Ο Βορράς τούς «γεννά», το τραγούδι τούς «διώχνει»

Πάνε τέσσερις δεκαετίες από τότε που ο επαναστατημένος νεαρός Διονύσης
Σαββόπουλος «καβάλησε» ένα φορτηγό εγκαταλείποντας τη Θεσσαλονίκη με προορισμό
τον… Νότο. Το ίδιο δρομολόγιο είχαν κάνει νωρίτερα η Κυριακή Παπαδόπουλου
(Μαρινέλλα) στην αγκαλιά του Στέλιου Καζαντζίδη, ο Στράτος Διονυσίου, αργότερα
ο Χαλκιδικιώτης Μανώλης Μητσιάς, οι Ολύμπιανς με τον Πασχάλη (Αρβανιτίδη), ο
Σταύρος Κουγιουμτζής που επανέκαμψε, και την τελευταία δεκαετία οι Κώστας
Μακεδόνας, Αντώνης Ρέμμος, Βασίλης Καρράς, Νατάσα Θεοδωρίδου, Πασχάλης Τερζής,
Δ. Βανδή κ.ά. Η Μακεδονία εξακολουθεί να τροφοδοτεί και με μουσικούς το
κέντρο. Κάποιοι επιστρέφουν αφού λάβουν το χρίσμα του επιτυχημένου, άλλοι
συνεχίζουν το δρομολόγιο Θεσσαλονίκη – Αθήνα και οι…ανθεκτικότεροι
παραμένουν πιστοί στον μονόπλευρο έρωτα για την πόλη.

Οι «Νότιοι»

Σωκράτης Μάλαμας: Όλα άρχισαν αγκαλιά με μια κιθάρα στο «Μπαλκονάκι»
του ’80 στη Θεσσαλονίκη. Συνέχισε σε ρεμπετάδικα του Αιγαίου και κατέστη
τραγουδοποιός-δημιουργός σειράς δίσκων.

Οι ρεμπέτισσες της Θεσσαλονίκης. Η Λιλή έμεινε πιστή στην πόλη, αλλά… έφυγε μονάχη. Η Μαριώ ενέδωσε στην κάθοδο και εμφανίζεται πλέον στην Αθήνα

Μαριώ: Ξεκίνησε στο πλάι του Χοντρονάκου από τις ταβέρνες της
Θεσσαλονίκης και συνέχισε με έκτακτες εμφανίσεις στην Αθήνα απ’ όπου και η
φήμη της ξεπέρασε τα σύνορα κι έγινε… έθνικ.

Μελίνα Κανά: Φιλόλογος, ερμηνεύτρια λαϊκών παραδοσιακών ήχων σε
φοιτητικά στέκια, πέρασε νοτίως σε νυχτερινά μαγαζιά και τις δισκογραφικές
εταιρείες. Όπως και η αδελφή της Λιζέτα Καλημέρη.

Ελένη Τσαλιγοπούλου: Από τη Νάουσα στην «Όμορφη νύχτα» της Θεσσαλονίκης
παρέα με το «πρώτο μπουζούκι» της, Χρήστο Μητρέντζη, ύστερα με τον Κώστα
Καλδάρα, τον Γιώργο Νταλάρα σε δίσκους και συναυλίες και τον Γιώργο Ανδρέου.

Μελίνα Ασλανίδου: Η φήμη της ξεπέρασε το «Πέτρινο» του «Μύλου» όταν
κατέβηκε στην Αθήνα ως μέλος των Απέναντι.

Οι «Βόρειοι»

Θωμάς Κοροβίνης. Ο «λόγιος» του λαϊκού τραγουδιού. Φιλόλογος, συγγραφέας, μεταφραστής, μελετητής, εμφανίζεται περιστασιακά μόνο σε συναυλίες

Θωμάς Κοροβίνης: Φιλόλογος, μελετητής, συνθέτης, συγγραφέας που
τιμήθηκε με Βραβείο Ιπεκτσί. Αισθαντική λαϊκή φωνή, ηχογραφεί τρεις δίσκους,
διδάσκει ελληνικά, μεταφράζει Τούρκους ποιητές, και εμφανίζεται κατά
διαστήματα σε συναυλίες.

«Για τους καλλιτέχνες η προς Αθήνας κάθοδος σημαίνει και πιθανότατη άνοδο που
μεταφράζεται σε ευκαιρίες συνεργασίας, γνωριμία με ευρύτερο κοινό, συναλλαγές
με παράγοντες εταιρειών και πιο βαρβάτο χαρτζιλίκι. Όταν η πόλη σου σε
αντιμετωπίζει με έναν συνδυασμό αδιαφορίας, μικροψυχίας και φτωχομπινεδισμού,
γιατί να μην αποδράσεις στην πρωτεύουσα όπου “το μέλι και το γάλα”», δηλώνει,
«αλλά… κάθε τόπος θέλει τους “φύλακές” του. Τον δρόμο της “μη ευκολίας” δεν
τον επιλέγει κανείς ασυνείδητα. Και η Θεσσαλονίκη δεν είναι αντάξια του
σύγχρονου κλίματος πνευματικής εγκατάλειψης και καλλιτεχνικής ορφάνιας που,
συν τοις άλλοις, για τη διαμόρφωσή του συντέλεσαν και όσοι πήραν τον δρόμο
τους».

Ρούλα Μανισάνου: Ηθοποιός με υψηλές φωνητικές δυνατότητες, «Άγαμη
θύτης» κι αυτή, συνεχίζει ως κορυφαία χορών αρχαίου δράματος στο ΚΘΒΕ και με
περιστασιακές εμφανίσεις, ενώ παράλληλα διδάσκει αγγλική φιλολογία.

Άκης Γεροντάκης: Βιολιστής, συνθέτης, ερμηνευτής, ενορχηστρωτής,
διευθυντής της ορχήστρας της ΕΤ3, πρωτοστάτης στις μπουάτ της δεκαετίας του
’80 με λιγοστές και επιλεγμένες πλέον εμφανίσεις.

Επιλεγμένα συνεχίζουν και οι Παναγιώτης Καραδημήτρης), Δημήτρης Νικολούδης και
οι δεξιοτέχνες του μπουζουκιού Χρήστος Μητρέντζης (υπήρξε Άγαμος θύτης,
ηγήθηκε λαϊκών συγκροτημάτων, στέριωσε στο «Πέτρινο» του «Μύλου») και οι
«μυθικοί»Σωκράτης και Καμπουρέλος, που συνεχίζουν στο υπόγειο «Μινουί»
ορφανεμένοι από τη Λιλή.

Βορείως… επιμένουν και τα συγκροτήματα Εν χορδαίς (τα μέλη του είναι
καθηγητές μουσικής), Primavera in Salonico (πρωτοεμφανίστηκαν συνοδεύοντας τη
Σαβίνα Γιαννάτου στα σεφαραδίτικα), ο συνθέτης Κώστας Βόμβολος (στέλεχος των
Primavera, και από τους μόνιμους του ΚΘΒΕ και της Πειραματικής Σκηνής της
Τέχνης), οι ροκ Τρύπες και Ξύλινα Σπαθιά και το μπλουζ συγκρότημα Blues Wire.
Με εμμονή στη Θεσσαλονίκη συνεχίζει, μαζί με την Γεωργία Συλλαίου, και ο
πιανίστας Σάκης Παπαδημητρίου.

Οι «κλασικοί»

Με διεθνή καριέρα μέσω Αθηνών συνεχίζουν πλέον και γνωστοί σολίστες της
κλασικής μουσικής, όπως ο πιανίστας Γιάννης Βακαρέλης, ο βιολιστής και
μαέστρος Άλκης Μπαλτάς, ο χορωδός – διευθυντής Αντώνης Κοντογεωργίου, ο νεαρός
βιολονίστας Γιάννης Τσιτσελίκης, o πιανίστας και συνθέτης Γιώργος Λαζαρίδης
και η πιανίστα Δόμνα Ευνουχίδου, η μόνη που επιμένει σταθερά με έδρα τη Θεσσαλονίκη.

…και οι «Πάνω-Κάτω»

Γιώργος Ζήκας: Ιδιότυπη περίπτωση αυτοδίδακτου στιχουργού, συνθέτη και
ερμηνευτή. Έδωσε τραγούδια σε Νταλάρα, Μακεδόνα, Αρβανιτάκη, αλλά απέφυγε την
εγκατάσταση στην Αθήνα. Κάνει σειρά εμφανίσεων στη Θεσσαλονίκη, όπου ψάχνει
και ψάχνεται δηλώνοντας: «Η μοίρα του Θεσσαλονικιού είναι να κατεβαίνει με τα
πόδια στην Αθήνα και να ανεβαίνει με το αεροπλάνο… Εκεί η επικοινωνία της
τέχνης με την εξουσία έχει επιτευχθεί. Εδώ η τέχνη είναι περιθώριο. Η
εσωστρέφεια της πόλης δημιουργεί όμως τοπίο όπου ευδοκιμεί η δημιουργία. Η
Θεσσαλονίκη, ευτυχώς, δεν έχει αστικοποιηθεί ακόμη, δεν έχει χάσει την
ελαστικότητά της. Όσοι μεταφέρθηκαν στην Αθήνα έχασαν το φυσικό τους πρόσωπο».

Χειμερινοί Κολυμβητές: Τομή στα μουσικά πράγματα στα τέλη του ’70 χάρη
στον ιδιότυπο στίχο και τη «σπηλαιώδη» φωνή του αρχιτέκτονα Αργύρη Μπακιρτζή.
Εμφανίζονται σποραδικά σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Νίκος Παπάζογλου: Ροκάς, ταξιδιάρης, συνθέτει, ιδρύει στούντιο (στο
πρώην θεατράκι της Μορφωτικής Ένωσης Τούμπας), παραμένει στη Θεσσαλονίκη
γράφοντας και ηχογραφώντας στο «Αγροτικόν» του. Τώρα εμφανίζεται στην Αθήνα με
τον Διονύση Σαββόπουλο.

Το δρομολόγιο «Θεσσαλονίκη – Αθήνα» ακολουθούν και ο ρεμπέτης Αγάθωνας
Ιακωβίδης, ο Δημήτρης Ζερβουδάκης, η Μαρία Φωτίου, ο Ανδρέας Καρακότας και οι Μπλε.