Πολιτισμός

ΣΑΒΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΤΟΥ «Οι εταιρείες ονειρεύονται μόνο μια νέα Βανδή»

ΣΑΒΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΤΟΥ



«Οι εταιρείες ονειρεύονται μόνο μια νέα Βανδή»
Σχόλια
4 λεπτά











«Κάποιες περιόδους κάνεις άλματα, κάποιες περιόδους σταματάς, αλλά και μέσα
σ’ αυτή τη στασιμότητα προετοιμάζεται το επόμενο βήμα», λέει η Σαβίνα Γιαννάτου


Έξω από το «εμπορικό», το «έντεχνο», το «λαϊκό», έξω – τέλος πάντων – από τις
τρέχουσες κατηγορίες που κατατάσσουμε σήμερα τους Έλληνες τραγουδιστές,
υπάρχει η ειδική κατηγορία «Σαβίνα Γιαννάτου». Προσηλωμένη όλα αυτά τα χρόνια
στο παραδοσιακό ρεπερτόριο των «μουσικών του κόσμου» και συνοδευόμενη σταθερά
από το γκρουπ με το οποίο ξεκίνησε την «εναλλακτική» της πορεία (Primavera en
Salonico), έγινε η φωνή που εκπροσωπεί σταθερά τη χώρα μας σε καθιερωμένα
ευρωπαϊκά φεστιβάλ της world music, έχοντας κερδίσει και μια εξέχουσα θέση
στην πιο «ανήσυχη» και απαιτητική πλευρά των Ελλήνων ακροατών.


Την πετύχαμε άμα τη επιστροφή της από το Φεστιβάλ Μελβούρνης. Μια Σαβίνα
λαλίστατη, που έχει κλειστεί εσχάτως στο στούντιο. Το σχέδιο τούτη τη φορά
προβλέπει Χατζιδάκι: «Το Φεγγαράκι», «Το Μαντολίνο», «Αγάπη που ‘γινες δίκοπο
μαχαίρι», «Κάπου υπάρχει η αγάπη μου»… Ήδη, το αποτέλεσμα, το cd «Πάω να πω
στο σύννεφο» (Λύρα), είναι έτοιμο. Η ενορχήστρωση έγινε από μια νέα,
πρωτοεμφανιζόμενη στη δισκογραφία, μουσικό, τη Δήμητρα Τρυπάνη. Και οι
μουσικοί που συμμετείχαν ήταν εκείνοι που την είχαν συνοδέψει στις εμφανίσεις
της στη «Σφεντόνα».


«Έγιναν κάποιες επεμβάσεις στην ενορχήστρωση αλλά βασικά κρατήθηκε το αρχικό
υλικό», λέει. «Μόνο στο “Κάπου υπάρχει η αγάπη μου” έχουν πειραχτεί οι
αρμονίες και νομίζω ότι είναι πολύ ενδιαφέρον το αποτέλεσμα. Σ’ αυτό ειδικά το
τραγούδι ήθελα να βγει μια αίσθηση περίεργη. Είπα στη Δήμητρα “μπορείς να
φανταστείς ένα κοριτσάκι με ροζ φουστάνι σε μια μεγάλη λεωφόρο στη Νέα
Υόρκη;”. Να βγει από τη μια αθώο και από την άλλη με μια αίσθηση χαμένου, σε
έναν άγνωστο χώρο, όπου μπορεί να αισθανθεί κανείς ανασφαλής. Και όντως τα
κατάφερε».


Είναι, λέει, αναζωογονητικό για έναν καλλιτέχνη να ανακαλύπτει νέους ανθρώπους
με ταλέντο, με τους οποίους μπορεί να επικοινωνεί. «Είναι ελπίδα για το
μέλλον. Ότι δεν είσαι μόνος…».


Ο κύκλος που άνοιξε με τα σεφαραδίτικα και συνεχίστηκε με τα παραδοσιακά
τραγούδια από τη Μεσόγειο, κλείνει σιγά σιγά;


«Κατηγορηματικά όχι. Όλο αυτό το πράγμα έχει πολύ ψάξιμο ακόμα. Και δεν εννοώ
μόνο τα τραγούδια της Μεσογείου, αλλά όλη αυτή την τάση να βρεις κομμάτια
άλλων χωρών και να τα παίξεις με ένα συγκεκριμένο σχήμα, να μπορείς να
αυτοσχεδιάσεις, να μπορείς να τα συνδέσεις με τα δικά μας. Στην Αυστραλία, στο
Φεστιβάλ Μελβούρνης, υπήρχε απίστευτη ανταπόκριση από ένα κοινό που δεν μας
γνώριζε. Παίξαμε σε μια αίθουσα 2.500 ατόμων… Η Αυστραλία είναι μια άλλη
αγορά, ένα παρθένο κοινό, πολύ ανοικτό, πολύ πρόθυμο να γνωρίσει νέες
μουσικές, νέους καλλιτέχνες».


Υπάρχει, στις εταιρείες τουλάχιστον, μια σαφής τάση απομάκρυνσης απ’
οτιδήποτε έχει σχέση με τουμπελέκι και συναφή…


«Ναι. Γιατί νομίζουν ότι το έθνικ πεθαίνει. Αλλά πώς πεθαίνει τη στιγμή που
πας, λόγου χάριν, στο Φεστιβάλ της Βουδαπέστης κι έχει 70 χιλιάδες κόσμο; Και
τα Womad πώς έχουν τέτοια επιτυχία; Μπορεί εδώ να πήγε μέτρια αλλά ας μην
ξεχνάμε ότι ήταν η δεύτερη χρονιά του. Απλά αυτός ο χώρος δεν υποστηρίχθηκε,
ούτε από την τηλεόραση, ούτε από το ραδιόφωνο – ο Kosmos 93.6 υπάρχει μόλις
από πέρυσι – ούτε και από τις ίδιες τις εταιρείες, οι οποίες το μόνο που
ονειρεύονται είναι μια νέα Βανδή».


«Είμαι σκληρή»



Είχες πει ότι ακόμη και την ωραιότερη φωνή του κόσμου να έχεις, αν δεν
πιστέψεις εσύ ο ίδιος στον εαυτό σου, κανείς δεν θα σου πει «περάστε»…


«Τώρα πια δεν θα το έλεγα. Γιατί αισθάνομαι ότι όλα είναι πιο εύκολα, δεν έχω
να αγωνιστώ για να αποδείξω κάτι. Καμιά φορά μάλιστα ακούω και περισσότερα απ’
αυτά που πιστεύω ότι αξίζει να ακούσω».


Ίσως ήρθε η στιγμή που χρειάζεται να κλείσεις τα αυτιά σου στις «Σειρήνες». Να
γίνεις πιο απαιτητική με τον εαυτό σου…


«Είμαι σκληρή. Πάντα ήμουν. Απλά τα τελευταία χρόνια μπορώ και προχωράω. Γιατί
πλέον ξέρω ότι πρέπει να λαβαίνω υπ’ όψιν μου και την άποψη του κοινού, να
λογαριάζω και τι βλέπει ο άλλος. Κάτι που εγώ θεωρώ ατελές, μπορεί και να μην
είναι τελικά…».


INFO



Σαβίνα Γιαννάτου,«Πάω να πω στο σύννεφο» (Λύρα). Τιμή: 18-20 ευρώ.

Επόμενο άρθρο

Google news

Ακολουθήστε tanea.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Σχετικά άρθρα

Σχόλια
Σχολίασε εδώ
0 /50
0 /2000

Τα Νεότερα

  1. New York Post: Τριμερής συνάντηση Τραμπ, Σι, Πούτιν την Πέμπτη στην Κίνα
  2. Ομπράντοβιτς: «Ποτέ δε σταθώ στα τελευταία δευτερόλεπτα, αλλά σε όλα τα προηγούμενα»
  3. Τραγωδία στο Μπρούκλιν: Συγκλονίζουν οι μαρτυρίες των επιζώντων – Τα προειδοποιητικά σημάδια και το ιστορικό του εργοταξίου

Πιο Σχολιασμένα

Πιο Διαβασμένα

Cookies