλεπτο αποφάσισε να βάλει «τέλος» στο παιχνίδι ο διαιτητής.

Το άσχημο για τον Κάτανετς δεν είναι ότι ήρθε το 1-1 με την Ξάνθη. Το κακό είναι ότι φαίνεται να τελείωσαν οι εύκολοι αντίπαλοι

Το άσχημο για τον Σρέτσκο δεν είναι ότι ήρθε το ισόπαλο 1-1 με την Ξάνθη. Το
κακό είναι ότι φαίνεται να τελείωσαν οι εύκολοι αντίπαλοι. Με τον Ιωνικό
μπορείς να βάζεις έξι γκολ, με την Παναχαϊκή να δείχνεις… μυδράλιο με
επτάρα, κόντρα όμως σε σοβαρούς αντιπάλους φανερώνεις την αξία σου και την
πρόοδο που έκανες. Στις γιορτές το χαλάρωμα στου Ρέντη ήταν πρωτοφανές. Ημέρες
αρκετές για ξεκούραση και όταν επανήλθαν οι παίκτες στις υποχρεώσεις τους τα
πράγματα ήταν ολότελα διαφορετικά. Με τον ΠΑΣ το 2-1 ήταν καχεκτικό, στο
ντέρμπι ήρθε η ήττα, με την Ξάνθη ο Ολυμπιακός γνώρισε τι σημαίνει να
γκρεμίζεσαι από την κορυφή. Τα σημάδια είχαν προειδοποιήσει, τους οιωνούς,
ωστόσο, τους αγνόησε ο Σλοβένος προπονητής. Συνέχισε δε τα δικά του…

Το σύστημά του που τόσο υπερασπίζεται, το 3-6-1, χώρεσε ακόμη έναν κυνηγό
(Αλεξανδρής), γκολ όμως δεν είδαμε. Μόνο όταν μπήκε ο Χούτος «κουνήθηκε» η
«κόκκινη» επίθεση, ήταν όμως αργά. Απλά ο Λάμπρος φάνηκε ζωντανός σε μια ομάδα
που ψυχορραγούσε… Χωρίς δύναμη και νεύρο. Και με τα όπλα, περίπου,
σκουριασμένα. Γιατί ξέρετε τι σημαίνει να έχεις Τζόλε και Γιαννακόπουλο,
δηλαδή, φτερούγες ικανές να πνίξουν κάθε άμυνα και να δοκιμάζεις τους παίκτες
αυτούς «μέσα»; Ε, λοιπόν, δεν χωνεύεται με τίποτα!

Είπαμε όμως. Η λύση θα έρθει από τον… Νόβακ. Ή όποιον άλλον πείσει ο
Κάτανετς να του φέρουν. Αν πείσει. Και αν του φέρουν. Διότι και η διοίκηση, με
το «στοπ οι μεταγραφές», έδειξε ότι αφήνει την ομάδα στην τύχη της,
βαυκαλιζόμενη ότι διαθέτει (ακόμη;) το καλύτερο υλικό, ενώ φόρεσε ένα μεγάλο
«καπέλο» στον προπονητή.

Να τα βγάλει πέρα μόνος ο Κάτανετς; Το πιθανότερο. Η λέξη «βέτο» και το ύψωμα
της φωνής, μάλλον, δεν θα αρέσουν στον προπονητή…

Απέκτησε ειδικότητα και στα φονικά τάκλιν!

Ο Άντζας ήδη θα έπρεπε να μετρά αγωνιστικές ποινής και να ευχαριστεί τον Θεό που δεν έκοψε την μπάλα σε έναν συνάδελφό του

Το χθεσινό ματς Ολυμπιακού – Skoda Ξάνθης απέδειξε το εξής: ο Νίκος Αγγελάκης,
ρέφερι της συνάντησης, πρέπει να τρέφει μεγάλη συμπάθεια στον Παρασκευά Άντζα!
Όλα κι όλα… Αυστηρός με όλους μπορεί να είναι ο συγκεκριμένος διαιτητής, με
τον υψηλόσωμο παίκτη του Ολυμπιακού, όμως, φαίνεται να μαλακώνει. Και να
συμβιβάζεται, να ρίχνει νερό και να νοθεύει τον ήχο της σφυρίχτρας του. Πριν
από δύο εβδομάδες, στο παιχνίδι Ολυμπιακού – ΠΑΣ, ο Άντζας έκανε χέρι μέσα
στην περιοχή, η μπάλα… ταξίδευε ώρα, ωστόσο θεωρήθηκε «ακούσιο». Στη
συνέντευξη Τύπου, ο Άντζας έλεγε περίπου «δεν ξέρω, δεν απαντώ», νομίζοντας
ίσως ότι οι ερωτήσεις αφορούν δημοσκόπηση. Με Αγγελάκη εκ νέου στο τερέν, ο
Πάρης ή… «Βούλης» για τους φίλους του, έδειξε το κακό του πρόσωπο. Με τα
νεύρα… σπασμένα και χωρίς φρένα, δοκίμασε τάκλιν κοντά στη γραμμή του
πλαγίου άουτ. Το να σημάδευε μπάλα, καλό θα ήταν. Έλα όμως που παραλίγο να
«κόψει» τα πόδια του Στέλιου Σφακιανάκη; Ανάλογο μαρκάρισμα, αντιμετωπίζεται
ως εξής: σκυφτό το κεφάλι από τον παίκτη που έκανε το φάουλ και ο διαιτητής
δεν χρειάζεται καν να βγάλει κάρτα. Θα έχει ένα και μόνο χρώμα. Το κόκκινο. Ο
Άντζας δεν είδε ούτε κίτρινη! Γλίτωσε και επέστρεψε, καμαρωτός-καμαρωτός για
το κατόρθωμά του στο κέντρο του γηπέδου. Για να συνεχίσει τη δράση του,
προφανώς… Κρίμα.

Οι θαυμαστές του Άντζα μπορούν να λένε διάφορα: πως διαθέτει δυνάμεις,
καλύπτει χώρους, αρέσει στους προπονητές γιατί παίζει σε αρκετές θέσεις, ότι
δικαιούται θέση στην Εθνική. Στον αντίποδα, υπάρχει η πραγματικότητα: ο
παίκτης ήδη θα έπρεπε να μετρά αγωνιστικές ποινής και να ευχαριστεί τον Θεό
που δεν κατέστρεψε μια καριέρα συναδέλφου σηκώνοντας τα δύο του πόδια σαν
τσεκούρια. Όταν όμως μια ενέργεια δεν τιμωρείται, σύντομα το υπέρμετρο πάθος
θα μετατραπεί προσεχώς σε νοοτροπία ατιμωρησίας. Και – δυστυχώς – στην Ελλάδα,
οι ποδοσφαιριστές των μεγάλων ομάδων λειτουργούν όπως ο αφέντης στο σπίτι του.
Χωρίς να δίνουν λογαριασμό. Γιατί γνωρίζουν ότι δεν θα (τον) πληρώσουν…