ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΑΡΩΤΣΟΣ «Όλη μου η εμπειρία στη Δάδα»

«Ελπίζω η δουλειά μου στη Δάδα να αποτελέσει τη σπίθα για τους νεώτερους βιομηχανικούς σχεδιαστές», λέει στα «ΝΕΑ» ο σχεδιαστής της Ολυμπιακής Δάδας, Ανδρέας Βαρώτσος

Με «καταγωγή» από το βιομηχανικό ντιζάιν, ο Ανδρέας Βαρώτσος μπήκε ξαφνικά στη
ζωή μας ως ο σχεδιαστής της Δάδας που θα μεταφέρει την Ολυμπιακή Φλόγα στις
πέντε ηπείρους. Κι όμως εκείνος «σχεδιάζει» την καθημερινότητά μας εδώ και 19
χρόνια, καθώς δραστηριοποιείται στον σχεδιασμό επίπλων, ηλεκτρικών συσκευών,
ιατρικών μηχανημάτων, έως και περιπτέρων!

Ήδη ο 46χρονος δημιουργός έπεσε και πάλι στη δουλειά για να δώσει «σάρκα και
οστά» στο βραβευμένο του σχέδιο, το οποίο ξεκίνησε πριν από έναν χρόνο. Πηγή
έμπνευσής του, το φύλλο της ελιάς, γιατί «είναι το δέντρο που έχει μέσα του
όλη την Ελλάδα, αλλά και όλα τα νοήματα που ορίζουν την Ειρήνη. Ήταν μεγάλη η
πρόκληση να συμμετάσχω στη διαδικασία και προσπάθησα να συμπεριλάβω όσο
περισσότερα στοιχεία του ελληνικού πολιτισμού», εξηγεί στα «ΝΕΑ».

Όταν πήρε την πρόσκληση, ως ένας από τους 21 γλύπτες και σχεδιαστές που
επιλέχθηκαν από την Οργανωτική Επιτροπή (τελικά υπήρξαν 13 συμμετοχές),
ρίχτηκε στη μάχη και όταν λίγο πριν από τα Χριστούγεννα πληροφορήθηκε το
αποτέλεσμα… «ήταν το καλύτερο χριστουγεννιάτικο δώρο που έχω πάρει ποτέ»,
όπως λέει. «Μετά τη χαρά, συνειδητοποίησα και το μέγεθος της ευθύνης»,
γνωρίζοντας ότι η ξύλινη και μεταλλική του Δάδα θα διανύσει μόνο στην Ελλάδα
2.300 χλμ. και θα περάσει από τα χέρια 6.900 λαμπαδηδρόμων, θα κάνει 2.431
χλμ. με αυτοκίνητο, 1.480 ναυτικά μίλια με ελικόπτερο και 371 με πλοίο.

Δεν είναι ίσως τόσο διάσημος όσο ο διεθνώς αναγνωρισμένος αδελφός του, Κώστας,
όμως ο Ανδρέας Βαρώτσος στράφηκε προς το βιομηχανικό ντιζάιν (με σπουδές στην
Ιταλία), γιατί θα είχε τη δυνατότητα να σχεδιάζει «οτιδήποτε παράγεται από μια
βιομηχανία και απευθύνεται στον άνθρωπο. Από μια καρφίτσα μέχρι ένα
αεροπλάνο». Μέχρι σήμερα σχεδίασε «από έπιπλα μέχρι ρομπότ για άτομα με
ειδικές ανάγκες. Ποτέ όμως όπλα».

Πόσο απέχει ο σχεδιασμός επίπλων από εκείνον της Ολυμπιακής Δάδας; «Ο
σχεδιασμός οποιουδήποτε αντικειμένου έχει έναν κοινό τόπο. Όμως και
λειτουργικά και φορμαλιστικά έχει τις δικές του παραμέτρους. Ο πολιτισμικός
παράγοντας είναι πολύ σημαντικός. Διαφορετικά πολιτιστικά μηνύμητα θα πρέπει
να μεταδίδει μια καρέκλα και διαφορετικά μια δάδα».

Η διάκριση θα σημάνει και μια στροφή στην καριέρα του; «Στη Δάδα συμπυκνώνεται
όλη η εμπειρία μου. Πάνω σ’ αυτήν βρίσκεται τα απόσταγμα αυτού που λέμε
“πραγματικό αντικείμενο”. Όποτε συμβαίνει αυτό, οπωσδήποτε ανοίγονται νέα δεδομένα».

Μετά τον «Δρομέα»…

«Με τον αδελφό μου, Κώστα, μεγαλώσαμε μαζί και δημιουργικά και παρακολούθησε ο
ένας τη δουλειά του άλλου. Μας ενώνουν πολλοί κοινοί άξονες, που μπορώ να πω
ότι ορίζουν και μια νέα αντίληψη του τι σημαίνει ντιζάιν στην Ελλάδα και του
τι σημαίνει τέχνη. Μετά τον “Δρομέα” στην Ελλάδα όλα ήταν διαφορετικά. Θα
είναι διαφορετικά και στο ντιζάιν μετά τη Δάδα;».