Οι Τούρκοι προετοιμάζονται σιωπηρά για τον πόλεμο

Στον μακρύ και ίσιο δρόμο, ανάμεσα σε χωράφια με βαμβάκι, παράλληλα με τα
συριακά σύνορα, οι σιλουέτες των καμιονιών ξεχωρίζουν από μακριά: μια φάλαγγα
από στρατιωτικά οχήματα, συνολικά είκοσι πέντε, φορτωμένα έως επάνω, προχωρούν
αργά προς την κατεύθυνση του Ιράκ. Στο στρατόπεδο στο Σιλόπι, τελευταία πόλη
πριν από το μεθοριακό Χαμπούρ, στρατιώτες κτίζουν ένα τείχος γύρω από τη βάση.

Παρά την επιμονή της Ουάσιγκτον, η τουρκική κυβέρνηση αρνείται να δεσμευθεί,
υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία θα περιμένει το πόρισμα των επιθεωρητών του ΟΗΕ
προκειμένου να πάρει την απόφασή της. Στο μεταξύ, ο Τούρκος πρωθυπουργός
Αμπντουλάχ Γκιουλ προειδοποιεί ότι «μια στρατιωτική επιχείρηση θα έχει πολύ
σημαντικές αρνητικές συνέπειες στην ασφάλεια και τη σταθερότητα της περιοχής,
πολιτικά και οικονομικά».

Παρ’ όλα αυτά, η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο. Ήδη έχει ανακοινώσει ότι
θα τριπλασιάσει τη στρατιωτική παρουσία της στο Βόρειο Ιράκ. «Δεν θέλουμε να
αιφνιδιαστούμε αν ξεσπάσει μια σύγκρουση στα σύνορά μας», λέει ο Χουσεΐν
Μπασκάγια, νομάρχης της περιφέρειας Σιρνάκ. Το 1991, με την προέλαση των
ιρακινών στρατευμάτων, μισό εκατομμύριο Ιρακινοί Κούρδοι είχαν συγκεντρωθεί
στα τουρκικά σύνορα. Αυτή τη φορά, η Άγκυρα σχεδιάζει να επέμβει άμεσα στο
Βόρειο Ιράκ, προκειμένου να αποτρέψει μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών.

Για την ώρα, οι αμερικανοτουρκικές συνομιλίες συνεχίζονται. Οι Αμερικανοί
επιμένουν, αλλά και ανησυχούν μήπως δεν προφτάσουν να πείσουν εγκαίρως τους
Τούρκους να αποδεχθούν την ανάπτυξη αμερικανικών στρατευμάτων. Η Τουρκία
διεκδικεί αποζημιώσεις για τις οικονομικές απώλειες που θα υποστεί σε
περίπτωση πολέμου, οι οποίες υπολογίζονται σε 28 δισ. δολάρια. Και έχει ήδη
χαράξει την «κόκκινη γραμμή» που καθορίζει τα εθνικά της συμφέροντα. Είναι
αποφασισμένη να αποτρέψει την ίδρυση ενός κουρδικού κράτους στο Βόρειο Ιράκ
και δεν θέλει να πέσουν τα πετρέλαια του Κιρκούκ στα χέρια των Ιρακινών
Κούρδων.

Κουρδικοί φόβοι

Σύμφωνα με τον Κεντάλ Νεζάν, πρόεδρο του Κουρδικού Ινστιτούτου του Παρισιού,
οι Ευρωπαίοι πρέπει να ζητήσουν από την Τουρκία τρία πράγματα. Πρώτον, να
αναγνωρίσουν στους Κούρδους του Ιράκ και της Τουρκίας τα ίδια δικαιώματα που
διεκδικεί η Άγκυρα για την τουρκική μειονότητα της Κύπρου. Δεύτερον, να
σεβαστούν τα διεθνή σύνορα, να εγκαταλείψουν κάθε εδαφική διεκδίκηση στο Ιράκ
και να μην επέμβουν στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας αυτής. Τρίτον, να
αποδεχθούν την κυριαρχία της πολιτικής εξουσίας επί της στρατιωτικής και να
μειώσουν τις υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες, που απορροφούν το 5,14% του
προϋπολογισμού. Τι νόημα έχει να διαπραγματεύεται επί μήνες η Τουρκία μια
ευρωπαϊκή ενίσχυση ύψους 170 εκατομμυρίων ευρώ για την αναδιάρθρωση της
οικονομίας της, όταν σε ένα χρόνο (το 2001) δαπανά 8,9 δισεκατομμύρια ευρώ για
την αγορά όπλων;