Δρόμοι

Η δεκαοκτάχρονη…

… Ταλ Ματαλόν είναι απόβλητη στο Ισραήλ: αρνείται να υπηρετήσει τη θητεία
της στον στρατό. Κατέληξε σε αυτή την απόφαση πριν από δυο χρόνια. Δεν ήθελε
να υποστηρίξει την κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών. Έτσι, τώρα που τελείωσε
το σχολείο, έπρεπε να πει το μεγάλο «όχι». Την ώρα που έπεφτε η βόμβα στο
ισραηλινό ξενοδοχείο στην Κένυα, η Ταλ Ματαλόν ταξίδευε στη Βρετανία, σε μια
περιοδεία που είχε σκοπό να εξηγήσει γιατί ο κύκλος της βίας δεν είναι η
απάντηση.

Δυο φιλενάδες της…

… έχασαν τη ζωή τους σε βομβιστική επίθεση στην ιδιαίτερη πατρίδα της, τη
Χάιφα, τον περασμένο Μάρτιο. Όμως, αυτοί οι θάνατοι δεν της άλλαξαν μυαλά,
αλλά την έβαλαν ακόμη πιο αποφασιστικά στον δρόμο της ειρήνης – μολονότι δεν
συμφωνούν μαζί της όλες οι συμμαθήτριές της. Τον Σεπτέμβριο έγραψε ένα γράμμα
στον πρωθυπουργό Αριέλ Σαρόν, το οποίο υπέγραφαν άλλοι 279 νεαροί Ισραηλινοί
που εξέφραζαν την απροθυμία τους να υπηρετήσουν στα κατεχόμενα εδάφη. «Το
κράτος του Ισραήλ διαπράττει εγκλήματα πολέμου και καταπατά τα ανθρώπινα
δικαιώματα, καταστρέφοντας παλαιστινιακές πόλεις και χωριά», έγραφαν στο
γράμμα.

Η Ματαλόν…

… εδώ και μερικές μέρες περιοδεύει στη Βρετανία και μιλάει σε φοιτητές, με
την ελπίδα να αποσπάσει την υποστήριξή τους στην υπόθεση της ειρήνης στη Μέση
Ανατολή. Η Ματαλόν και οι συμμαθήτριές της είναι πιο τυχερές από τα αγόρια.
Γιατί αυτά δεν εξαιρούνται ποτέ από τη στρατιωτική υπηρεσία στο Ισραήλ. Όσα
από αυτά αρνούνται να καταταγούν, φυλακίζονται από 28 μέρες μέχρι και όλη τη
διάρκεια της θητείας τους. Η Ματαλόν είναι ντυμένη στα μαύρα. Στη μύτη της
έχει περασμένο έναν κρίκο και στα χέρια της φοράει πολύχρωμα βραχιόλια. Δεν
ξεχωρίζει σε τίποτα από τα άλλα παιδιά της ηλικίας της. Όμως, στο Ισραήλ,
μοιάζει με τη μύγα μέσα στο γάλα: είναι δακτυλοδεικτούμενη. Εκεί, όλοι
υπηρετούν στον στρατό, δυο χρόνια τα κορίτσια, τρία χρόνια τα αγόρια. Από τους
εκατό μαθητές της τάξης της, η Ματαλόν ήταν η μοναδική αντιρρησίας συνείδησης.

Οι γονείς της…

… δυσκολεύτηκαν να δεχτούν την απόφασή της, αλλά τη στήριξαν. «Δεν είναι
εύκολο πράγμα για τους γονείς, όταν το παιδί τους αποφασίζει να μπει από μόνο
του στο περιθώριο της κοινωνίας», λένε. Όταν παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις
στρατιωτικές αρχές, η Ταλ Ματαλόν ήταν μόλις δεκαέξι χρονών. Όμως, ήταν ήδη
αποφασισμένη να μην υπηρετήσει στον ισραηλινό στρατό, ούτε σε θέση γραφείου.
«Ό,τι και αν έκανα, θα βοηθούσε είτε έτσι είτε αλλιώς στη διατήρηση της
κατοχής», λέει. «Αν δεν σκότωνα ανθρώπους, θα καθόμουν σε ένα γραφείο στο Τελ
Αβίβ και θα έγραφα τους καταλόγους με τους ανθρώπους που πρέπει να σκοτωθούν».