Ο γιος των τρομοκρατών υπότροφος στην Οξφόρδη

Ο Τσέζα Μπούντιν είναι γιος Αμερικανών τρομοκρατών που βρίσκονται στη
φυλακή εδώ και 20 χρόνια και ανατράφηκε από άλλους πρώην τρομοκράτες. Ιδιοφυής
μαθητής, κέρδισε τώρα τη σπουδαιότερη υποτροφία σπουδών στον κόσμο, την ίδια
που είχε κερδίσει ο Κλίντον.
![]() |
|
Η σύλληψη. Η Κάθριν Μπούντιν τη στιγμή της σύλληψής της τον Οκτώβριο του 1981 |
Ο Τσέζα στερήθηκε τους γονείς του όταν ήταν μόλις 14 μηνών και μικρός έπασχε
από επιληψία και δυσλεξία. Έμαθε να διαβάζει και να γράφει όταν είχε φτάσει
πια στην Γ’ Δημοτικού. Για καιρό υποβαλλόταν σε ψυχιατρική θεραπεία. Αλλά στα
22 του αναδείχθηκε ο καλύτερος φοιτητής του Πανεπιστημίου Γέιλ και τη Δευτέρα
κέρδισε τη σημαντικότερη υποτροφία σπουδών στον κόσμο, την υποτροφία Ρόουντς,
για να σπουδάσει στην Οξφόρδη. Επιπλέον δεν έχει προδώσει την καταγωγή του:
συμμετέχει δραστήρια στο ειρηνιστικό κίνημα και θέλει να αφιερωθεί στον αγώνα
«εναντίον των άλλων φυλακών» – της φτώχειας, της καταπίεσης, των ασθενειών.
Η ιστορία του Τσέζα (το όνομά του σημαίνει στα σουαχίλι «πόδια που χορεύουν»
και του δόθηκε επειδή κατά τη γέννα βγήκε στον κόσμο με πρώτα τα πόδια) έχει
συγκινήσει την Αμερική. Ξεκινάει το 1981, με τη δολοφονία δύο αστυνομικών στη
διάρκεια ληστείας στην τράπεζα Brink, στην κομητεία Ρόκλαντ, κοντά στη Νέα
Υόρκη. Συνελήφθη μια ομάδα μελών της οργάνωσης Weathermen («Μετεωρολόγοι», από
τον στίχο του Μπομπ Ντίλαν στο τραγούδι «Subterranean Homesick Blues» που
έλεγε, «Δεν χρειάζομαι μετεωρολόγο για να μου πει πού φυσάει ο άνεμος»),
ανάμεσα στα οποία ήταν η μητέρα του, η Κάθριν Μπούντιν, και ο πατέρας του, ο
Ντέιβιντ Γκίλμπερτ. Καταδικάστηκαν σε κάθειρξη 50 και 75 χρόνων αντιστοίχως
και κλείστηκαν σε διαφορετικές πτέρυγες φυλακής υψίστης ασφαλείας της
Πολιτείας της Νέας Υόρκης.
Στο ορφανοτροφείο
![]() |
|
Τσέζα Μπούντιν. Γιος τρομοκρατών και αναθρεμμένος από πρώην τρομοκράτες, |
Ο Τσέζα κατέληξε σε ορφανοτροφείο μέχρι που ένα διάσημο ζευγάρι πρώην
Weathermen, η Μπερναρντίν Ντορν και ο Μπιλ Έγιερς, ανέλαβε τη φροντίδα του. Οι
δυο τους ήταν στη δεκαετία του 1970 το «περισσότερο καταζητούμενο ζευγάρι»
στις ΗΠΑ: είχαν πραγματοποιήσει επιθέσεις στο μέγαρο της Αστυνομίας της Νέας
Υόρκης, στο Κογκρέσο, στο Πεντάγωνο και σε άλλα κτίρια της Ουάσιγκτον, χωρίς
να προκαλέσουν θύματα. Αλλά μετά τον θάνατο τριών συντρόφων τους από βόμβα που
εξερράγη στα χέρια τους, έβαλαν τέλος σε πέντε χρόνια παρανομίας, τακτοποίησαν
τους λογαριασμούς τους με τη Δικαιοσύνη – έκαναν φυλακή -, ολοκλήρωσαν τις
σπουδές τους, παντρεύτηκαν, έκαναν παιδιά και έγιναν πανεπιστημιακοί. Η
ανατροφή του Τσέζα έγινε γι’ αυτούς μια αποστολή.
Από τα κελιά τους, η Κάθριν Μπούντιν και ο Ντέιβιντ Γκίλμπερτ παρακολουθούσαν
τον Τσέζα όπως μπορούσαν. Του έγραφαν καθημερινά, του τηλεφωνούσαν μια φορά
την εβδομάδα, αλλά ο Τσέζα δεν μπορούσε να τους τηλεφωνήσει και οι επιστολές
του λογοκρίνονταν. Σταδιακά όμως, το παιδί κατάλαβε πως ήταν ελεύθερο, πως το
αγαπούσαν και τον προστάτευαν «σαν να ήμουν κάποιος προνομιούχος», λέει σήμερα
ο ίδιος. Θέλοντας να ανταποδώσει όσα έκαναν γι’ αυτόν «οι τέσσερις γονείς»,
όπως τους ονομάζει, ο Τσέζα μελέτησε πολύ και έκανε «διακοπές εργασίας» σε
σώματα εθελοντών στη Λατινική Αμερική: «Είχα ένα μεγάλο χρέος απέναντί τους,
το έχω ακόμη, δεν θα το ξεπληρώσω ποτέ, αλλά θέλω να είναι υπερήφανοι για
μένα». Και όταν του επισημαίνουν πως παίρνει την ίδια υποτροφία που είχε πάρει
ο πρόεδρος Κλίντον, γελάει: «Αναγνωρίζω πως η Αμερική μού έδωσε την ευκαιρία
να χαράξω μια πορεία, αυτή είναι η δύναμη της κοινωνίας μας. Αλλά ξέρω πως δεν
έχω το ταλέντο του πολιτικού και ξέρω πως για τα παιδιά των τρομοκρατών
υπάρχουν εμπόδια ανυπέρβλητα».















