Κάτω από τη μύτη των σκοπευτών

Αχμάντ Ιχμπασέχ. Είδε ξανά τη μητέρα του, Αϊλίν Σάτον, έπειτα από τριάμισι χρόνια

Ξημερώματα Πρωτοχρονιάς, ο 15χρονος Αχμάντ Ιχμπασέχ βγήκε
ακροπερπατώντας από το σπίτι τού πατέρα του, στη Δυτική Όχθη. Ήταν η αρχή ενός
μυθιστορηματικού ταξιδιού, που τον οδήγησε τελικά, μέσα από τα ισραηλινά
οδοφράγματα, κάτω από τη μύτη των ελεύθερων σκοπευτών, στη Νότια Ουαλία, στη
μητέρα του που είχε να δει τριάμισι χρόνια.

Οι γονείς του Αχμάντ, Αϊλίν Σάτον και Καμάλ Ιχμπασέχ παντρεύτηκαν το 1980,
όταν ο Ιχμπασέχ εργαζόταν ως εστιάτορας στο Κάρντιφ. Έκαναν τέσσερα παιδιά.
Πριν από πέντε χρόνια, όμως, ο Ιχμπασέχ αποφάσισε ότι ήθελε να επιστρέψει στη
γενέτειρά του, τη Ναμπλούς. Η Σάτον πήρε την κηδεμονία των παιδιών. Αλλά ήθελε
να έχουν επαφή με τον πατέρα τους. Γι’ αυτό και το 1999 συμφώνησε να τον
επισκεφθούν. Ο Ιχμπασέχ, όμως, υποχρέωσε την πρώην σύζυγό του να φύγει μόνη.
Από τότε πέρασαν τριάμισι χρόνια. Γεμάτα στερήσεις και φόβο. Τη διαφυγή του, ο
Αμάντ τη σχεδίαζε από καιρό. Δεν είχε πει τίποτε σε κανέναν. Η οργή του πατέρα
του, όμως, ήταν μόνο ένα από αυτά για τα οποία είχε να ανησυχεί. Πολλές φορές
στο παρελθόν είχαν ανοίξει πυρ εναντίον του οι Ισραηλινοί στρατιώτες, επειδή
βρισκόταν στον δρόμο ενώ απαγορευόταν η κυκλοφορία.

Αυτή τη φορά, η τύχη ήταν με το μέρος του. Πήγε στον σταθμό των λεωφορείων και
τρία ισραηλινά οδοφράγματα αργότερα βρισκόταν στη Ραμάλα. Πήρε ένα ταξί για
την Ιερουσαλήμ. Απέμενε να φτάσει στο βρετανικό προξενείο. Οι υπάλληλοι εκεί
γνώριζαν την ιστορία του. Και όταν τηλεφώνησαν στη μητέρα του, στο Μπάρι της
Νότιας Ουαλίας, άκουσαν μόνο τρεις λέξεις: «Στείλτε τον σπίτι!». «Χαίρομαι
τόσο πολύ που επέστρεψα», έλεγε ο Αχμάντ δύο ημέρες μετά. «Ίσως να μην
εκτιμούσα τόσο πολύ την ειρήνη πριν, έπειτα όμως από τόσο καιρό μέσα στη βία…».