Προβάδισμα Κληρίδη, αλλά…

Καθώς τα χρονοδιαγράμματα της πιο σοβαρής ίσως προσπάθειας επίλυσης του
Κυπριακού συμπίπτουν και ημερολογιακά με τις προεδρικές εκλογές στην Κύπρο,
αξίζει να ανακαλέσει κανείς στη μνήμη όσα διαδραματίστηκαν στην προεκλογική
περίοδο του 1993.

Κληρίδης – Μαρκίδης. Όποιος από τους δύο περάσει στον δεύτερο γύρο, είναι βέβαιο πως θα πάρει και τις ψήφους του άλλου

Και τοτε, οπως και τωρα, ο γενικος γραμματεας των Ηνωμενων Εθνων Μπουτρος
Γκαλι ειχε παρουσιασει ενα σχεδιο επιλυσηςτου Κυπριακου, το οποιο εμεινε
γνωστο στην ιστορια ως «ιδεες Γκαλι». Απερχομενος προεδρος ηταν ο Γιωργος
Βασιλειου, στενος σημερα πολιτικος φιλος και υποστηρικτης του Γλαυκου Κληριδη.
Τοτε ομως ο Γλαυκος Κληριδης ηταν στην αντιπολιτευση και ο κυριος αντιπαλος
του Γ. Βασιλειου.

Και τοτε, οπως και τωρα, ειχε αναπτυχθει μια εντονη διελκυστινδα μεταξυ
εκεινων που ειχαν ως πολιτικη τη συζητηση και διαπραγματευση των ιδεων Γκαλι
και εκεινων που απερριπταν ασυζητητι το σχεδιο. Μεταξυ εκεινων που απερριπταν
το σχεδιο ηταν και ο Γλαυκος Κληριδης, ο οποιος υποσχομενος οτι «θα
ενταφιασει» τις ιδεες Γκαλι, καταφερε να εξασφαλισει τη συνεργασια του
Δημοκρατικου Κομματος, του αειμνηστου Σπυρου Κυπριανου, και να κερδισει τις
εκλογες με μικρη διαφορα ψηφων.

Αν ολα αυτα εχουν ενα νοημα σημερα, ειναι για να δουμε αν στον ενα μηνα
προεκλογικης εκστρατειας που θα ακολουθησει ως τις 16 Φεβρουαριου, η
διεκδικηση της εξουσιας και η προεκλογικη αντιπαραθεση θα πληξουν και ποσο τις
διαπραγματευτικες προσπαθειες.

Στην άλλη πλευρά. Σημερα ο κ. Κληριδης βρισκεται στην αλλη πλευρα και
εχοντας στα πεπραγμενα του τη μεγαλη επιτυχια της Κοπεγχαγης, ζητα αλλους
δεκαεξι μηνες προεδρικης θητειας για να ολοκληρωσει – κατα το επιτελειο του –
το εργο του, επιτυγχανοντας και τη λυση του Κυπριακου.

Η στρατηγικη του μονου εθνικου ηγετη, ο οποιος μπορει να χειρισθει το Κυπριακο
τις κρισιμες ωρες και δεν προκειται να αντιπαρατεθει με τους αντιπαλους του,
διοτι δεν ειναι η ωρα των κομματων αλλα της ενοτητας των πολιτικων δυναμεων
για τη λυση του Κυπριακου που χαραξε το επιτελειο του, παρουσιαζε σημαντικες
πιθανοτητες επιτυχιας μεχρι που ο πιο στενος του συνεργατης, ο γενικος
εισαγγελεας Αλεκος Μαρκιδης, την αμφισβητησε εμπρακτως.

Υπεβαλε και ο ιδιος προεδρικη υποψηφιοτητα, τραυματιζοντας τη μοναδικοτητα του
κ. Κληριδη και τη γραμμη της αναγκαιοτητας της υποψηφιοτητας λογω επικειμενων
δραματικων εξελιξεων, αφου ο κ. Μαρκιδης δεν φαινεται να συμμεριζεται τη
λογικη της υποψηφιοτητας Κληριδη των 16 μηνων. Προκαλεσε ακομα κριση στους
κολπους του Δημοκρατικου Συναγερμου, την υποστηριξη των οπαδων του οποιου
διεκδικουν τωρα και οι δυο.

Η διπλή υποψηφιότητα. Το ερωτημα ποιος θα περασει στον δευτερο γυρο, αν
υπαρξει, απανταται απο τις μεχρι τωρα δημοσκοπησεις υπερ του κ. Κληριδη.
Οποιος παντως και να περασει, δεν πρεπει να υπαρχει καμια αμφιβολια πως στον
δευτερο γυρο οι ψηφοι του ενος θα προστεθουν σ’ εκεινες του αλλου.

Οι πιο καχυποπτοι μαλιστα προχωρουν ακομα περισσοτερο και – αποδιδοντας
κινητρα – υποστηριζουν πως αυτη η διπλη υποψηφιοτητα θα αυξησει τελικως τις
πιθανοτητες εκλογης του προεδρου Κληριδη – αν ειναι αυτος στον δευτερο γυρο –
διοτι η υποψηφιοτητα Μαρκιδη εμφανιζεται να συλλεγει ψηφους και απο αλλους χωρους.

Η υποψηφιοτητα Μαρκιδη δεν ηταν η μονη ανατροπη σ’ ενα προεκλογικο σκηνικο που
χαρακτηριζεται – πρεπει να ομολογησει κανεις – ως τωρα απο μια μαλλον ηπια αντιπαραθεση.

Η αυτονομη υποψηφιοτητα του προεδρου του Κινηματος Σοσιαλδημοκρατων Γ. Ομηρου,
που στο τελος του περσινου καλοκαιριου εμφανιζοταν ως ενας νεος πολος,
απεσυρθη και οι Σοσιαλδημοκρατες επεστρεψαν στην τριμερη συνεργασια με ΑΚΕΛ
και ΔΗΚΟ οταν ο Δημοκρατικος Συναγερμος ταχθηκε υπερ της υποψηφιοτητας Κληριδη
με το αιτιολογικο των «δραματικων εξελιξεων» στο Κυπριακο.

Τάσος Παπαδόπουλος.Υποστηρίζει πως ο Κληρίδης δεν είναι ο μόνος που μπορεί να διαπραγματευτεί και να λύσει το Κυπριακό

«Πολιτική δολιοφθορά». Ο κ. Ομηρου κατηγγειλε πολιτικη δολιοφθορα,
τεχνασματα και τυχοδιωκτισμο της ηγεσιας του Συναγερμου και υποστηριξε την
υποψηφιοτητα του Τασου Παπαδοπουλου. Ετσι το μετωπο της αντιπολιτευσης τελικως
παιρνει σαρκα και οστα. Το αθροισμα των κομματικων ψηφων των τριων κομματων
βγαζει προεδρο απο τον πρωτο γυρο και στοχος τωρα του μετωπου – χωρις να
διατυμπανιζεται – ειναι ακριβως η συσπειρωση των δυναμεων τους ωστε ν’
αγγιξουν αυτη τη δυνατοτητα.

Ποσο εφικτος ομως ειναι αυτος ο στοχος; Τα κομματικα επιτελεια των τριων
κομματων δεν ανοιγουν τα χαρτια τους στο θεμα αυτο, διοτι αναμφιβολα οι
εξελιξεις των τελευταιων μηνων – η αποφαση της Κοπεγχαγης και η συνεχιζομενη
πρωτοβουλια των Ηνωμενων Εθνων για την επιλυση του Κυπριακου – ευνοουν
περισσοτερο τον κ. Κληριδη.

«Κατασκευασμένες». Με αυτο ακριβως συνδεεται δεσποζουσα
επιχειρηματολογια της προεκλογικης εκστρατειας. Απο την πλευρα του κ.
Παπαδοπουλου υποστηριζεται οτι οι εξελιξεις που επικαλειται ο κ. Κληριδης και
το επιτελειο του, για να δικαιολογησει τη νεα υποψηφιοτητα του προεδρου, αν
δεν ειναι κατασκευασμενες (σαφεις αιχμες για ξενα κεντρα προς τα οποια ο κ.
Κληριδης εχει ενδεχομενως αναλαβει δεσμευσεις) δεν ειναι και τοσο δραματικες.
Ουτε ο κ. Κληριδης ειναι ο μονος που μπορει να διαπραγματευθει και να λυσει το Κυπριακο.

Ο κ. Παπαδοπουλος ειναι απορριπτικος και τυχον εκλογη του θα οδηγησει σε
ναυαγιο το σχεδιο Αναν, απαντα η πλευρα του κ. Κληριδη, ενω ο ιδιος ο κ.
Μαρκιδης κατηγορει τον κ. Παπαδοπουλο για διαπραγματευτικες τακτικες
περιχαρακωσης που δεν μπορουν να οδηγησουν τις συνομιλιες σε αποτελεσμα.

Ακομα ο Δημοκρατικος Συναγερμος προσαπτει στον κ. Παπαδοπουλο παλαιοκομματισμο
και επικαλειται οτι ο υποψηφιος της αντιπολιτευσης δεν μπορει να λειτουργησει
στο νεο διεθνες περιβαλλον.

Οπως και να εχουν τα πραγματα ουδεις μπορει να αμφισβητησει πως η προεκλογικη
περιοδος, αλλα ισως και το αποτελεσμα, υποκειται στην επιρροη μη σταθερων
παραγοντων αυτη την ωρα. Διοτι οι συνομιλιες για το Κυπριακο και η προεδρικη
αναμετρηση ειναι συγκοινωνουντα δοχεια, οσο και αν η πολιτικη ηγεσια λεει πως
εχει την ωριμοτητα και την ευθυνη να τα διαχωριζει.