Το τέλος της αντεκδίκησης

Ο Τζορτζ Ράϊαν, ο κυβερνήτης του Ιλινόι που άδειασε τα κελιά των
μελλοθανάτων, δεν είναι ο ιδανικός κήρυκας υπέρ της κατάργησης της ποινής του
θανάτου. Στην απόφασή του να μετατρέψει την ποινή του θανάτου για όλους τους
θανατοποινίτες σε ισόβια θα μπορούσε να αντιτάξει κανείς ότι ήταν μια κυνική
απόπειρα να αποκαταστήσει την πολιτική φήμη του, η οποία έχει τρωθεί από ένα
σκάνδαλο διαφθοράς. Όμως μπορούμε βασίμως να αμφιβάλλουμε ότι το κίνητρο του
κυβερνήτη Ράιαν ήταν αποκλειστικά ιδιοτελές. Οι ενέργειές του δείχνουν ότι δεν
επρόκειτο για μια απόφαση της τελευταίας στιγμής, αλλά για μια προοδευτική
διαδικασία η οποία άρχισε το 2000, όταν επέβαλε μορατόριουμ στις θανατικές
ποινές στην Πολιτεία του. Ίσως το παράδειγμά του να οδηγήσει και άλλες
αμερικανικές Πολιτείες στην επανεξέταση ενός συστήματος που βασίζεται στην ωμή
αντεκδίκηση.