Ανεξάντλητη η «Ελένη»…

Για το αθηναϊκό κοινό οι παραστάσεις της «Ελένης» του Γιάννη Ρίτσου, με τον
Βασίλη Παπαβασιλείου, τελειώνουν την Κυριακή, στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης.
«Η Ελένη», μια παραγωγή του Πανεπιστημίου Αθηνών και της Ελληνικής Τηλεόρασης
1 και ένα θέαμα που ανήκει στο απόθεμα του προσωπικού ρεπερτορίου του
Παπαβασιλείου, θα κλείσει σε λίγο τον πρώτο της κύκλο. Τις ρίζες αυτού του
σχεδίου θα τις βρούμε σε μια βραδιά στην Πνύκα, όταν το καλοκαίρι του 1999
παρουσιάστηκε εκεί, με τίτλο «Ο κύριος Γιάννης Ρίτσος». Αυτή η ιδιαίτερη
παράσταση ήταν και μια γόνιμη πρόκληση για τον σκηνοθέτη, μεταφραστή, ηθοποιό.
Μια αφορμή για σκέψεις πάνω στον ποιητή γενικά, στον χαρακτήρα, την υφή, την
εμβέλεια των θεατρικών του κειμένων ειδικότερα. Καταλήγοντας πως «το ανθρώπινο
πάθος, είτε αφορά τη «γυναικεία» ψυχή είτε την «ανδρική», φωτίζεται στοργικά
και συνάμα ανελέητα, ως έρμαιο μιας υπέρτερης διαπλοκής δυνάμεων, που φέρουν
τα ωραία ονόματα Πόθος, Δόξα, Ομορφιά και συνθέτουν το δίχτυ της Μοίρας μας»
σκηνοθέτησε την παράσταση, ενσωματώνοντας στην ερμηνεία του τη σκέψη του.

…φορέας γόνιμων προκλήσεων

Βασίλης Παπαβασιλείου

Η ανδρόγυνη ερμηνεία του Βασίλη Παπαβασιλείου δεν έχει εξαντληθεί. Μέσα στα
δύο χρόνια παραστάσεων της «Ελένης» μια καινούργια απόχρωση δίνει βάθος στο
φως, ένα καινούργιο ημιτόνιο μπαίνει στην κλίμακα του ποιητικού λόγου της
αρχαίας ζωής της ηρωίδας. Αλλά και οι θεατές της «Ελένης» δεν έχουν
εξαντληθεί. Γι’ αυτό και μετά το Θέατρο Τέχνης η μικρή παραγωγή της θεατρικής
μαγείας θα ταξιδέψει στη Θεσσαλονίκη. Τον Ιανουάριο του 2003 θα παιχτεί στο
Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς για 22 παραστάσεις. Και μετά; Μετά, πάλι όλα είναι
«ανοιχτά». Ο Παπαβασιλείου, συνεπής ως προς την ιδιότητά του, του καλλιτέχνη
που πειραματίζεται επί του εαυτού του, διεκδικώντας υπέρ αυτού την ιδιότητα
του επισκέπτη σε όλο τον χώρο του θεάτρου (σκηνοθεσία, μετάφραση, ερμηνεία –
απομένει η συγγραφή και η σκηνογραφία) θα περιμένουμε να ξαναμπεί στον χώρο
των μεγάλων προκλήσεων.