Οι περίοικοι γκρέμισαν την περίφραξη στο Πεδίον του Άρεως

Τα έριξαν. Μετά τον λόφο του Φιλοπάππου, κάτοικοι έριξαν χθες και τα κάγκελα που είχαν τοποθετηθεί στις εισόδους του Πεδίου του Άρεως, διαμαρτυρόμενοι για την υποβάθμισή του

Νέο «όχι» στα κάγκελα που μπαίνουν στα πάρκα είπαν χθες κάτοικοι της
Αθήνας. Αυτή τη φορά έριξαν την περίφραξη που είχε μπει στις εισόδους του
Πεδίου του Άρεως, ύστερα από λαϊκή συνέλευση που πραγματοποίησαν στο άγαλμα
του Κωνσταντίνου.

Πρόκειται για τη δεύτερη «δυναμική» αντίδραση κατοίκων, μέσα σε τρεις μήνες,
για τους ελεύθερους χώρους της Αθήνας που περιφράσσονται. Βέβαια η απόφαση που
πήρε χθες η λαϊκή συνέλευση στο Πεδίον του Άρεως ήταν να μην γκρεμιστεί όλη η
περίφραξη – όπως έγινε πρόσφατα στου Φιλοπάππου – αλλά μόνο τα κάγκελα που
έχουν κλείσει τις εισόδους του πάρκου. Όπως κι έγινε. Πραγματοποιώντας πορεία
γύρω από το πάρκο οι… νεώτεροι αφαιρούσαν τα κάγκελα από τις εισόδους.

«Τι θα γίνει σε περίπτωση σεισμού; Ο κόσμος θα τρέχει να βρει ανοιχτή είσοδο;
Μας στερούν τον περίπατό μας», διαμαρτύρονταν οι περίπου 300 κάτοικοι διαφόρων
ηλικιών που παρά το ψιλόβροχο είχαν μαζευτεί στο πάρκο. «Με τα κάγκελα μας
αναγκάζουν να κάνουμε ολόκληρο κύκλο για να πάμε στις δουλειές μας. Εμποδίζουν
την πρόσβαση του κόσμου», τονίζει στα «ΝΕΑ» η κ. Σάντρα Βρέτα που μένει στην
περιοχή και συμμετείχε στη συνέλευση.

Σύμφωνα με τους περιοίκους που βρέθηκαν στη συγκέντρωση, «με την περίφραξη των
εισόδων το… ποτήρι ξεχείλισε. Το πάρκο είναι πολλά χρόνια υποβαθμισμένο και
εγκαταλελειμμένο». Πολλοί απ’ αυτούς που μίλησαν στη συνέλευση θυμήθηκαν τις
παλιές… καλές ημέρες πριν από δεκαετίες. Μία ηλικιωμένη κυρία έλεγε ότι
κάποτε υπήρχαν φύλακες που πρόσεχαν ακόμα και τα μικρά παιδιά που έπαιζαν.
Κάποιος άλλος απ’ τους κατοίκους θυμόταν ότι κάποτε «υπήρχε λίμνη με πάπιες.
Τώρα ούτε οι βρύσες δεν έχουν νερό…».

«Τα τελευταία χρόνια η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο, λέει η κ. Ρούλα
Μπούκα που επί 30 χρόνια μένει δίπλα στο Πεδίον του Άρεως. «Μας βάζουν τώρα
και κάγκελα να μην μπορούμε να περάσουμε απ’ το πάρκο; Άλλα πράγματα πρέπει να
φτιάξουν. Να βάλουν φωτισμό, καινούργιες παιδικές χαρές. Να φροντίζουν τους
κήπους. Γι’ αυτά διαμαρτυρόμαστε».

Τα περισσότερα συνθήματά τους – αρκετά ευρηματικά – αφορούσαν βέβαια την
περίφραξη. «Πάρκο χωρίς κάγκελα, ανοιχτό για το λαό, καθαρό σαν το Μετρό» ή
«Ανοίξτε το πάρκο», «Το πάρκο ανήκει σε όλους».

Αρκετοί έθιξαν και το θέμα της καθαριότητας, αναφερόμενοι και στο πρόσφατο
παράδειγμα του παζαριού που άφησε πίσω του σκουπίδια.