ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Θεατρινισμοί

Ξενύχτησα πάλι χθες, κουβεντιάζοντας και γελώντας με φίλους, ύστερα από μια
επίσημη πρεμιέρα. Ήταν μία ακόμα, από τις πολλές της φετινής σεζόν, που
δίνονται αυτόν τον καιρό, συγκεντρώνοντας τις ίδιες οικείες φυσιογνωμίες. Σαν
να μεταφέρει ένα πούλμαν, από θέατρο σε θέατρο, τους ίδιους ανθρώπους. Τα ίδια
χαμόγελα, οι ίδιες βιαστικές ερωτήσεις που δεν περιμένουν απάντηση, η ίδια
διάχυτη φιλαρέσκεια. Καλεσμένοι που έρχονται να δουν, να κρίνουν και να
κριθούν για την κρίση τους. Αναγνωρίζω εύκολα πια αυτό το «λόμπι» των θεατών.
«Γιά να δούμε, τι θα δούμε» είναι η φράση-κλισέ που λέγεται αρχικά από τους
περισσότερους με μιαν αδιόρατη απειλή. Φανερώνοντας τις εκ των προτέρων
επιφυλάξεις τους, πιστεύουν πως κάνουν φανερή την αντικειμενικότητά τους.

Σ’ αυτές τις λαμπερές βραδιές, τα φώτα ανάβουν πριν από την παράσταση για τους
επίσημους προσκεκλημένους, με τις κάμερες να τους απαθανατίζουν
αλληλοασπαζόμενους. Στο διάλειμμα μορφωμένοι, αμόρφωτοι και μπλαζέ σχολιάζουν
με επιθετικότητα τα αδύναμα σημεία και στο φινάλε χειροκροτούν. Πάντα
χειροκροτούν τα πάντα. Και όταν στο τέλος πηγαίνουν στα καμαρίνια, έρχονται σ’
έναν κρυφό διακανονισμό με τη συνείδησή τους. Λένε τους πιο θερμούς και πιο
κοινότοπους επαίνους, με το άλλοθι της πρεμιέρας – μέρα που είναι να μη
στενοχωρήσουν τον καλλιτέχνη. Στα δείπνα που συνήθως ακολουθούν, συζητώντας ή
γελώντας «στηλιτεύουν» αυτά που είδαν. Συμπυκνωμένες κακίες αραιωμένες με
χιούμορ. Χιούμορ και κακία είναι ένα χαρμάνι πολύ διαδεδομένο.

Όπως και να το κάνεις, ο τρόπος που ορίζουμε εκ του ασφαλούς τις απόψεις μας,
δείχνει ποιοι είμαστε. Κι ενώ κρίνω και κατακρίνω αυτές τις στημένες με
υποκρισία, παραγοντισμό και ματαιοδοξία πρεμιέρες, συνεχίζω να πηγαίνω. Τι
διαφορετικό περιμένω από τις άλλες μέρες των κανονικών παραστάσεων; Φαντάζομαι
αυτή την άλλη παράσταση που δίνουν οι καλεσμένοι και που έχει κάτι από τη
γοητεία του τσίρκου. Όχι βέβαια με ζογκλέρ, αλλά με εγγαστρίμυθους που έμαθα
να αναγνωρίζω. Θα μου πείτε, βρήκα κι εγώ το δικό μου άλλοθι. Αλλά, ποιος
σκοτίζεται για ηθικά διδάγματα;

Γι’ αυτό, ας παραγγείλουμε πρώτα και μετά θα πούμε ανατριχιαστικές λεπτομέρειες…