Λόγια που έμειναν τη χρονιά που πέρασε…

– Να τα πούμε;

Παραμονή Χριστουγέννων σήμερα και το ερώτημα των παιδιών δεν περιμένει
συνήθως απάντηση για να μας διαβεβαιώσουν εν χορώ ότι «Χριστός γεννάται
σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλει».

– Να τα πούμε;

Παραμονή Χριστουγέννων σήμερα και το δικό μας, αυτή τη φορά, ερώτημα δεν
περιμένει απάντηση: Όλη τη χρονιά άπαντες οι συν-Έλληνες δεν κάνουμε τίποτε
άλλο από το να «τα λέμε» μεταξύ μας, στην εξουσία, στην οικογένεια, στον
καθρέφτη και οπωσδήποτε στο… μαρκούτσι. Κάποια από όσα «είπαν και έμειναν»
τα καταγράφαμε κάθε ημέρα και σήμερα, με μια νέα επιλογή, έχουν την ετήσια
τιμητική τους.

Από τα ερτζιανά ή τον έντυπο Τύπο, αστεία ή σοβαρά, με χιούμορ ή ξύλινο λόγο,
πολιτικοί, καλλιτέχνες, αθλητές, ιερωμένοι, επώνυμοι ή λιγότερο γνωστοί έδωσαν
τον δικό τους τόνο και σχολιάζοντας την επικαιρότητα κέρδισαν – δίκαια ή όχι –
τη δημοσιότητα με ένα τηλεοπτικό «κιου» των 10 δευτερολέπτων ή την
«ανθολόγηση» στις σχετικές στήλες…

Οι «ατάκες» έμειναν και φέτος σταθερά ψηλά στη ζήτηση και πολλές φορές,
ελλείψει άλλου τρόπου επικοινωνίας, λειτούργησαν ως το… μέσον του μηνύματος
– επιτυχώς. Άλλες φορές, βεβαίως, ο στόχος δεν επετεύχθη και άλλες πάλι
οδήγησε σε αστείες καταστάσεις – τα λόγια άλλωστε δεν… φορολογούνται ούτε
βαθμολογούνται. Όχι πως αν το κάναμε όπως οι Βρετανοί, που δίνουν το βραβείο
«Κοτσάνα της Χρονιάς», θα περιορίζονταν τα λόγια.

Για να μην πτοούμεθα πάντως ως χώρα, όπως μας πληροφορεί ο «Ιντεπέντεντ»,
φέτος ο… τυχερός ήταν ο ηθοποιός Ρίτσαρντ Γκιρ: ειδικός σύλλογος στη
Βρετανία για την προστασία της γλώσσας μελετά από την αρχή μέχρι το τέλος του
έτους τις συνεντεύξεις διασήμων ή λιγότερο διασήμων και καταλήγει στη
χειρότερη κοτσάνα. «Γνωρίζω πολύ καλά ποιος είμαι. Κανείς άλλος δεν ξέρει
καλύτερα από εμένα ποιος είμαι. Αν ήμουν μια καμηλοπάρδαλη και κάποιος έλεγε
ότι ήμουν ένα φίδι, θα σκεφτόμουν. “Όχι, βέβαια, εγώ είμαι μια καμηλοπάρδαλη”»
είναι η βραβευμένη, πλέον, ατάκα του ηθοποιού – για να έχετε το βρετανικό
μέτρο και… μακριά από μας.