Ανοιχτή πληγή το «Παπαγεωργίου»

Η ιστορία του – από τη θεμελίωση έως την έναρξη της λειτουργίας του –
ξεπέρασε σε ανατροπές και αντιξοότητες ακόμη κι αυτήν του πολυθρύλητου
γεφυριού της Άρτας.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Γραφείο Βόρειας Ελλάδας

«Γεφύρι της Άρτας». Από τα 750 κρεβάτια του νοσοκομείου λειτουργούν μόνο τα 350

Το πλέον πολυσυζητημένο νοσοκομείο στη χώρα, το «Παπαγεωργίου», τριάμισι
χρόνια μετά την πρώτη επίσημη ιατρική πράξη, υπολειτουργεί και αξιοποιεί μόνο
το 60% της δυναμικότητάς του. Σε αριθμούς αυτό σημαίνει ότι τα 350 από τα
συνολικά 750 κρεβάτια του παραμένουν ανεκμετάλλευτα!

Πίσω από την υπολειτουργία του «Παπαγεωργίου» βρίσκονται οι αντιδράσεις των
πανεπιστημιακών γιατρών, που από την πρώτη στιγμή αρνήθηκαν να μετακινηθούν
προς το μεγαλύτερο νοσηλευτικό ίδρυμα της Βαλκανικής, για λόγους που
σχετίζονται με το εργασιακό καθεστώς. Τα εμπόδια δεν είναι ωστόσο ανεξάρτητα
από το «χαλαρό» ενδιαφέρον των εκάστοτε ηγεσιών του υπουργείου Υγείας, που
συστηματικά απέφυγαν τη διάθεση κονδυλίων για προσλήψεις γιατρών ευελπιστώντας
στην κάμψη της προβαλλόμενης, από τους πανεπιστημιακούς, αντίστασης.

Έφυγαν

Σήμερα στο «Παπαγεωργίου» εργάζονται 140 γιατροί, εκ των οποίων οι 40
υπάγονται στο ΕΣΥ και οι υπόλοιποι απασχολούνται με συμβάσεις ιδιωτικού
δικαίου. Ήδη έχουν αποχωρήσει οικειοθελώς περίπου 80 γιατροί ­ οι οποίοι,
απογοητευμένοι από τις συνθήκες εργασίας (ακάλυπτοι συνταξιοδοτικά),
αναζήτησαν άλλη δουλειά ­ ενώ σύμφωνα με πληροφορίες και αρκετοί άλλοι τελούν
υπό παραίτηση επικαλούμενοι τους ίδιους λόγους. Δεν είναι τυχαίο ότι η
νοσοκομειακή επιτροπή του «Παπαγεωργίου» κάνει λόγο για δύσκολες συνθήκες
εργασίας και τονίζει ότι «πολλά τμήματα λειτουργούν με πολύ λίγους γιατρούς
και με ελάχιστο παραϊατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό».

Πολλές πιέσεις

Η πρόεδρος της επιτροπής των γιατρών Γιώτα Σεβαστιάδου τονίζει ότι η
λειτουργία του νοσοκομείου «στηρίζεται στην προσωπική προσφορά» και δεν κρύβει
ότι «δεχόμαστε πολλές πιέσεις για να βγει η δουλειά».

Για αποικιακού τύπου συμβάσεις του νοσοκομείου με τους γιατρούς κάνει λόγο ο
γραμματέας των νοσοκομειακών γιατρών της Θεσσαλονίκης Γιώργος Βέργουλας και
τονίζει πως η έλλειψη προσωπικού «έχει οδηγήσει σε υπερκόπωση τους γιατρούς
που λόγω των συνθηκών μπορεί να υποπέσουν σε ιατρικό λάθος». Επισημαίνει πως
θα πρέπει να υπάρξουν άμεσα, νομοθετικές ρυθμίσεις για τις συμβάσεις, την
ισοτιμία των γιατρών με τους συναδέλφους τους στο ΕΣΥ, τη συνταξιοδοτική και
ασφαλιστική τους κάλυψη αλλά και τη μετεγκατάσταση πανεπιστημιακών κλινικών
στο «Παπαγεωργίου».

Η παρουσία του Πανεπιστημίου στο «Παπαγεωργίου» είναι ίσως και το μεγαλύτερο
«αγκάθι» σε ό,τι αφορά τη λειτουργία του πολύπαθου νοσοκομείου. Οι γιατροί
κάνουν λόγο για «ομηρεία» του νοσηλευτικού ιδρύματος από το ΑΠΘ και
επισημαίνουν ότι οι πανεπιστημιακοί ακολουθούν μία παρελκυστική πολιτική
ροκανίζοντας τον χρόνο, με αποτέλεσμα να καθυστερεί συνεχώς η ανάπτυξη των
«κλειστών» κλινικών.

Άμεσες προσλήψεις

Ο γραμματέας των νοσοκομειακών γιατρών εκτιμά ότι στις προθέσεις των
πανεπιστημιακών είναι να καταστήσουν το «Παπαγεωργίου» ένα «κλειστό κλαμπ» για
ολίγους, ενώ η διοίκηση του νοσοκομείου διά του διευθυντή Γιώργου Χριστόπουλου
επισημαίνει: «Πάγιο αίτημά μας είναι η πλήρης λειτουργία, είτε με το
Πανεπιστήμιο είτε χωρίς αυτό. Δεν νοούμαι τη συνέχιση της λειτουργίας του,
χωρίς να υπάρχει πληρότητα 100%». Ζητά την άμεση αντικατάσταση των 80 γιατρών
που αποχώρησαν και την πρόσληψη 300 ατόμων για την κάλυψη θέσεων νοσηλευτικού
και παραϊατρικού προσωπικού.

Συνεχή εμπόδια από το νομικό καθεστώς

Τα πρώτα σύννεφα πάνω από το υπερσύγχρονο νοσηλευτικό ίδρυμα, που
αναπτύσσεται σε οικοπεδική έκταση 150 στρεμμάτων, εκδηλώθηκαν από πολύ νωρίς.
Το 1993 διατυπώθηκαν δημόσιες αμφισβητήσεις για τις προθέσεις των αδελφών –
δωρητών Παπαγεωργίου, οι οποίοι διέθεσαν συνολικά 8 (από τα 28) δισεκατομμύρια
δραχμές για την αποπεράτωσή του. Οι συνολικά 14 διαχειριστικοί έλεγχοι που
έγιναν έπειτα από καταγγελίες για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος δεν απέδειξαν
καμία οικονομική ατασθαλία. Ωστόσο το νομικό καθεστώς λειτουργίας του
νοσοκομείου δημιουργούσε συνεχώς εμπόδια. Η αναζήτηση συμβιβαστικής φόρμουλας
οδήγησε τον Μάιο του 1998 στην τροποποίηση της αρχικής σύμβασης που υπογράφηκε
ανάμεσα στο Δημόσιο και το Ίδρυμα Παπαγεωργίου, με σκοπό τη διασαφήνιση
ορισμένων «σκοτεινών» σημείων της, που έδιναν εν λευκώ τη διοικητική ευθύνη
του νοσοκομείου στο ίδρυμα.

Λίγους μήνες μετά την τέλεση της πρώτης ιατρικής πράξης στο «Παπαγεωργίου»,
τον Σεπτέμβριο του 1998, οι διαπραγματεύσεις με τους εκπροσώπους της
πανεπιστημιακής κοινότητας οδηγήθηκαν σε ναυάγιο, αφού οι γιατροί απέρριπταν
τον απαράβατο όρο της διοίκησης να είναι αποκλειστικής και πλήρους απασχόλησης
και να μην κάνουν ιδιωτικό ιατρείο.

Σημείο τριβής το καθεστώς των πανεπιστημιακών γιατρών

Θεωρητικώς συμφωνούν. Υπέγραψαν μάλιστα και κείμενο «συναντίληψης» στο
οποίο οι δύο πλευρές, ο πρόεδρος του Α’ Περιφερειακού Συμβουλίου Υγείας
Κεντρικής Μακεδονίας και ο πρόεδρος του Τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ, διατυπώνουν
την κοινή προσέγγισή τους. Στην πράξη όμως τα πράγματα αλλάζουν .

Όπως αναφέρεται στο κείμενο, ο κοινός στόχος βασίζεται σε δύο πυλώνες: Το
«Παπαγεωργίου» να λειτουργήσει πλήρως (το συντομότερο δυνατόν) ως ολοκληρωμένο
τριτοβάθμιο νοσοκομείο και οι πανεπιστημιακές κλινικές, εργαστήρια και μονάδες
που εγκαθίστανται εκεί να αποτελούν λειτουργικό εκπαιδευτικό σύνολο για την
παροχή συγκροτημένης πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Το σημείο τριβής συνίσταται
στην αναφορά πως το «καθεστώς» των πανεπιστημιακών κλινικών και γιατρών θα
διέπεται από τους ισχύοντες νόμους και διατάξεις, όπως στα νοσοκομεία «ΑΧΕΠΑ»
και «Ιπποκράτειο». Ωστόσο, οι διατάξεις του Ν 2889/01 προκαλούν δυσφορία στους
πανεπιστημιακούς γιατρούς, αφού μεταξύ άλλων προβλέπουν την πλήρη και
αποκλειστική απασχόλησή τους (μη λειτουργία ιδιωτικών ιατρείων) αλλά και τη
δυνατότητα στους προέδρους των ΠΕΣΥ να τους απολύουν.

«Όλα αυτά είναι προφάσεις εν αμαρτίαις», επισημαίνει από την πλευρά του ο
γραμματέας του συλλόγου ΔΕΠ της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ Παντελής Μακρής,
υποστηρίζοντας ότι «μας θέλουν στο “Παπαγεωργίου” επειδή έχει χαρακτηριστεί
“Ολυμπιακό νοσοκομείο” και επιθυμούν να πάρουν τις επιχορηγήσεις».

Παρατηρεί δε πως «εμείς δεν πάμε να στηρίξουμε ένα ετοιμόρροπο νομικώς και
ηθικώς κατασκεύασμα εξυπηρετώντας κάποιους που προσπαθούν να ξεγελάσουν τον
λαό της Θεσσαλονίκης». Για τον ίδιο η μοναδική πιθανότητα για τη μετακίνηση
πανεπιστημιακών κλινικών στο «Παπαγεωργίου» σχετίζεται με την ανάπτυξη μιας
«πλήρους ακαδημαϊκής μονάδας που θα διευκόλυνε τους φοιτητές και δεν θα τους
ανάγκαζε να πηγαίνουν και σε άλλα νοσοκομεία», υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι
«απορρίπτουμε τις εργασιακές σχέσεις που στηρίζονται στον 2889/01».

Για το κείμενο «συναντίληψης» που υπεγράφη προσφάτως από τον πρόεδρο της
Ιατρικής Σχολής παραδέχεται ότι έγινε εν αγνοία του συλλόγου ΔΕΠ, ενώ οι
νοσοκομειακοί γιατροί κάνουν λόγο για «μυστική διπλωματία» που ασκείται ερήμην
των εργαζομένων στο «Παπαγεωργίου» και της κοινωνίας της Θεσσαλονίκης.

Την ίδια ώρα διατυπώνονται επιφυλάξεις και από τους ίδιους τους γιατρούς του
«Παπαγεωργίου» για το τι θα επακολουθήσει σε περίπτωση που επιτευχθεί η
μετεγκατάσταση πανεπιστημιακών κλινικών. «Κάποιοι διευθυντές δεν κάθονται καλά
στις καρέκλες τους. Φοβόμαστε ότι θα φύγουν κάποιοι για να αντικατασταθούν από
ορισμένους πανεπιστημιακούς», εξομολογείται παράγοντας της ιατρικής κοινότητας
στη Θεσσαλονίκη.