20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΕΡΓΙΟΓΛΟΥ

ΗΘΟΠΟΙΟΣ

Το βραβείο ερμηνείας στον Χρήστο Στέργιογλου για τις ταινίες «Δύσκολοι
αποχαιρετισμοί: ο μπαμπάς μου» της Πένυς Παναγιωτόπουλου και «Θα το
μετανιώσεις» της Κατερίνας Ευαγγελάκου από την Κριτική Επιτροπή του Διεθνούς
Τμήματος του Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης ήταν από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της
φετινής διοργάνωσης. Έπειτα από 30 χρόνια στη σκηνή, ο Χρήστος Στέργιογλου
πετάει στα ουράνια με αυτό το βραβείο.

Περιμένατε να σας βραβεύσει η Κριτική Επιτροπή του Διεθνούς Τμήματος του
Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης;

Ούτε στα όνειρά μου. Ευχαριστώ την Επιτροπή για το μεγάλο δώρο που μου χάρισε.

Τι σημαίνει αυτό το βραβείο για σας;

Τιμή, χαρά, ελπίδα για συνέχιση της πορείας.

Ποιον ρόλο προτιμάτε, στο «Θα το μετανιώσεις» ή στους «Δύσκολους
αποχαιρετισμούς»;

Είναι αδύνατον να ξεχωρίσω τον έναν από τους δύο. Νιώθω ευγνωμοσύνη προς τις
σκηνοθέτριες. Χωρίς και τις δύο δεν θά ‘παιρνα το βραβείο.

Και το γεγονός ότι η 50μελής Κριτική Επιτροπή των Κρατικών Βραβείων δεν σας
ψήφισε;

Φαίνεται έτσι έπρεπε να γίνει. Πού θα χωρούσε κι άλλη χαρά!

Τριάντα χρόνια στο θέατρο. Το συναίσθημα;

Αισθάνομαι τυχερός. Μαθαίνω για τη ζωή τόσα πολλά.

Είστε ηθοποιός της μουσικής σκηνής, του θεάτρου, της TV, του σινεμά. Ποια η
διαφορά του ηθοποιού σε αυτά τα είδη;

Δεν υπάρχει διαφορά. Χρωστάω στη μουσική σκηνή την κατανόηση της αίσθησης του
ρυθμού, που είναι ο βασικός οδηγός για την εκφορά του λόγου στο θέατρο και το
σινεμά.

Αλήθεια, πώς είναι σήμερα το ελληνικό τραγούδι;

Υπάρχουν πολύ λίγα τραγούδια που αγγίζουν την ψυχή μου.

Ποια η εικόνα σας για την ελληνική TV;

Δεν βλέπω καθόλου.

Πώς είναι το ελληνικό θέατρο σήμερα;

Βαδίζει καλά. Όταν το “μαζί” είναι ισχυρότερο τού “εγώ”, γίνονται θαύματα.

Και το ελληνικό θεατρικό έργο;

Υπάρχουν πολλά καλά έργα. Η τελευταία γεύση που πήρα ήταν όταν έπαιξα στο
“Τάβλι” του Δημήτρη Κεχαΐδη.

Τον σημερινό ελληνικό κινηματογράφο πώς τον βλέπετε;

Ευοίωνο. Υπάρχουν νέοι δημιουργοί άξιοι και αγωνίζονται τίμια. Αυτό κάτι καλό
θα φέρει.

Θέατρο είναι…

Ποίηση του διαλόγου.

Σινεμά είναι…

Ποίηση της εικόνας.

Όλη σας η ζωή, θέατρο, σινεμά, μουσική;

Όχι μόνο!

Ποιος είναι ο ρόλος που παίζετε τώρα στο θεατρικό έργο του Άλμπι «Το έργο
για το μωρό» στο θέατρο «Εμπρός;

Παίζω τον ρόλο του ΑΝΤΡΑ. Οι άλλοι τρεις είναι της ΓΥΝΑΙΚΑΣ, του ΑΓΟΡΙΟΥ και
του ΚΟΡΙΤΣΙΟΥ.

Ποιον ρόλο ονειρεύεστε να παίξετε στο θέατρο;

Θά ‘θελα να ξαναπαίξω τον Χαμ στο «Τέλος του παιχνιδιού» του Μπέκετ ύστερα από
δέκα χρόνια.

Ελληνική κοινωνία σήμερα:

Αγχώδης και μιμητική.

Σημασία έχει στη ζωή:

Περισσότερες στιγμές ευτυχίας.

Αν δεν ήσασταν ηθοποιός, τι θα θέλατε να κάνετε στη ζωή;

Από μικρός έλεγα ποιήματα σ’ όλες τις εθνικές επετείους του σχολείου. Ποτέ δεν
σκέφτηκα να κάνω τίποτε άλλο.

Κοιτάτε το αύριο, τι βλέπετε;

Αν έχουμε καλύτερο σήμερα, θα έχουμε και καλύτερο αύριο.