ο υποψήφιος Και επιστήμονας και έμπορος!

Διαθέτετε εμπορικό δαιμόνιο; Εάν όχι, τότε ξανασκεφθείτε το ενδεχόμενο να
γίνετε φαρμακοποιός. Πρόκειται για ένα από τα ελάχιστα επαγγέλματα, στα οποία
πρέπει κανείς να συνδυάσει επιστημονικές γνώσεις και εμπορικές ικανότητες. Και
μπορεί η σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στον φαρμακοποιό και τους πελάτες του
να είναι άκρως προσωπική, το άνοιγμα όμως ενός φαρμακείου δεν είναι εύκολη
υπόθεση.

Χάρης Λήτος, φαρμακοποιός. «Είναι πολύ δύσκολο να ανοίξει κανείς νέο φαρμακείο αφού το επάγγελμα είναι σε μεγάλο βαθμό κορεσμένο»

Σπουδές επί μία πενταετία και μετά εξετάσεις σε ορισμένα μαθήματα για την
άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, αποτελούν τις βασικές προϋποθέσεις για να
ονομαστεί κάποιος φαρμακοποιός και να μπορεί να βγει στην αγορά εργασίας. Αν
τώρα επιλέξει να ανοίξει το δικό του φαρμακείο, εκτός από το να τηρήσει την
απόσταση 100 μέτρων από άλλα φαρμακεία, θα πρέπει να γνωρίζει πως απαιτούνται
αρκετά χρήματα και πως η αγορά είναι κορεσμένη.

«Κάθε γωνιά και φαρμακείο, κάθε τετράγωνο και φαρμακεία», αναφέρει
χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αττικής, Κωνσταντίνος
Λουράντος. Υποστηρίζει δε πως ο ανταγωνισμός είναι τόσο μεγάλος, που ένα
καινούργιο φαρμακείο δύσκολα επιβιώνει δίπλα σε ένα παλιό, και συμβουλεύει
όσους σκέφτονται σπουδές φαρμακοποιού «να μην τις ακολουθήσουν, εάν δεν έχουν
από τώρα υπόψη τους τι θα κάνουν μετά».

Σημειώνει, πως στην Ελλάδα αντιστοιχεί 1 φαρμακείο ανά 1.000 κατοίκους, όταν
στην Ευρώπη η αναλογία είναι 1 προς 20.000 κατοίκους.

Μιλάει, πάντως, για ένα «αξιοπρεπές και δημοφιλές επάγγελμα» και δίνει
ιδιαίτερη βαρύτητα στο προσωπικό δέσιμο του φαρμακοποιού με τους πελάτες του.
«Το φαρμακείο είναι στην κυριολεξία ένας σταθμός υγειονομικής περίθαλψης»
τονίζει, επισημαίνοντας πως ο φαρμακοποιός έρχεται να καλύψει και την
ιατροφαρμακευτική απουσία του κράτους. «Τη στιγμή που δεν μπορείς να βρεις
γιατρό, βρίσκεις κάποιον φαρμακοποιό, υπάρχει πάντα ανήμερα Χριστουγέννων,
Πάσχα ή τον Αύγουστο», τονίζει. «Για τον λόγο αυτό, εξάλλου, ένας
φαρμακοποιός», υπογραμμίζει, «θα πρέπει να είναι πολύ καταρτισμένος και θα
πρέπει επίσης να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε κατάσταση πρώτων
βοηθειών στο φαρμακείο του».

Ταυτόχρονα, όμως, θα πρέπει να διαθέτει και εμπορικό μυαλό, ώστε να γνωρίζει
«τι θα αγοράσει και τι θα προωθήσει». Βάσει των σύγχρονων αντιλήψεων, ο κ.
Λουράντος θα πει πως απαιτούνται πολλές χιλιάδες ευρώ για να ανοίξει κάποιος
φαρμακείο. Ο ίδιος θα τονίσει την ανάγκη συνεχούς ενημέρωσης. «Εγώ διαβάζω
κάθε εβδομάδα για καινούργια φάρμακα, καινούργιες μελέτες ή συγγράμματα από το
εξωτερικό», επισημαίνει.

«Απαραίτητες οι γνώσεις λογιστικής, τις οποίες δεν αποκτάς στη Σχολή»

Το φαρμακείο Λήτου στην οδό Σταδίου 17 λειτουργεί από το 1894 και ίσως είναι
από τα παλαιότερα των Αθηνών. Σήμερα ο Χάρης Λήτος, φαρμακοποιός και εγγονός
του ιδρυτή, χαρακτηρίζει «πολύ δύσκολο το να ανοίξει κανείς νέο φαρμακείο» και
υποστηρίζει πως το επάγγελμα είναι σε μεγάλο βαθμό κορεσμένο. Ο ίδιος θα
μιλήσει για ένα επάγγελμα με διττό χαρακτήρα. Από τη μία πλευρά απαιτείται μια
διαρκής ενημέρωση όσον αφορά την κυκλοφορία νέων φαρμάκων και από την άλλη
απαιτείται η γνώση οικονομικών καθώς και λογιστικών, στοιχεία με τα οποία δεν
εφοδιάζεται κανείς από τις σπουδές. Αναφέρει μάλιστα πως σε άλλες χώρες
υπάρχει η δυνατότητα επιλογής κατεύθυνσης, ανάλογα με το εάν θα δουλέψει ένας
φαρμακοποιός σε βιομηχανία ή σε φαρμακείο.

Μιλάει για ένα επάγγελμα με τεράστια ευθύνη και αρκετό άγχος. «Έχεις να κάνεις
με ανθρώπους που είναι άρρωστοι, ηλικιωμένοι και μπορεί να είναι απαιτητικοί ή
βιαστικοί», λέει. Για τον λόγο αυτό, ένας φαρμακοποιός πρέπει να διαθέτει
μεγάλη υπομονή. Παράλληλα, πρέπει να είναι υπεύθυνος, ευέλικτος, αλλά και
παρατηρητικός. «Υπάρχουν χιλιάδες φάρμακα που έχουν την ίδια συσκευασία αλλά
είναι διαφορετικής περιεκτικότητας», αναφέρει, διευκρινίζοντας πως «αν δεν
προσέξεις και δώσεις λάθος φάρμακο, τότε υπάρχει τεράστιος κίνδυνος».

Δεδομένου μάλιστα ότι οι τιμές των φαρμάκων στην Ελλάδα είναι οι φθηνότερες
της Ευρώπης και ως εκ τούτου παρατηρείται το φαινόμενο των εξαγωγών, υπάρχει
τρομερή δυσκολία στην τροφοδοσία των φαρμάκων στους ασθενείς. «Πολλές φορές
μού έχει συμβεί να φθάνω στο σημείο να παρακαλάω μια εταιρεία να μου στείλει
τα φάρμακα που έχει ανάγκη ένας ασθενής μου», επισημαίνει ο κ. Λήτος.

Παράλληλα, θα τονίσει πως «αν κάποιος δεν έχει αρχικό κεφάλαιο, ενδεχομένως να
μην μπορέσει να αντεπεξέλθει», καθώς τα φάρμακα διακινούνται επί πιστώσει και
«κρατάμε τις συνταγές χωρίς να εξοφλούμαστε άμεσα». Ο ίδιος υποστηρίζει πως ο
τομέας της βιομηχανίας είναι πιο ανοικτός για τους φαρμακοποιούς, αλλά για να
ανέλθεις σε μια πολυεθνική απαραίτητο είναι να διαθέτεις κάποιο μεταπτυχιακό
σε τομείς μάρκετινγκ, διοίκησης επιχειρήσεων, δημοσίων σχέσεων κ.λπ. «Αυτό
σημαίνει πως πρέπει να διαθέσεις και χρόνο και χρήμα», τονίζει.