Η… χαρά του πορτοφολά

«Σε τρία χρόνια, δύο φορές έχω πέσει θύμα κλοπής στον ηλεκτρικό και σε
λεωφορείο. Μου άδειασαν την τσάντα – δεν κατάλαβα τίποτα». Μεσημέρι, ώρα
μεγάλης αιχμής και ο σταθμός του ηλεκτρικού της Ομόνοιας γεμίζει ασφυκτικά.
Σχεδόν όλοι οι επιβάτες έχουν να διηγηθούν μια ιστορία κλοπής.

Οι ώρες αιχμής στο Μετρό είναι ο… παράδεισος των πορτοφολάδων

Οι… μικροί ληστές – «επαγγελματίες πελάτες» των μέσων μαζικής μεταφοράς –
πρωταγωνιστούν σε αυτά τα μικρά καθημερινά θρίλερ. Στην Αστυνομία
καταγγέλλονται κατά μέσον όρο πέντε κλοπές πορτοφολιών την ημέρα. Κι όσο
πλησιάζουν οι ημέρες των γιορτών, τα κρούσματα αυξάνονται – σε μία από τις
πρώτες ημέρες του Δεκεμβρίου οι καταγγελίες έφτασαν τις 17.

Οι κλέφτες στα μέσα μεταφοράς δεν δρουν μόνοι, ενώ έχουν τελειοποιήσει πια τις
τεχνικές τους. Εντοπίζουν το θύμα τους μέσα στον συνωστισμό και με επιδέξιες
κινήσεις αδειάζουν τσέπες και τσάντες. Στα δευτερόλεπτα που μεσολαβούν ο ένας
πασάρει το πορτοφόλι στον άλλο που περιμένει κοντά στην πόρτα. Μόλις το τρένο
σταματήσει, ο δράστης με το πορτοφόλι κατεβαίνει και φεύγει, ενώ ο συνεργός
του αλλάζει βαγόνι στον επόμενο σταθμό, αναζητώντας το επόμενο θύμα.

Θύματα 1.300 επιβάτες

Μαρία Λυμπεροπούλου: «Κατάλαβα ότι μου έκλεψαν το πορτοφόλι όταν γύρισα σπίτι»

Από τις αρχές του χρόνου, 1.300 επιβάτες έπεσαν θύματα συμμοριών πορτοφολάδων.
Κι αυτές είναι μόνο οι περιπτώσεις κλοπών που έχουν καταγγελθεί στις
Αστυνομικές Αρχές – μικρό δείγμα, παραδέχονται αξιωματικοί της Αστυνομίας,
καθώς θα πρέπει να χαθούν αστυνομικές ταυτότητες, χαρτιά, έγγραφα ή ακριβά
κινητά τηλέφωνα, για να μπει κανείς στη διαδικασία της καταγγελίας. Ληστείες
μικροποσών σπάνια καταγγέλλονται.

Ντέπη Τσαρνάκα: «Μου πήραν το κινητό που ήταν βαθιά στην τσέπη μου»

«Πριν από τρία χρόνια, στο τρένο μού είχαν κλέψει το πορτοφόλι. Θυμάμαι
πλησίαζαν γιορτές, έβρεχε εκείνο το μεσημέρι και είχε κόσμο. Η τσάντα μου
έκλεινε με κόπιτσα. Κατάλαβα πως το βούτηξαν μέσα από την τσάντα μόνο όταν
επέστρεψα στο σπίτι. Δεν είχα χρήματα μέσα, αλλά προσωπικά είδη, φωτογραφίες
της οικογένειάς μου», διηγείται η κ. Μαρία Λυμπεροπούλου. Ανήσυχη κυκλοφορεί
καθημερινά με μέσα μαζικής μεταφοράς και η κ. Ντέπη Τσαρνάκα. «Πριν από λίγες
ημέρες μού άρπαξαν το κινητό τηλέφωνο στο τρόλεϊ. Το είχα σε μια βαθιά τσέπη
για περισσότερη ασφάλεια. Και όμως μου το πήραν, χωρίς να καταλάβω τίποτα».

«Μέλι» οι σταθμοί Ομόνοιας, Συντάγματος και Αττικής

Ηλεκτρικός σιδηρόδρομος, λεωφορεία και Μετρό αντιμετωπίζουν συχνά
προβλήματα με πορτοφολάδες. Στο δίκτυο των 22 χιλιομέτρων με τους 19 σταθμούς
του Μετρό όπου μετακινούνται καθημερινά 470.000 επιβάτες, γίνονται περίπου 30
δηλώσεις απώλειας πορτοφολιών και άλλων αντικειμένων, τον μήνα. «Δεν είναι
όλες αυτές οι περιπτώσεις κλοπές», διευκρινίζει ο προϊστάμενος της Υπηρεσίας
Ασφαλείας και Ελέγχου της ΑΜΕΛ (Αττικό Μετρό Εταιρεία Λειτουργίας) κ.
Δημοσθένης Γιαννισόπουλος. «Σε κάποιες από αυτές μπορεί κάποιος επιβάτης να
έχει ξεχάσει ή να έχει χάσει αλλού κάποια αντικείμενα. Όλες τις απώλειες όμως
τις καταγράφουμε ως κλοπές για να ενισχύσουμε την ασφάλεια».

Οι σταθμοί μετεπιβίβασης της Ομόνοιας και της Αττικής, όπου το Μετρό συναντά
τα βαγόνια του ΗΣΑΠ, είναι «μέλι» για τους πορτοφολάδες. «Στις πιο φορτωμένες
γραμμές σημειώνονται και τα περισσότερα κρούσματα», λέει ο κ. Γιαννιτσόπουλος.
«Κι αυτές είναι οι γραμμές της Ομόνοιας προς το Πανεπιστήμιο, του Συντάγματος
προς τα Σεπόλια και από τον σταθμό της Αττικής προς το Σύνταγμα».

Το δίκτυο του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου είναι δύσκολο να αστυνομευθεί όπως
παραδέχονται και οι υπεύθυνοι. Στα 26 χιλιόμετρα διαδρομής με τους 23
σταθμούς, τα 160 βαγόνια του μεταφέρουν καθημερινά από τις 5 το πρωί μέχρι τις
12.30 μετά τα μεσάνυχτα περισσότερους από 450.000 επιβάτες. Ανοιχτό και
επίγειο, η πρόσβαση είναι εύκολη. Οι μεγάλες διαδρομές δίνουν στους
«ελαφροχέρηδες» τη δυνατότητα να εντοπίζουν το θύμα τους και να χτυπούν την
κατάλληλη στιγμή. Τα τελευταία χρόνια έγινε μια προσπάθεια για τη φύλαξή του
από 42 υπαλλήλους, «αριθμός μικρός για να καλύψει τις ανάγκες του», όπως
σημειώνουν οι υπεύθυνοι.

Εκπαιδεύουν και παιδιά

Οι πρώτοι «δάσκαλοι» στις κλοπές πορτοφολιών ήταν οι Χιλιανοί. Τα
τελευταία χρόνια έχουν αποσυρθεί παραχωρώντας τη θέση τους σε Γιουγκοσλάβους,
Αλβανούς και Βούλγαρους. Οικογένειες με τα παιδιά τους, όπως φαίνεται από
συλλήψεις και ανηλίκων, εκπαιδεύονται στις κλοπές πορτοφολιών. Δρουν κατά
ομάδες που τις αποτελούν τουλάχιστον δύο με τρία άτομα. Τα πορτοφόλια αλλάζουν
χέρια με ταχύτητα και επιδεξιότητα, ανάμεσα στα μέλη της ομάδας. Ακόμα και αν
οι επιβάτες αντιληφθούν την κλοπή, ο δράστης θα έχει προλάβει και θα έχει
εγκαταλείψει τον σταθμό.