Όχι και… μοναδικό

Πολλοί άνθρωποι προέβλεπαν τη δεκαετία του 1990 ότι το Ίντερνετ θα έφερνε το
τέλος του έθνους-κράτους – για να μην αναφέρουμε την έκλειψη του μεσάζοντα,
τον θάνατο της βιομηχανίας της ψυχαγωγίας και τον ξεπεσμό του εκδοτικού
(έντυπου) κόσμου. Εκ των υστέρων, όλες αυτές οι προβλέψεις μοιάζει να ήσαν
αυταπάτες. Ο πραγματικός κόσμος αντιστάθηκε θαρραλέα στον Κυβερνοχώρο.

Το 2002, το έθνος-κράτος επαναβεβαίωσε αποφασιστικά τον ρόλο του στη
διακυβέρνηση του Ίντερνετ. Οι ημέρες που ο Κυβερνοχώρος εθεωρείτο ως μη έχων
σύνορα, ούτε νόμους που να τον διέπουν, ανήκουν οριστικά στο παρελθόν.
Φαίνεται σαφές τώρα ότι το Ίντερνετ δεν είναι, τελικά, τόσο ιδιαίτερο: είναι
καινούργιο αλλά όχι μοναδικό. Οι νόμοι και οι θεσμοί που κατευθύνουν τη ζωή
στη γη μπορεί και πρέπει να προσαρμοστούν ώστε να λειτουργήσουν και στον
Κυβερνοχώρο. Και όσο το δυνατόν πιο σύντομα, τόσο το καλύτερο.