ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Δεν πτοούμαστε. Αντιστεκόμαστε

«Half In Love». Έτσι λέγεται το νέο βιβλίο του Βρετανού συγγραφέα και
δημοσιογράφου Τζάστιν Κάρτραϊτ. Μισοερωτευμένος. Κάπως έτσι δεν
αντιμετωπίζουμε οι περισσότεροι άνθρωποι σχεδόν όλα τα πράγματα, τον τελευταίο
καιρό; Είμαστε μισοερωτευμένοι με κάποιον ή κάποιους. Μισοθυμωμένοι με την
αδικία που βλέπουμε και βιώνουμε καθημερινά. Μισοαπηυδισμένοι με τα μισά
πράγματα στη ζωή μας. Μισοβαρεμένοι όταν σκεπτόμαστε ότι πρέπει να αγωνιστούμε
για να τα αλλάξουμε. Μισοαηδιασμένοι όταν καταλαβαίνουμε ότι έχουμε
μισοπτοηθεί.

Δεν φθάνουμε στα άκρα. Όχι. Δεν είναι κομψό. Ούτε βολικό. Οι ανατροπές κρύβουν
κινδύνους, οι επαναστάσεις έγιναν αφίσες και σταμπωτά t-shirt που, ως επί το
πλείστον, τα φοράνε κάτι τύποι που δεν έχουν προλάβει ακόμα να γίνουν
κατεστημένο. «Δώσε στον άνθρωπο εξουσία για να δεις το αληθινό ποιόν του»,
λέει ο λαός. Σε πολλούς από αυτούς τους «ασυμβίβαστους» ή «επαναστάτες» –
κυρίως τούς κατ’ επάγγελμα – εάν δινόταν εξουσία – οσοδήποτε μικρή κι ασήμαντη
-, πολύ φοβούμαι ότι θα βλέπαμε ένα έργο πολυπαιγμένο, που έχουμε πια σιχαθεί.

Αυτό ακριβώς είναι το άλλοθί μας. Συμβιβαζόμαστε, γιατί δεν γίνεται αλλιώς.
Γιατί δεν θέλουμε να γίνουμε υποκριτές ή γραφικοί. Γιατί, κάποια στιγμή, θα
κάνουμε τη δική μας «βελούδινη επανάσταση». Μπούρδες. Δεν γίνεται επανάσταση
χωρίς κόστος. Αλήθεια, υπάρχει κάτι στη ζωή μας που να επιθυμούμε με τόση
σφοδρότητα, ώστε να βγούμε από τα τείχη τού – καλού ή κακού – βολέματός μας;

Ο Οδυσσέας Ελύτης στο «Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου» αναρωτήθηκε:
Ξημερώνει, ή βραδιάζει; Ο Jim Morrisson των Doors, το έθεσε αλλιώς: «Παράξενες
εποχές μάς έχουν βρει, παράξενες μέρες μάς έχουν συμπαρασύρει». Εμείς όμως,
δεν πτοούμαστε. Αντιστεκόμαστε. Έστω και με μισή καρδιά.